Ik baal als een stekker, want had deze blog zi goed als klaar om te verzenden, en nu is de hele tekst in een klap verdwenen.
.... een uur werk voor niks.
Vandaag had ik het meeste inspiratie in een praktisch en nuttig werkje: het mos wegpeuteren uit de naden in het hout van de vlonder.
Daarnaast heb ik af en toe de accordeon ter hand genomen en ik ben een keer als troubadour over het eigen erf gelopen.
Arbeidsvitaminen voor Marcel die er een filmpje van maakte voor de status van WhatsApp.
Bij Ton en Monique gekomen mocht ik de accordeon verruilen voor hondje Tygo.
Ton had een interessante opmerking. Als hij filmpjes en foto's zag van mijn reis viel het hem op hoeveel plek ik meestal innam met mijn tent en de andere spullen. Het is een constatering die ik zelf ook doe. Ik neem het er inderdaad nogal ruim van als er geen andere mensen zijn.
Ton en Monique waren vandaag naar de vrije markt van Wamel en daar konden ze voor mij een ander gelukspoppetje op de kop tikken. Het cadeautje dat ik zondag van hen kreeg was maandag met harde wind namelijk het water in gewaaid. Vond ik erg jammer, want was er als een kind zo blij mee. Maar nu heb ik er weer een.
Overal waar ik het neerzet begint het te zwaaien.
Plan is om het poppetje mee te nemen naar de markten, dan kan het naar de mensen zwaaien terwijl ik speel.
Een beschrijving in Google.
Net had ik dus even geen geluk, met het wegvallen van de tekst, die ik nu weer bijna herschreven heb. Het gebeurde toen ik deze foto in wilde lassen van de.......
Spreuk van de dag.
We hadden vanavond een mooie zonsondergang.
Groetjes van dit muzikale trio.
Tot morgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten