Goedenavond.
Tot drie keer toe was het even heel spannend vandaag.
De afspraak met Ellen de audicien in Geldermalsen was vanmiddag, maar die was zo gepland op de vrijdag omdat er dan ook markt is, zodat ik daar kon spelen.
Halverwege de fietstocht ernaartoe kwam er hoge nood opzetten. Het was zo hevig dat ik me afvroeg of ik zonder toiletgang Geldermalsen kon halen. Ik had namelijk ook helemaal geen papier bij mocht ik al een onbewaakt bosje kunnen vinden die zeldzaam waren op deze route. De druk was nauwelijks te onderdrukken, maar uiteindelijk bereikte ik zonder kleerscheuren de Hema van Geldermalsen. Maarrrrr, eenmaal de nood gelenigd, bleek dat er geen wcpapier meer aanwezig was. Er zat niks anders op om heel voorzichtig de winkel weer in te lopen en aan personeel het probleem te vertellen. Heel snel kwam gelukkig iemand met een grote rol het toilet bevoorraden en kon ik mijn toiletbezoek afronden.
Buiten gekomen was ik eigenlijk wel blij met het oponthoud, want er liepen in mijn speelstraatje volop overheidsfunctionarissen: blauwpakken van de handhaving en groenpakken van de politie. Wat was er toch allemaal aan de hand in dit plaatsje waar ik die mensen nooit aantref? Omdat ik de kans groot achtte dat iemand iets van mijn muziek zou zeggen had ik maar wijselijk even gewacht alvorens aan te vallen. Tot iedereen, in ieder geval tijdelijk, uit het straatje verdwenen was.
Maar spannend vond ik het toch wel toen ik speelde. Telkens dacht ik op het eind van het straatje het felle groen van uniformen te zien.
Maar niemand kwam me lastig vallen. Waarschijnlijk doen ze hier toch niet moeilijk, want ik zag ook weer een collega-artiest voorbijkomen met zijn hondje, zijn gitaar en zijn fototoestel.
Terwijl hij mij fotografeerde fotografeerde ik hem.
We hebben elkaar al vaker getroffen.
Toen ik de spullen inpakte om koffiepauze te houden in diezelfde Hema ging er weer iets mis: Bij het tevoorschijn halen van mijn portemonnee, waar de gevallen muntjes in moesten vielen daar juist muntjes uit, en wel....precies in een smalle en diepe gleuf van het trottoir.
Precies in deze spleet vielen twee muntjes.
Die van 1 euro kun je hier zien, ook ligt er een munt van 2 euro.
Onmogelijk om ze eruit te halen.
Na de pauze had ik deze schade natuurlijk wel in weten te halen, maar al met al werd het voor deze plaats een schamele opbrengst vandaag.
Maar het hoofddoel was het bezoek aan de audicien dat voor half twee was afgesproken. Zoals gewoonlijk liet ik mezelf weer trakteren op friet, maar dit keer was het in het zaakje super druk. Bij het bestellen waarschuwden ze me dat het wel een half uur kon duren. Dat vond ik geen probleem tot.......ik ontdekte dat het al bijna 1 uur was toen ik bestelde. Dat ik zo lang doorgespeeld had had ik niet in de gaten....
Het werd dus voor de derde keer spannend. Gelukkig kwam kwart over 1 mijn bordje eraan en had ik nog een kwartier om het eten naar binnen te werken. Dit lukte ook: precies 1 minuut over half twee kwam ik oog in oog met Ellen de audicien. Ik heb besloten om deze oortjes die ik op proef had definitief te nemen.
Op het voetveer vond ik dit plaatje van fotograferende mensen interessant om er ook mijn camera op los te laten.
Tijdens de heenvaart moest dit grote schip omzeild worden.
Een skylift van de marine wordt gesleept.
Het sleepbootje dat het grote gevaarte trekt.
En er was ook nog een tweede begeleidend bootje.
Hiervan is ook weer een filmpje, net als twee dagen geleden. Een lezer merkte toen op dat het veel te gevaarlijk was om weg te lopen wat ik deed.......Maar ik kan gelukkig wel inschatten wat vuur kan en niet kan.
In de Hema van Geldermalsen zag ik de......
Uitspraak van de dag.
Morgen drinken we weer koffie. Nu is het weer tijd om te gaan slapen.
Welterusten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten