Onverwachts bezoek van Tom, op doorreis naar Frankrijk.

 Goedenavond.

Tom is de vriend die mensen instrueert hoe ze van strobalen en leem hun eigen huis kunnen bouwen. Hij heeft nu een terrein in het westen van Frankrijk en daar is nu zijn eigen huis in wording. Afgelopen zomer, op weg van de Ardèche naar Nederland ben ik daar geweest en heb gezien hoe de eerste wanden van zijn  huis gemaakt en geplaatst zijn. Sindsdien heb ik niks meer van hem gehoord, maar vandaag is Tom onverwachts gekomen. Hij is op doorreis naar zijn in aanbouw zijnde huis beladen met vele spullen die hij in Nederland had in een huisje op een volkstuinencomplex in Amsterdam. 

Tom is gearriveerd. 

Elke keer als we elkaar zien begroeten we elkaar met een lied, dat we bij onze eerste ontmoeting,  40 jaar geleden in Schotland opgedaan hebben.

We live one day at a time......

We dream one dream at a time.

Yesterday is gone....

.....and tomorrow is blind....

.

Normaal als Tom op reis is, is zijn camper er helemaal op ingericht om te overnachten, maar nu het even een verhuiswagen is geworden was werd het even improviseren hoe hij zijn bed zou maken. Hij besloot dat op de voorstoelen te doen.

Zo heeft ie het georganiseerd .

Op de status van WhatsApp staat dit te zien en ook hoe hij het terrein op kwam gereden en ik hem tegemoet trad.

Ik had net het buitenvuurtje aan waar de bloemkool op stond.

Voor het eerst na de winter dat ik op deze manier het eten klaargemaakt heb. Zodoende werd het binnen niet te warm, daar de kachel niet meer aanging.

Voor het voorraam van Toms auto staat te lezen de........

Spreuk van de dag 

Verder heb ik vandaag de was weer eens gedaan. 

Vanavond ging de zon onder in het westen, maar door spiegeling krijg je het omgekeerde te zien.

De echte zonsondergang is deze.

Mensen, ik ga sluiten. Tom heeft zijn toetje al op en ik ga het nu tot me nemen.

Tot morgen. 

Weer naar huis gefietst, 100 kilometer. Eerste stuk was afZIEN met de nadruk op ZIEN. Snelle fiets met enkele gebreken.

 Goedenavond. Vandaag heb ik, zoals het plan was, de thuisreis weer aanvaard. 

Dag Ageeth, dag Juny.

Ik ging ervan uit dat ik niet halverwege ergens een hotel zou nemen, want voor 135 euro slaap ik niet lekker. Daarentegen was ik er zonder veel moeite toe in staat om de 100 kilometer in een dag af te leggen. De fiets waar ik mee gegaan ben is een soort racefiets, waar ik lekker vlotjes op heb kunnen rijden. Tien uur vertrokken en 6 uur thuis, nog ruim in het licht. Ook een uur pauze daarin genomen. Voor mijn doen is dat snel.

De snelle fiets is daar debet aan. De hele degelijke fiets die ik zomaar gekregen heb van de fietsenmaker had ik thuis gelaten. Niet iedereen snapt dat ik dan toch voor dat lichtere model heb gekozen. We moeten het ook zien als een proefrit. Een grotere reis denk ik niet dat ik ermee ga maken. Er is namelijk in het frame niet veel plaats voor een achterwiel met bredere banden. Bovendien bleek vandaag dat er plots een grote speling in de trapas is ontstaan. Dat merkte ik toen ik in Sliedrecht de eerste koffiepauze nam. De ketting vloog er af en toen zag ik het euvel. Dat gaf een beetje onzekerheid. Zelf kan ik zoiets namelijk niet repareren en als er een fietsenmaker aan te pas moest komen zou ik eventueel toch in een hotel ergens moeten. Maar nee hoor, de ketting bleef er de verdere reis op en met grote snelheid ben ik naar Alphen gekoerst.

Meer een probleem waren vanmorgen mijn ogen. Ze traanden de hele tijd terwijl ik ook tegen de zon in moest fietsen. Heel erg lastig was dat en ook gevaarlijk,  want je moet ook nog goed opletten. Vanmiddag ging de route meer oostwaarts en draaide de zon naar het westen. Toen ging het beter, maar lekker ontspannen zijn mijn ogen niet geweest en zijn ze nog steeds niet. Het schrijven van de blog gaat ook niet gemakkelijk. 

Op de status van WhatsApp staat een filmpje van de overvaart over de rivier de Waal, ongeveer 10 kilometer westelijk van Zaltbommel. 

De rivier is na het hoge water nog erg breed.

Ook is te zien hoe mijn fiets het weggetje op reed dat tot Alphen leidde. 

Intussen hoor ik van Ageeth dat het hondje mij ogenschijnlijk mist. Ik vind het ook een beetje wreed: een week lang ben ik intensief met haar bezig, geven we elkaar veel genegenheid, en dan ben ik ineens weg. Zo'n beest moet het allemaal maar ondergaan. Ze weet ook niet dat we elkaar binnen twee weken weer zien waarschijnlijk. Ageeth komt namelijk op en rond mijn verjaardag naar mij toe.

Vanmorgen heb ik nog even met haar geraust. ( Of ik dat laatste goed schrijf weet ik niet. Het is Brabants voor wild met elkaar spelen)

Toen ik thuis was heb ik de kachel nog even aangestoken en eten gekookt. Daar had ik nog genoeg energie voor.

Spinazie op het kachelvuur. 

Spinazie op het bord. 

Monique maakte een mooie foto van de ondergaande zon.

En ik maakte een foto van de opgekomen maan.

In het café in Sliedrecht vond ik het.....

Schilderij van de dag. 

Mona Lisa is bij de neus genomen. 

W e l t e r u s t e n .

Hout naar de stort gebracht, bloemetjes naar huis gehaald.

 Goedenavond. Ageeth vond het voor haarzelf goed om vandaag flink lichamelijk actief te zijn.  Ze had een grote plantenbak die zo'n beetje van rotheid uit elkaar viel. We zijn samen aan het slopen geweest, hebben het hout in de auto geladen en naar de stort gebracht. 

Wat sloopwerk te verrichten.

Zo zag de bak er uit toen ie nog heel was.

En hier ligt de gesloopte bak in de auto. 

De nieuwe stortplaats wordt toevallig vandaag voor het eerst in gebruik genomen. 

De containers staan onder deze etage, dus het ingooien is gemakkelijk. 

In de buurt van de stort is het bloemendepot, waar Ageeth naar toe wilde om viooltjes te kopen voor in haar tuin. Daar zijn we aansluitend gaan shoppen. 

Daarna met de buit naar huis gereden,  waar Ageeth meteen is begonnen met plaats te maken voor de nieuwe bewoners van haar tuin.

De eerste bewoners zijn de  p o o r t w a c h t e r s

Zo heeft Ageeth weer een fleurige entree.

Uit de spreukenbordjes die hier hangen heb ik verkozen deze........

Spreuk van de dag. 

Morgen is het mijn bedoeling om weer richting boot te fietsen. Het zal wel in een keer gebeuren. Ik had me weliswaar voorgenomen om bij deze afstanden  halverwege een hotel te nemen, maar als dat meer dan 130 euro moet kosten geef ik mezelf deze luxe niet.  Hoe het gegaan is lees je morgen weer.

Welterusten. 

Gezellig dagje samen.

 Goedenavond. 

Vandaag zijn Ageeth en ik vooral binnen gebleven, maar af en toe als de zon scheen was het buiten ook lekker. De hond wilde natuurlijk wel graag wandelen af en toe en die honneurs neem ik meestal waar nu ik er ben. Ze heeft vandaag ook weer veel op mijn schoot gezeten, zoals nu ook, terwijl ik zit te schrijven. Af en toe moet ze mijn hand aflikken en dan stop ik maar even met schrijven en wacht geduldig af tot ze er klaar mee is. Een beetje verwennen doe ik haar dus wel. Maar ja, het is maar een paar dagen. Echt zelf een hond hebben zou niks voor me zijn, in ieder geval op dit moment niet. Een hond die me overal achterna loopt of me constant in de gaten houdt, dat is niks voor mij op de lange duur. 

Ageeth heeft een leuk filmpje gemaakt, waar June op mijn schoot zit terwijl ik aardappelen zit te schillen. 

Zelf maakte ik deze foto, waarop je ziet hoe ze me in de gaten houdt.

Hier in huis hangen kleurrijke schilderingen. Ageeth heeft ze gemaakt. Gemiddeld eens in de maand gaat ze naar een schildergroep. Er worden bepaalde technieken aangeboden, waarop de mensen hun fantasie loslaten.

De warme kleuren spreken me erg aan. Een schilderij dat 31 januari gedagtekend is.

Wat je met alleen maar puntjes kunt krijgen...

Een bloemlezing. 

In juli vorig jaar kreeg ik van Ageeth deze.......

Spreuk van de dag. 

Ik kan doen wat ik wil omdat ik wil wat ik kan.

Tot morgen. 

Ageeth is geknipt voor het vak en ik nu ook. Uurtje gespeeld in Berkel Rodenrijs.

 Goedenavond. 

Vandaag heeft Ageeth mijn baard onder handen genomen. Aan haar kan ik dat helemaal toevertrouwen, want ooit is ze beroepsmatig kapster geweest. Je kunt met recht zeggen dat ze geknipt is voor het vak.

Ageeth etaleert haar vakmanschap. 

Een schaapsscheerder is er niks bij.

 Maar tevens kun je dat nu ook van mij zeggen. Als ik nu opereer als muzikant ben ik daar geknipt voor. In deze hoedanigheid heb ik meteen al vanmiddag een uurtje gespeeld in Berkel Rodenrijs. Waarschijnlijk was dat met volle baard ook wel even goed gegaan. 

Het weer was niet ideaal ervoor. Als er niet zo vaak water naar beneden was gekomen had ik meer gespeeld. Maar mijn spel was wel weer vurig genoeg om de kille sfeer wat te verwarmen. 

Hier zijn winkels en cafetaria binnen handbereik. Toen het tegen 4 uur weer regende ben ik boodschappen gaan doen en voor vanavond bracht dat stamppot andijvie met uitgebakken spekjes.

Hondje June houdt mij vaak nauwlettend in de gaten. 

We zijn vaak wezen wandelen vandaag. 

Heel vaak zit ze bij me op schoot.

Spreuk van de dag. 

Aan de valse noten herken je de levende muziek. 

Tot morgen. 

Op bezoek bij de ouders van Ageeth. Daarvoor een uurtje gespeeld in BerkelRodenrijs. .

 Goedenavond. Het is half acht. Ageeth is uit eten met een broer van haar. Zelf ben ik vanmiddag op bezoek geweest bij de ouders van Ageeth, die in hetzelfde dorp, op 2 kilometer afstand wonen. Ik ken hen al net zo lang als ik Ageeth ken, zeker dertig jaar. Het zijn bedrijvige mensen die lange tijd een kruidenierswinkel hadden in hetzelfde huis waar ze nog steeds wonen. Ze zijn nu beide 90 plus. Ze hebben allebei een smartphone. Vader Piet ziet niet goed meer, maar tijdens mijn reizen afgelopen jaar in Spanje en Frankrijk hebben we via de spraakfunctie af en toe met elkaar geappt. Vorig jaar waren ze ook 65 jaar getrouwd en had ik een liedje voor hen ingespeeld. Vandaag hebben we elkaar weer gezien en ik mocht een kleine boodschap voor hen doen. Het kabeltje om de telefoons op te laden deed het niet goed. Aheeth had een andere voor hun.

Piet.

Stiena.

Volgende week gaan ze 5 dagen lang met 18 mensen in twee huisjes. Ze blijven ondernemend met hun respectabele hoge leeftijd. 

Vanmorgen was er markt in Schiebroek,  een kilometer of zes hiervandaan. Heel veel vertrouwen dat het er leuk zou zijn had ik niet, want de vorige keer kon ik er niks doen: de markt was klein en er stond een draaiorgel. Voor ik er erg in had was het al elf uur en te laat om nog te gaan. Toen besloot ik om maar eventjes in de winkelstraat van Berkel Rodenrijs te gaan spelen. Daar kon ik me redelijk uitleven maar er liepen veel handhavers rond. Van een van hen kreeg ik de vraag wie ik was.  Ze waren aan het monitoren wie er allemaal optraden in het dorp. Omdat er wel eens overlast is. Ik mocht wel doorspelen hoor, maar ze bekeek mijn paspoort en maakte een foto van mijn gedoetje. Verder was ze heel vriendelijk. Ik legde ook uit dat het mij vooral om de lol ging. Wat ik er van moet denken weet ik niet. Als ik hier over een jaar weer speel zijn er misschien regels met vergunningen en zo. 

Vandaag weinig gefilmd, maar ik heb nog een leuk grapfilmpje dat iemand mij stuurde op de status van WhatsApp gezet.

Hier in huis is te lezen de........

Uitnodiging van de dag. 

Tot  morgen. 

Ageeth braadt gehakt, wat door mijn ratatouille komt.

 Goedenavond. Terwijl Ageeth nog bezig is met haar werk voor de gemeente Rotterdam begin ik met het hondje op schoot deze blog te schrijven. We hebben zojuist een samengestelde ratatouille gegeten. Ageeth braadde gehakt aan.

Daarna bereidde ik op mijn manier de ratatouille.

Toen die klaar was ging het gehakt erdoorheen. 

Ageeth had vandaag voor haar werk twee vergaderingen. Ondertussen ben ik in Rotterdam de door haar bestelde levensmiddelen op gaan halen. 

Heel veel fruit onder andere. 

Gisteren liet Ageeth mij zien hoe ze van dat fruit hele gezonde smoothies maakt. 

Er gaan bananen, appels, sinaasappels in en ook nog groene blaadjes. Je kunt het allemaal zien op de status van WhatsApp. 

De mixer doet verder zijn werk. 

Het is behalve gezond ook een heerlijk drankje. Vanmorgen bij het ontbijt heb ik ervan genomen. 

Intussen ligt en zit June nog steeds bij mij op schoot.

Ook heeft ze zojuist haar yoga-oefeningen weer gedaan. 

Ze maakt er allerhande geluiden bij, te horen en te  zien op de status van WhatsApp. 

Natuurlijk krijgt ze ook van Ageeth de nodige aandacht. 

In een krant zag ik de.......

Spreuk van de dag. 

Als je niet wilt vallen moet je op de grond gaan liggen.

De maan was vanmiddag hier al te zien.

De maan in Berkel Rodenrijs. 

Maar ook in Alphen!

Groetjes van de maan.