Goedenavond.
Zo, het is weer bijna 8 uur in de avond, de kachel brandt, na twee dagen niet aangestoken geweest te zijn, en de andijvie is bijna gaar en de spekjes zijn aan het uitbakken.
En nu is het 20 uur 40 en heb ik mijn buikje weer vol van dat heerlijke eten. De dag zit er bijna op. Omdat het zaterdag is met goed weer moest ik weer ergens naar een leuke plaats om accordeon te spelen. Veenendaal was ongeveer aan de beurt. Hoewel ik gisteravond even aan Uden dacht was ik vanmorgen vastbesloten om naar Veenendaal te gaan en dat vertelde ik ook aan de buren die ik sprak. Echter, na 100 meter gefietst te hebben op de veerweg en merkend dat de wind flink tegen was, maakte ik resoluut ommekeer: naar de pont, die mij naar Brabant bracht. Dus toch naar Uden. Met de wind in de rug ging dat vlotjes, hoewel ik, zoals gewoonlijk de laatste tijd, vrij moe was. De koffie in Nistelrode hielp wel om me wat levendiger te maken.
Koffie in Nistelrode rond het middaguur.
Daarna was mijn spelen in Uden weer energiek. Mensen van het personeel van de kapsalon tegenover mij waren duidelijk geamuseerd, toen ze buiten waren en even niks te doen hadden.
Er waren ook andere leuke ontmoetingen. Daar was onder andere een vrouw bij die in Alphen geboren en getogen is.
Ik heb me in ieder geval weer genoeg vermaakt.
Wel was ik ook hier, net als gisteren, weer even op mijn hoede toen ik na de koffiepauze van 4 uur me opmaakte voor de laatste ronde. Er stonden twee mensen van de handhaving moeilijk te doen bij een fietsster die blijkbaar in het voetgangersgebied gefietst had. En dat terwijl ik verschillende fatbikers vandaag ook voorbij zag sjezen.
Dus heb ik even gewacht tot ze weg waren uit mijn speelstraat.
Toen het 5 uur was besloot ik na de ontmoeting met die vrouw uit Alphen en haar man om mijn boeltje weer bij elkaar te pakken.
De fiets weer klaar voor de terugtocht.
Ergens in Uden leek het wel alsof ik groen in plaats van rood achterlicht had.
Met een beetje fantasie......
De fiets die ik nu sinds 2 weken in gebruik heb heeft nogal wat mankementen. Merkte ik afgelopen dinsdag op de terugweg van Berkel Rodenrijs dat er plots een grote speling in de trapas is gekomen, vandaag zag ik toevallig dat de bevestiging van het achterbagagerek maar kiele kiele is. Er is wel een boutje dat verbinding geeft, maar het moertje is er vanaf. Gelukkig schokte het boutje er niet uit, maar ik hield het naarstig in de gaten. Ik ben er weer mee thuis gekomen, maar erg betrouwbaar is de fiets nog niet. Wel zal ik dit nieuwe probleem van het boutje en het moertje zelf wel op kunnen lossen.
De ochtend begon met een zanderig zonnetje.
Zand uit de Sahara vermengt zich met het zonlicht.
Bij Sarita in Herpen was dat nog duidelijker te zien.
Vandaag wil ik
eindigen op zijn Italiaans, met de.........
Groet van de dag
Daaaaaaaaaaag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten