Goedenavond.
Het plan was om vandaag in Siebengewald Rudy op te zoeken. Toen ik vanmorgen vroeg of het vandaag uitkwam bleek dat niet te zijn. Nu ben ik in de buurt gaan kamperen en wacht af of het morgenochtend wel kan.
Inmiddels heb ik al wel geïnformeerd op het volgende adres. Dat is in Posterholt, een plaatsje achter Roermond. Nog 70 kilometer zuidwaarts van hier. Daar woont Marlène, de vrouw van mijn overleden broer John. Die ontmoeting gaat in ieder geval wel plaatsvinden in de loop van deze week.
Vandaag van alles gezien. Heel indrukwekkend vond ik deze vrouw, die ik tegen het lijf liep in Goch.
Haar tegemoet tredend dacht ik dat ze niet echt was, maar een standbeeld. Maar haar ogen begonnen te knipperen en ze begon te zwaaien naar mij. Hoe het ook zij: een beeldige vrouw is ze zeker. Op de status van WhatsApp komt onze ontmoeting in beeld.
Goch bleek bol te staan van gemeentelijke manifestaties. Zo had de brandweer een stand, de politie, de ambulance en ook lieten reddingswerkers voor drenkelingen hun activiteiten zien.
De brandweer.
De ambulance.
De reddingswerkers ter water.
Daarbij kwam er een vrolijke band aan te pas om het geheel van muziek te voorzien.
De muzikanten komen voorbij gemarcheerd.
Mijn groet wordt beantwoord.
En even later staan ze daar te tetteren.
Op de status van WhatsApp is straks van alles ervan te zien en te horen. Ook zie je kinderen hoog de lucht in vliegen.
Deze vrouw nam plaats op een pompeuze motor.
Voor ik in Goch was werd Kalkar vandaag mijn koffiedrinkplaats. Een hond van een bezoekster van de bakkerij werd aan een paal gebonden vlakbij mijn tafeltje op het terras. Even later toen het baasje terugkwam werd ie uitgebreid geknuffeld.
In Siebengewald is een beeldenmuseum waar ook honden tentoongesteld werden.
Grappig was dat toen ik hiernaar stond te kijken er een echte hond naar me toe kwam gelopen.
Ook dit soort beelden.
Een van de vele imponerende vogels.
Ook het platteland is vertegenwoordigd.
Vanmorgen op mijn kampeerplek kwam een auto aangereden toen ik op het punt stond te gaan ontbijten. Ik schrok een beetje, maar het was niet een autoriteit die uitstapte maar een visser die later met een hele uitrusting naar de rivier liep.
Een auto en een fiets.
Vlak om de hoek trof ik een piepklein kapelletje.
Een veld met koolzaad.
Ook een rabarberplantage passeerde ik.
Ben nu weer in Nederland.
Spreuk van de dag .
Alles wat je thuis laat is mooi meegenomen.
Prettige avond.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten