Goedenavond. De buien wisselen voortdurend af met mooie opklaringen vandaag, dat gaat nu ook nog steeds door. Voordat de vorige bui viel was er een prachtige lucht te zien, gefilmd door Monique.
Mijn optreden op de markt van Wijchen begon met schuilen voor een bui, die ook nog sneeuwvlokken in zich had.
Net als de vorige keer in Wijchen liep het publiek niet over van enthousiasme naar mij toe. Ik vroeg me af: Wat doe ik hier? Wel kon ik experimenteren met mijn nieuwe zwarte spreukenbordje.
De mensen van de grote notenkraam schonken mij namelijk een zakje cashewnoten en een stel daarvan had ik voor het bordje neergelegd.
Toen de markt voorbij was en ik twee keer koffie en één keer friet gegeten had ging ik op weg naar Balgoy, een op 4 kilometer afstand gelegen dorp. Daar heb ik ooit twee jaar gewoond en daar woont mijn oude buurman Ad nog.
De spreukenbordjes aan de muur vertonen ouderdomsverschijnselen, net als Ad zelf , die nu 88 is.
Het dorp Balgoy is ooit door graafwerkzaamheden in tweeën gesplitst. Het nu Brabantse Keent lag er vroeger aan vast.
Tegen een steen aan is de beschrijving te lezen.
Vanaf dat punt een blik op de Maas, die ik vroeger vaak wierp toen ik hier woonde in 1984 en 1985.
Thuisgekomen rond kwart over vijf was het na het winderige bui(t)en erg aangenaam binnen vanwege mijn rijke bezit van een houtkachel.
Toen de spinazie op het vuur stond ben ik nog drie toekomstige spreukenbordjes uit gaan zagen.
De 4 vlinders waar ik gisteren mee verder gegaan ben lachten me bij binnenkomst ook vriendelijk toe.
Lachen is het ook met de foto die Theo mij net stuurde met de.......
Grap van de dag.
Tot morgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten