Eindeloos stuk met tegenwind. Had niet veel moed, maar het moest wel. Eind goed al goed op een fijne kampeerplek.

 Bonsoir.

Goedenavond. Het was vandaag doorpezen geblazen, veel langer dan ik wilde. Het verlossende plekje om te kamperen kwam maar niet,  anders was ik rond twee uur al wel opgehouden. De route was vandaag vooral over een rechte weg in zuidwestelijke richting, maar die ging continu hoog en laag en altijd tegen een felle wind in. Ik had daar helemaal geen zin in, maar het moest wel om verder te komen. Toen ik een weg in sloeg richting een bosje in de hoop daar iets te vinden  bleek daarachter een middeleeuws dorpje te liggen. Kamperen niet maar het was wel een gelegenheid om even op een bankje een boterham te eten.

Het nu rustige plaatsje Marsal was vroeger een centrum van zoutwinning met veel bedrijvigheid dus.

Een zoutmuseum is er gevestigd in een gebouw dat in de Middeleeuwen dienst deed als kazerne. 

In 1984 heeft iemand onderstaand ijzeren kunstwerk gecreëerd. 

Een stier.

Vanmorgen duurde het ook veel langer dan gewenst voordat het koffiepauze was. Al rond tien uur was ik er aan toe, maar tot twaalf uur moest ik doorfietsen totdat eindelijk een grotere plaats zich aandiende. Intuïtief koos ik een café waar het heel gezellig was met lieve mensen die twee schattige honden bij zich hadden die zich tegoed deden aan het zout van mijn benen.

De bazin liet het allemaal maar gebeuren. Ze had een foto gemaakt en was zeker vijf minuten vergeefs bezig om die naar mij te sturen. Bovenstaande foto liet ik maken met mijn toestel door een medewerker van het café,  en daar hoort ook een filmpje bij dat op de status van WhatsApp staat. 

Helemaal in het begin van de etappe, toen ik het fietsen nog niet moe was kwam ik door een klein middeleeuws dorpje waar toevallig op woensdag de weekmarkt was. Er waren maar 5 kraampjes, doch veel bezoekers. Ik had er best kunnen spelen, maar zoals meestal was ik daar helemaal niet op ingesteld. Dit keer heb ik mezelf niet zo ver gekregen om het toch te doen.

Een mooi dorpje.

En nu heb ik dus weer een plek met mooi uitzicht en ruimte voor mezelf. Dit doet de moeite weer vergeten om er te komen. 

Helaas is er ook afval gedumpt, maar de stoel die erbij lag komt me goed van pas. Wat een luxe om op een stoel te zitten!

Vandaag heb ik een porseleinen bord gekocht.

Het grote hondenbord van vorige week is zondag uit de fietstas gegleden waarschijnlijk. 

Mijn ligplaats voor komende nacht.

Welterusten.