Bloed geprikt in Beneden Leeuwen, daarna luxe ontbeten daar. Veel bedrijvigheid om me heen van vogels en mensen.

 Goedenavond. 

Vanmorgen al vroeg naar Beneden Leeuwen gefietst om bloed te laten prikken. Dat was maar goed ook, want toen het 11 uur was, was ik in paniek omdat ik de locatie niet kom vinden. Maar voordat het 8 over elf was had ik gelukkig het goede gebouw gevonden.

Meteen bij binnenkomst moest ik mijn paspoort scannen in een daarvoor ontworpen machine. Dat moet je ook maar weten hoe dat moet, maar er was een onvriendelijke vrouw in de buurt die er leek te zitten om mij en  andere leken op dat gebied bij te staan.

Toen in de prikkamer gekomen straalde de  prikster ook al niet veel vriendelijkheid uit. Ik moest een mouw opstropen en daar zat nog een gat in. Ik dacht,  voor de grap, dan kan ze daar doorheen prikken. Toen ik vertelde dat ik het gat zelf wel zou repareren en dat ik de trui zelf gebreid had kreeg ze wat meer respect. Ze vond dat de trui mooie kleuren had. Inmiddels heb ik vanmiddag beide gaten gedicht. In de andere mouw zat er ook een.

Door dit gat kon de verpleegster zo doorheen prikken. 

Vanmorgen tot aan de afspraak mocht ik niet eten en ook niet veel drinken. Ik besloot om dat gemis op een luxe manier in te halen. In een gelegenheid in Beneden Leeuwen nam ik twee keer een kop koffie met appelgebak en slagroom. Ook hier was de bediening niet erg vriendelijk, maar dat kon me niks schelen. 

Gezeten aan een luxe ontbijt.

Thuis gekomen viel me de bedrijvigheid op van de waterdieren en ook Marcel was ijverig bezig.

Een fuut komt aangezwommen.

De meerkoet zit te broeden.

Dit alles onder het toeziend oog van een kwikstaart.

Zie de status van WhatsApp. 

En Marcel is aan het zagen......

Zelf deed ik vandaag niet veel, maar heb toch wel aardig wat gebreid en wat geschilderd.

Vanmorgen lag er opeens een drijvend voorwerp naast de boot. Ton heeft de camping tegenover erover ingelicht,  maar niemand is het ding tot nu toe op komen eisen. Voorlopig ga ik er iets creatiefs mee doen.

Eventjes leuk, maar het gevaar is dat het straks waterplanten worden. 

Mopje van de dag. 

Tot morgen. 

Uitnodiging aanvaard voor preventief onderzoek hart- en vaatziekten. Tussen de buin door zonne-energie opgedaan achter het raam. Mooie filmpjes van gisteren gekregen van Rémy.

 Goedenavond. 

Na enige twijfel heb ik vandaag de knoop doorgehakt om in te gaan op de uitnodiging van de huisarts voor een preventief onderzoek naar hart-en vaatziekten. Enerzijds heb ik niet het idee dat ik in de gevarengroep zit, waarin ik geplaatst ben vanwege mijn leeftijd, en de datum van 16 april die is vastgelegd belemmert mijn vrijheid in die maand, waarin ik een toernee in Oost-Nederland wil maken om daar vrienden te bezoeken. Verder moet ik dan twee weken voor die tijd ook nog een afspraak bij een priklocatie maken, want ze willen bloed zien. Hoe en waar dat allemaal moet wist ik ook niet. Ik heb daar geen ervaring in.

Tegelijk ben ik wat vaker moe tegenwoordig, dus wat dat betreft is dit een gelegenheid om er achter te komen of er een bepaalde oorzaak voor is. Vandaag besloot ik om even naar de huisartsenpraktijk te fietsen om te vragen hoe het allemaal moet. Daar hadden ze een in te vullen formulier voor me en een plaspotje en ik kreeg te lezen hoe ik online een afspraak voor de prikactie kon maken. Dat heb ik, thuisgekomen, gedaan.

Morgen om 8 minuten over elf word ik verwacht in Beneden Leeuwen. Monique kwam toevallig net langs toen ik het plaspotje aan het bestuderen was, en maar goed ook! Ik had bijna de gebruiksaanwijzing gevolgd die bestemd was voor het afnamepersoneel. Wist ik veel. En dan was de hele onderneming morgen voor niks geweest. 

Ik had trouwens toen ik toch in de dokterspraktijk was meteen een afspraak kunnen maken voor mijn ogen, die de laatste tijd erg onrustig waren. Echter, sinds ik een paar keer gespoeld heb met kamillethee gaat het nu veel beter. Beter dan met antibiotica. 

Verder was het vandaag een dag waarin korte en heftige buien vielen op mijn dak.

Maar het zonnetje kwam ook vaak tevoorschijn en daarvan heb ik heerlijk geprofiteerd binnen, terwijl ik zat te breien of even rustig op de bank lag te rusten. De energie van de zon in je laten komen, zonder daarbij veel te denken is helend voor de geest.

Zon en wolken aan de oostelijke horizon, gezien toen ik nog op bed lag.

Spannend,  die wolk daar.

Rémy stuurde me gisteren nog filmpjes en foto's die ze gisteren gemaakt hadden van mij en het kind.

Samen puzzelen in het cryptogrammenboekje.

Adem- Ollie vult het boekje op zijn manier in.

Zie de status van WhatsApp. 

Vandaag heb ik het spreukenbordje afgemaakt dat bedoeld is voor iemand die zijn vrouw pas verloren heeft en veel steun ondervindt in zijn geloof. Met deze spreuk kan ik hem een hart onder de riem steken. 

Spreuk van de dag 

Nu brei ik er een eind aan en wens ik ieder een goede nachtrust en morgen een fijne dag toe.

Doeiiiii. 

Janneke en Rémy kwamen op bezoek met Adem-Mollie, hun schattig kindje.

 Het is alweer drie geleden dat we elkaar voor het laatst en voor het eerst in levenden lijve ontmoet hadden: Rémy en Janneke. Vandaag was het weer zo ver. Maar nu was Adem-Mollie erbij, hun zoontje van één jaar en bijna 3 maanden. Zijn kleurrijke ouders met een open geest dragen er zeker aan bij hoe het kind ook spontaan is.

Adem is geobsedeerd door alles wat aan mijn houten muur hangt. Moeder Janneke kijkt toe.

Het kind is ook geïnteresseerd in wat er allemaal zwemt. Rémy vertelt dat er futen zijn.

Dan tilt hij hem op, terwijl ik een liedje voor hem zing.......

Liedje van de dag. 

Helikopter, helikopter,  ga je met me mee omhoog.

Hoog in de hemel wil ik wonen,

Hoog in de hemel wil ik zijn.

Rémy is kunstschilder. Regelmatig zijn zijn werken te zien op tentoonstellingen. Ik kreeg van hem deze afdruk.

Het siert de tafel en ik ben er nog lang niet op uitgekeken. Er zit een heel verhaal achter.

Misschien is dit ook wel iets om in een trui tevoorschijn te laten komen. 

Janneke werkt in de psychiatrie als bezigheidstherapeute. Op een creatieve manier met mensen omgaan is haar opdracht en daar zijn geen vaste regels voor. Het is altijd boeiend en leerzaam. We hadden het erover hoe je je intuïtie kunt laten meebepalen hoe je iets doet. Dat geldt voor mijn leven ook.

Het gezinnetje voelde zich thuis in het beetje mystieke sfeertje dat op en rond mijn boot heerst.

Ze wonen in Utrecht en zijn eerst met de trein naar Tiel gereisd, hebben daar fietsen gehuurd en zo zijn ze hier gekomen.

En zo zijn ze ook weer gegaan.

Janneke met het kind in de buidel,  als een kangoeroe. 

Het was een stralend begin van de dag.

Grotendeels hadden we buiten gezeten. Maar nu, bijna 9 uur, waait en regent het flink.

Ik mag straks weer lekker vroeg naar bed. 

Een goede Goede Week

Is mijn wens.

Naar Veenendaal geweest: betere ogen dan gisteren, maar minder gezellig.

 Goedenavond. Met mijn ogen ging het vandaag stukken beter dan gisteren. Ik had ze gisteravond een paar keer gespoeld met kamillethee en vanmorgen nog een keer. Zal het daardoor komen? Hierdoor kon ik vandaag in Veenendaal veel ontspannener spelen dan gisteren in Grave met betraande ogen. Het contact met het publiek was nu echter veel minder, ondanks dat ik de mensen nu aan kon kijken. In Veenendaal, waar ik het altijd goed naar mijn zin heb ben ik dat niet gewend. Maar in het laatste uur van mijn spelen liep het beter, zodat ik toch met een tevreden gevoel naar huis fietste en in dankbaarheid voor het weer betere zicht. Alleen halverwege de heenweg kwamen de tranen in alle hevigheid opzetten, maar het papier van de meegenomen keukenrol deed wonderen.

Binnen in het overdekte winkelcentrum waren twee artiesten aan het werk.

Een filmpje staat op de status van WhatsApp. 

Ook stond er een clown ballonnen uit te delen aan kinderen. Er stonden hele rijen voor hem.

In de straat waar ik speelde was ook een draaiorgel actief, zoals altijd daar. De mensen zijn niet aardig. Ze gingen dan precies staan waar ik stond te spelen, maar dat vond ik niet erg. Het gaf me gelegenheid om even uit te rusten, zittend op de koffer en een paar filmpjes van hen op te nemen voor op de status van WhatsApp. 

Het was leuk te ervaren dat ook hier een aantal marktlieden vertrouwd zijn met mij. De man van de bloemen, die tevens marktmeester is, begon meteen al te zwaaien toen ik aan kwam gelopen,  nog zonder accordeon,  om me te oriënteren op de markt. Hij bood me later ook koffie aan, maar die had ik toen net op, in een zaakje.

De man die gisteren in Grave foto's van me maakte had er eentje op Facebook gezet en Maarten had die gezien en naar mij gestuurd. 

Spreuk van de dag 

Fijne avond.

En morgen gezond weer op.

Huilen met de pet op en met de zonnebril. In Grave gespeeld met zenuwenenergie. Daarna op bezoek bij Mientje en Maricus.

 Goedenavond. Vandaag vond ik dat ik maar eens naar Grave moest gaan voor de ochtendmarkt daar. Van de vier markten op vrijdag is dat wel degene die me het minste inspireert. Maar ik wil niet alleen de mooie en gemakkelijke markten doen die succesverzekerd zijn. Voor Grave moet ik wel op tijd vertrekken, en vandaag was het voorlopig de laatste gelegenheid in de periode van de wintertijd. Dus redelijk vroeg licht en daardoor kon ik rustig mijn ochtenddingen doen waarna ik iets na achten vertrok. Een andere factor was de windrichting die gunstig was. Op de heenweg heb ik de wind niet graag tegen. Ik was er al om kwart voor tien en was redelijk snel begonnen. Het spelen werd gekenmerkt door mijn gevecht tegen de tranen. Mijn ogen niet in orde, zoals dat al een tijdje het geval is. Carla, die dat afgelopen dinsdag ook al las in de blog raadde me aan ermee naar de huisarts te gaan. Ze denkt dat het hooikoorts is en daar hebben ze wel iets voor. Ik wil het eerst met camillethee proberen, daar ben ik nu mee begonnen. Vandaag kon ik dus het publiek weer niet ontspannen aankijken en dat camoufleerde ik door heel fanatiek te gaan spelen, met zenuwenenergie kun je wel zeggen. Het resultaat was dat ik daardoor wel veel positieve aandacht trok en een hele goede recette kreeg. Maar wat koop je daarvoor?

Een paar maanden geleden toen ik daar ook was had ik een leuk contact met een man die mij uitgebreid fotografeerde met een beroepscamera. Nu was hij er weer en is speciaal naar huis gegaan om die camera  te halen en daarna mij weer te filmen. Hoewel mijn ogen wazig waren stond ik er waarschijnlijk toch wel karakteristiek op.

Zo waren er nog meer leuke ontmoetingen. Ook in het café kenden ze me en wensten ze me na de pauze veel succes. Op zich viel de ambiance in ieder geval honderd procent mee op deze markt waarvan ik niet veel verwachtte. 

Een andere reden om naar Grave te gaan was mijn voornemen om Mientje en Maricus te bezoeken, die in het dorpje Escharen, op drie kilometer van Grave wonen. Dit keer trof ik ze thuis,  in tegenstelling tot enkele maanden geleden. 

Mientje en Maricus. 

Toen ik er een uurtje was kregen ze bezoek van vrienden, die ik ook ken.

Allemaal hartelijke mensen. Naast het uitwisselen van grappige wederwaardigheden waren er ook serieuze onderwerpen besproken. Bijvoorbeeld wilden ze graag weten of ik gecremeerd of begraven wilde worden. Nou,  dat vind ik helemaal niet belangrijk. Wel wil ik  een afscheidsdienst in een kerk met een Heilige Mis. Het geloof is in mijn leven een zeer belangrijke leidraad. Ben niet zomaar een flierenfluiter of een levensgenieter,  hoewel dat wel vaak het geval is. Maar niet zomaar. Zonder steun van boven ben ik nergens. Vaak hoor je tegenwoordig uitdrukkingen van de God in mij, of de Christus in mij. Voor mij is het Christus God  b i j  mij.

Verder heb ik verteld dat ik een liedje ga zingen dat in die dienst naar buiten gebracht wordt.

 Dat is mijn tweede wens.

Helaas was het ondanks mijn oortjes nog steeds moeilijk communiceren, zeker toen we met zijn vijven waren. 

Tegen drie uur vertrok ik weer naar huis. 29 kilometer. 

Gisteren toen ik in Balgoy was schreef ik over de verplaatsing van de Maas in de jaren dertig van de vorige eeuw. Nu reed ik aan de overkant van Balgoy in het door Brabant veroverd stukje Gelderland. 

De oude Maas nabij Keent. 

Van Jacqueline,  een vriendin in de Ardèche kreeg ik een filmpje dat zij maakte vanuit haar huis. Enkele foto's hieruit.

Monique stuurde dit zojuist:

Van Labrini kwam deze.........

Spreuk van de dag 

En zo kreeg ik vanmorgen een knipoog van de zon:

En morgen zaterdag  wil ik weer ergens spelen, zo goed en zo kwaad als het kan met mijn ogen. Veenendaal heb ik in gedachten. 

Welterusten. 

Spelen tussen de buien door in Wijchen. Daarna op bezoek bij Ad, oide buurman in Balgoy.

 Goedenavond. De buien wisselen voortdurend  af met mooie opklaringen vandaag,  dat gaat nu ook nog steeds door. Voordat de vorige bui viel was er een prachtige lucht te zien, gefilmd door Monique. 

Mijn optreden op de markt van Wijchen begon met schuilen voor een bui, die ook nog sneeuwvlokken in zich had.

Net als de vorige keer in Wijchen liep het publiek niet over van enthousiasme naar mij toe. Ik vroeg me af: Wat doe ik hier? Wel kon ik experimenteren met mijn nieuwe zwarte spreukenbordje.

De mensen van de grote notenkraam schonken mij namelijk een zakje cashewnoten en een stel daarvan had ik voor het bordje neergelegd.

Toen de markt voorbij was en ik twee keer koffie en één keer friet gegeten had ging ik op weg naar Balgoy, een op 4 kilometer afstand gelegen dorp. Daar heb ik ooit twee jaar gewoond en daar woont mijn oude buurman Ad nog.

De spreukenbordjes aan de muur vertonen ouderdomsverschijnselen, net als Ad zelf , die nu 88 is. 

Het dorp Balgoy is ooit door graafwerkzaamheden in tweeën gesplitst. Het nu Brabantse Keent lag er vroeger aan vast.

Tegen een steen aan is de beschrijving te lezen.

Vanaf dat punt een blik op de Maas,  die ik vroeger vaak wierp toen ik hier woonde in 1984 en 1985. 

Thuisgekomen rond kwart over vijf was het na het winderige bui(t)en erg aangenaam binnen  vanwege mijn rijke bezit van een houtkachel. 

Toen de spinazie op het vuur stond ben ik nog drie toekomstige spreukenbordjes uit gaan zagen. 

Het hout ervan is deze week aan komen drijven bij de boot van Monique die het uit het water heeft gevist.

De 4 vlinders waar ik gisteren mee verder gegaan ben lachten me bij binnenkomst ook vriendelijk toe.

Lachen is het ook met de foto die Theo mij net stuurde met de.......

Grap van de dag. 

Tot morgen. 

Bezoek van Rob en Willem. Lieveheersbeestje aan de wandel.

 Goedenavond. Rob en Willem zijn vandaag geweest. Ze wonen in Nijmegen en we kennen  elkaar al heel lang,  maar we zien elkaar niet vaak.

Rob.

Willem. 

Beide hadden ze twee spreukenbordjes uitverkozen om mee te nemen.

Willem met een van zijn bordjes.

Een bordje, waarvan de tekst Rob erg aansprak is voor vandaag de.........

Spreuk van de dag. 

Rob met een van zijn bordjes.

Zojuist liet Rob zien hoe beide spreukenbordjes een plekje in zijn serre hebben gevonden. 

Op deze droge plaats zullen ze nog in tact zijn als Rob zelf er niet meer is, zo schat hij in.

Er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan. Doeiiiii.

De watervogels waren er natuurlijk ook weer vandaag.

Volgens mij is dit een fuut.

En op de tafel wandelde een lieveheersbeestje rond. 

Te zien op de status van WhatsApp. 

Ik had m overgeplaatst op het boekje van de cryptogrammen, tegenover vraag 12 horizontaal. 

Vraag 12 was: stad en land.

Er kwam nog geen oplossing binnen. 

Na een onstuimige dag ging de zon zojuist weer mooi onder.

Mooie wolken vooral.

Tot morgen.