Nieuw plan na Bretagne. Te vroeg gestopt vandaag?

 Goedenavond, bonsoir.

Ineens kwam gisteren een revolutionair plan in me op toen ik de kaart van Europa weer eens zag: het is misschien wel een idee om in Bretagne Het Kanaal over te steken en dan naar Schotland te fietsen. De aangekondigde hete zomer van hier loop ik dan mis.....In de verste verte heb ik tot gisteren niet aan dit scenario gedacht, dat natuurlijk nog veel verder overwogen moet worden. Ik heb daar nog de tijd voor. Ooit heb ik met de fiets Schotland al bezocht,  dat was in 1985 geloof ik. Toen was ik ongeveer tot het meest noordelijke puntje gegaan. De gedachte aan deze mogelijkheid blijft me boeien. Je kunt tegenwoordig niet zomaar meer naar Engeland, er moet iets geregeld worden met een elektronisch toegangsbewijs. En kun je nog wel gewoon een kaartje kopen in de haven? Het moet allemaal niet te ingewikkeld worden. Maar wie weet heb ik er over een paar weken nog steeds zin in. 

Zo'n beetje op het westelijke uitsteeksel van Frankrijk kun je de ferry nemen naar Plymouth in Engeland. 

Vandaag ben ik niet veel opgeschoten. Op de eerste plaats was ik vrij laat vertrokken in de wetenschap me niet te hoeven haasten voor de opkomende hitte, zoals dat de laatste dagen het geval was. Vanmiddag betrok de lucht en er werd regen verwacht terwijl ik een groot bos naderde.

 Aangezien ik nog niet op de eventuele Schotse regens ben ingesteld besloot ik om in dat bos de tent maar op te zetten. Dat lukte alvorens de druppels gingen vallen, die uiteindelijk helemaal niet vielen.  Een beetje jammer vind ik mijn korte afstand die ik afgelegd heb wel, ik wil graag niet te veel dralen om bij Anneke te komen. Het was mooi weer en morgen ook nog, maar daarna minder.

Belangrijk: ik ben vandaag niet vergeten in de supermarkt zout te kopen, die was bijna op, en zonder zout smaakt het eten minder. 

Terwijl ik de foto maak wordt mijn potje gevuld.  Stom eigenlijk dat ik geen duur zout uit de Himalaya had gekocht. Daar zitten veel gezonde mineralen in, schreef Sarita me toen het te laat was.

Toen ik de pan met aardappelen,  bonen en zout klaar had om er een vuurtje onder te bereiden kwam er een auto in de buurt geparkeerd, waarschijnlijk van een vrouw die een wandeling ging maken.

Even wachten maar met koken.

De auto was snel weg.....

In Frankrijk bestaat net als bij ons de......

Uitdrukking van de dag. 

Ça va me coûter une côte. 

( Dat gaat me een rib uit het lijf kosten)

Het zonnetje komt meer en meer tevoorschijn. 

De muggen ook. Ik ga me er tegen wapenen.

Tot morgen 

À demain. 

Vanmiddag hele moeilijke momenten na een soepele ochtend. De laatste loodjes.

 Goedenavond, bonsoir. Vandaag was het hier de laatste hittedag voorlopig. Ik had en heb het er best moeilijk mee. Het parkoers was best heuvelachtig en het zoeken naar een geschikt kampeerplekje met niet te veel zon en liefst een beetje wind was een zware opdracht. Als ik ergens een bosje zag moest ik vaak eerst een flinke klim aanvaarden om dan meestal te concluderen dat er geen plek was voor de tent. Als dan de top eindelijk bereikt was daagde er in de verte weer een nieuwe beklimming. En ondertussen maar hopen dat er een plek op zou duiken waar gekampeerd kon worden zonder te veel zonnestralen. Zo duurde het zoeken op het eind van de dag weer heel lang, terwijl ik erg moe was gestreden. Een beetje in paniek raakte ik dan: Ik kan niet meer fietsen,  ik wil niet verder fietsen,  maar ik moet wel. En dan steeds maar weer andere heuvels op. Uiteindelijk besloot ik om maar even van de route af te wijken,  in de richting van een groot bos. En hier heb ik dan toch mijn nachtplek gevonden, en in de wetenschap dat morgen de temperatuur niet meer naar de 34 gaat klimmen zoals vandaag. Zonder slag of stoot waarschijnlijk zal het morgen nog maar 21 graden worden. Onvoorstelbaar. 

De hele ochtend verliep echter best soepel. Ik voelde me sterk, lichamelijk en moreel en kon de vele klimmen die kwamen goed aan. Om elf uur kon ik in een Lidl de boodschappen doen voor vandaag. Ertegenover is een wijnkelder met een prachtige muurschildering erop.

Kunst.

Na de supermarkt kwam ik in een gezellig café terecht, waar twee grote honden tussen de bedienden door liepen en door menige gast geknuffeld werden.

Mij liep deze hond wel straal voorbij.

Daarna werd het dus afzien. Ik wilde bijvoorbeeld rond 1 uur een boterham eten, want ik kreeg honger. Toen ik van de fiets af was bevloog me de warmte. Zitten was niet mogelijk. Het bleef bij ijsberen rond de fiets met af en toe een stuk brood in de mond. Ik kwam niet tot rust. Beangstigend.

Uitspraak van de dag. 

Ik heb het Spaans benauwd hier in Frankrijk. 

 Maar snel weer verder gefietst, terwijl ik daar eigenlijk te moe voor was. Even later deed ik ergens in de berm nóg een poging, en daar lukte het me uiteindelijk om me even neer te vleien. Er was af en toe een vleugje wind.

Te dicht bij de weg om er ook meteen te kamperen. 

Hierna werd het nog een uur lang moeizaam me voortbewegen, want ook mijn beenspieren begonnen te protesteren. Maar hier sta ik dan met mijn tent........

Wachten tot het koeler wordt, wetende dat het hierna niet meer zo warm wordt.

Het was nog wel even te warm om eten te koken en vooral: om het op te eten. Daarom ben ik nu eerst met het schrijven van deze blog begonnen.

Voor wie ook nog eten moet:

Smakelijk eten. 

Bon appétit.

60 kilometer afgelegd, maar hier leg ik het ook af.

 Goedenavond, bonsoir. 

Ik weet niet hoe ik het zoeken moet,  zeggen ze wel eens in Brabant als je het niet meer uit kunt houden door iets. In mijn geval is dat nu de warmte die ik even niet kan hendelen. Ik loop maar een beetje rond te ijsberen met de telefoon in mijn hand. Zitten is onmogelijk. En toch heb ik een plekje in de schaduw en sta ik niet zoals gisteren in een besloten  bos, maar aan de rand ervan. Geen zuchtje wind ook. En op hetzelfde moment zie ik filmpjes van bevrijdende onweersbuien in Nederland: In Alphen, in Brabant,  in de Achterhoek. Hier komt morgen nog zo'n hittedag.

Inmiddels is het me gelukt om even zitten te blijven zonder opvliegers te krijgen. 

Vanaf deze plek maakte ik bovenstaande foto. Je ziet dat ik er van houd om een groot gebied te bestrijken met mijn spulletjes. 

Vandaag kwam ik door Chartres. Vanaf mijn startpunt was dat nog 41 kilometer fietsen en dat was een flinke klus die ik in het vooruitzicht had. Allemaal kleine dorpjes en waarschijnlijk geen café noch winkel zag ik voir me. Maar zoals altijd de laatste dagen kon ik flink doorfietsen op een vlak parkoers en zonder tegenwind. 9 kilometer voor Chartres was er zelfs toch al een café waar ik om elf uur de koffie al tot me mocht nemen. Door Chartres zelf ben ik snel heengefietst en ben niet extra stil gaan staan bij de beroemde kathedraal. Vanaf een afstand kwam onderstaande foto tot stand.

Ook deze bouwwerken staan in de buurt.

Ik had snel mijn vizier weer gericht op het vervolg van de tocht, maar vond op het eind van de stad nog dit........

Uitspraak van de dag. 

Het stamcafé van Jeanne d'Arc.

Net als gisteren waren er onderweg weer velden met koren, maïs, aardappelen,  erwten. En net als gisteren trof ik ergens zoveel bloemen waar de Keukenhof niks bij is vergeleken. 

Gisteren. 

Vandaag. 

Ik neem aan dat de bloemen een oogstbaar doel hebben.

Dit kunstwerk vond ik ook wel de moeite waard om even voor van de fiets te stappen. 

Inmiddels is het 8 uur en is het al steeds beter uit te houden.

Prettig weekend!

Van 8 tot 12 onderweg, daarna een bosje ingedoken.

 Goedenavond,  bonsoir.

Vandaag had ik meer last van de hitte dan gisteren. Al heel vroeg ben ik gestopt in een bosje, om twaalf uur al, maar in die enkele uren dat ik fietste ben ik wel weer flink door kunnen rijden met de wind in de rug en op een vlak parkoers.

Overal wordt graan verbouwd.

Ook velden met kool.

En dit was wel heel bijzonder.  Zoveel bloemen bij elkaar. De Keukenhof is er niks bij 

 Het landschap was  door en door kaal en daarom was het nog niet zo gek dat ik het enige bosje dat ik tegenkwam als mijn dagverblijf bombardeerde.

Maar toch had ik hier af en toe benauwde momenten, meer dan gisteren. Ook nu, zeven uur in de avond, breekt het zweet me af en toe nog uit. 

Ben een beetje aan breien toegekomen. 

Spreuk van de dag.

Pierre qui roule n'amasse pas mousse.

(Aan een rollende steen hecht zich geen mos.)

Welterusten  

B o n n e   N u i t .

Slordig geweest: eem sok, een aansteker kwijtgemaakt en zout vergeten in het eten te doen.

 Goedenavond, bonsoir.

Vandaag kwam ik langs een romantisch uitziend washokje.

Ik dacht, weet je wat, ik zal mijn sokken die ik aanheb eens wassen. Maar het was in het hokje toch niet zo, zoals het vroeger was, dat je daar binnen bij het water kon. Je moest toch gewoon in het water stappen, zoals je dat overal in dat riviertje kunt. Daar hoef je geen hokje voor te hebben. 

Maar mijn sokken kregen een frisse beurt, hoewel ze zonder zeep natuurlijk niet helemaal schoon zijn geworden. 

Ik had ze achter op de fiets onder de stieken geschoven.  Maar oh jee, gekomen op de plek waar ik ging kamperen bleek een ervan foetsie.

Ook kwam ik erachter dat mijn aansteker, die de hele reis in mijn rechter broekzak heeft gezeten daar ook niet meer in zat. Gelukkig heb ik nog veel meer sokken meegenomen en ook een extra aansteker. Die heb ik elke dag twee keer nodig.

Gisteren was ik zelfs een hele fles drinken verloren en bij het eten net vergat ik met zout te koken.  Allemaal kleine foutjes, niet erg, maar het is van belang om op reis goed geconcentreerd te blijven, ook in het verkeer.

Vandaag was het fietsen een groot deel van de dag over rustige wegen, alleen vanmiddag zat ik een uurtje op een weg met vrachtauto's. Dit keer ben ik doorgereden tot 3 uur, toen ik deze plek vond met wederom heel veel schaduw. 

De tent in een bosje.

Het grootste deel van de middag zat of lag ik in het mooi gemaaide veld voor het bosje.

Op de status van WhatsApp staat een sightseeing. 

Onderweg had ik rond half twee ook al een plekje in overweging. Ook in een bos. Daar trof ik aan de rand van een pad een soort waterverzamelsysteem.

Grappig. 

Het was vandaag hier ter plekke in de schaduw  32 graden. Inmiddels is het nu aan het afkoelen. 28 graden om 8 uur. Morgenochtend wordt het 16, dat is een fijn vooruitzicht. 

Spreuk van de dag.

Mieux vaut une chaumière où l'on rit qu'un chateau où l'on pleure. 

(Beter een hutje waar gelachen wordt dan een kasteel waar men huilt)

À demain.

Tot morgen.

Overal waar ik kom discoTEKEN. Vroeg vertrokken en vroeg in een koel bos gekampeerd.

 Bonsoir, goedenavond. 

Nog even volhouden en dan gaat de temperatuur weer afnemen. Maar in het bos waar ik kwart over twee arriveerde heb ik het tot nu toe redelijk uitgehouden. Mijn biologische wekker gaat altijd vroeg af en daardoor heb ik vandaag een hele tijd in een aangename temperatuur kunnen fietsen en ook ben ik flink opgeschoten. Het traject was vrij vlak en zoals de meeste dagen gaf de oostenwind mij een zetje in de rug.

Ik heb een goede oplossing gevonden om zo fris mogelijk te fietsen en toch niet in mijn blote bast. 

Voor de veiligheid is dit hesje ook geen overbodige luxe.

De weg die ik bereed was tweebaans, maar de auto's mogen er 90 rijden en er is veel vrachtverkeer bij. Google maps wijst mij steevast andere routes, maar daar heb ik niet zo veel vertrouwen in. Als ik bijvoorbeeld vanaf hier intoets dan komt er deze route uit. 

Ik loop even het groene traject en dan kom ik hier uit:

Zie je me al fietsen met al die bagage, dwars door dat watertje heen?

Dus dan maar fietsen tussen al die vrachtwagens in en al die tijd zeer op mijn hoede zijn.

Dit keer ben ik de rivier de Yonne overgestoken  in Monterault-Fault-Yonne.

De rivier de Yonne.

 Aan dit plaatsje heb ik herinneringen, want zo'n 14 jaar geleden vaarde daar mijn prinsesje in haar jachtje door die rivier. Het prinsesje is niet bij me blijven hangen, en misschien maar goed ook.

Voor wereldreizigers zoals ik zijn hier richtingaanwijzers geplaatst. 

Koffie kreeg ik vandaag bij een hotel. Ik was verbaasd dat ik er een hele fles fris  water bij kreeg.

Wat aardig van die mevrouw, maar één heel glas was genoeg. Bij het afrekenen bleek dat de consumptie ook automatisch een euro meer kostte. Ohhhhh.

Hier staat mijn tentje nu, aan de ingang van een bos.......

......maar met ruimte achter me.

Zoals overal waar ik kampeer de laaste tijd is het hier op deze plek ook weer een discoTEEK. 

Ben constant bezig met teken uit mijn lijf te plukken. Meest zijn het hele kleintjes waarvoor ik geen tekentang nodig heb.

Ergens op een vrachtauto vond ik de.......

Uitspraak van de dag 

't Is vol te houden, zeg ik maar. En ik verheug me er al weer op dat de temperatuur weer gaat zakken. Het is nu 28 en het gaat naar 14.

Welterusten. 

Bonne Nuit.

In het gebied van de Seine. Kamperen aan een zijriviertje.

 Goedenavond. 

Bonsoir. Vandaag ben ik al snel opgehouden, hoewel het zoeken naar een geschikt plekje toch nog wel zeker een uur heeft geduurd. Omdat het zo warm was werd ik een beetje wanhopig toen ik bij de tweede kampeerpoging weer terug moest naar de weg, onverrichterzake. Maar zoals vaker gebeurt, nu heb ik iets gevonden waar weinig plekjes tegenop kunnen: aan het water én in de schaduw.

Bij aankomst uurtje liggen dutten op de plek waar nu de tent staat. Dat ging niet gestroomlijnd, want regelmatig word je wakker gemaakt door een insect. Maar ik was al lang blij dat ik het voor vandaag weer gered heb en de rest van de dag de zon achter me kan laten. Inmiddels heb ik ook alweer gegeten. Dit keer brandde het vuurtje onder de toeziende ogen van  kinderen die hier op hun mountainbikes langs kwamen en het maar vreemd vonden hier een fietser tegen te komen te komen die de ronde van de wereld aan het maken was,  zoals ik het hen vertelde. Ze bleven gedrieën naar het schouwspel kijken, zoals je dat ook wel eens hebt met koeien in de wei, als ze je aanstaren.

Ik heb vandaag meer water gezien, want ben over de brug over de rivier de Seine gekomen. Deze heeft ook een filmpje gekregen,  dat vanavond te zien is op de status van WhatsApp. 

Foto uit de film.

Foto uit de film.

De Seine zal vaker in beeld komen. Over 10 kilometer kruis ik hem weer en daarna volg ik hem ongeveer richting Fontainebleau.

Morgen weer verder,  want de verbinding hapert regelmatig. 

Prettige avond

Bonne Soirée.

Een rij bomen is nog geen bos: lang zoeken naar een zonbeschut plekje. Honderden caravans kwamen me tegemoet.

 Goedenavond. 

Bonsoir. Ook vandaag ben ik weer erg lang doorgereden tot ik uiteindelijk een kampeerplek vond waar ik tot morgenochtend waarschijnlijk op mijn gemak zal zijn. De Champagne waar ik nu rijd is het land van de uitgestrekte vlaktes met weinig bomen. En in deze hitte is het belangrijk beschut te zijn tegen de zon. Net als gisteren was de hitte tijdens het fietsen best te verdragen, maar de plekjes die ik probeerde werden afgekeurd,  wel 4 stuks. Het was drie kwartier na de geplande tijd van 3 uur tot ik hier deze veilige plek heb gevonden tegen de zonnestralen. Het is al vlak voor de stad Troyes, zodat ik al iets dichter bij het doel in Bretagne ben gekomen dan ik vanmorgen bij de start had gedacht. Ik wil daar Anneke gaan bezoeken en vandaag heb ik het haar aangekondigd voor begin juni.

De route was vandaag vrij vlak en vanmorgen was er nauwelijks verkeer. Vanmiddag werd dat anders. Er was blijkbaar iets te doen met caravans want op een gegeven moment kwamen hele stoeten me tegemoet. Het moeten er honderden, ja zelfs duizenden zijn geweest. Reden voor mij om even te stoppen en me als fotograaf langs de weg te stationeren. Het leverde een filmpje op voor de status van WhatsApp. 

Een van de vele caravans die door mij geflitst werden.

Op het eind van het filmpje werd ik toeterend begroet door deze chauffeur. 

Vandaag staat voorlopig alleen de binnentent opgesteld. 

Het is bijna zes uur en ik ga de aardappelen schillen. Er komen sperziebonen bij en ook wat linzen uit een blik.

Ik wens eenieder nog een geïnspireerde eerste pinksterdag en voor morgen hetzelfde. In een lied staat een mij aansprekende regel.

Gebed van de (eerste Pinkster)dag.

.Wees ons op dees levenszee 

Vaste baak en veilige ree.

Smakelijk eten.

Bon appétit.