Fietsen langs de Rijn. Woede bracht me tot een feestje. Gisteren plots geen internet meer.

 Goedenavond. 

Vandaag heb ik iets voor elven de rivier de Rijn bereikt in Sinzig. Na de koffie daar begon het fietsen langs die rivier en deels heb ik gebruik gemaakt van een fietspad pal ernaast. Het was mooi zonnig weer en van mijn ogen had ik veel minder last dan gisteren. Zo'n beetje op het eind van mijn traject voor vandaag werd ik opgeschrikt door vreselijke knallen. Er werd vuurwerk afgestoken precies op het fietspad. Er kwam zelfs nog één van de daders als een agent op me af om me te waarschuwen dat ik even moest stoppen. Het riep bij mij een intense woede op. Ik heb de daders toegeschreeuwd met onder andere termen als klootzakken. En ook gezegd dat ik de politie ging bellen. Of ze ervan onder de indruk waren wist ik niet, maar wel besloot ik spontaan om het fietspad te verlaten en het dorp in te rijden. Daar stuitte ik tot mijn verbazing op een groot feest,  begeleid door een fanfare.

Waar woede wel niet toe kan leiden!

Toen ik het fietspad langs de Rijn verliet hoorde ik geluiden van deze fanfare. 

Het lijkt me dat het een bruiloft was.

Er waren ook fietstunnels die onder autowegen en spoorbanen door gingen. Bij een ervan lees je de.......

Spreuk van de dag 

Wegen worden breed als je op elkaar let.

Veel fietsers gingen er aan onderdoor.

Dit punt heeft voor mij een nare herinnering. Lang geleden kwam bij de beklimming de andere kant op mijn derailleur tussen de spaken en moest ik met een spaak minder verder. Ik was heel beteuterd. Sindsdien ben ik deze plek nog wel drie keer gepasseerd,  maar ik ben dus gewaarschuwd. 

Nog enkele plaatjes van vandaag. 

Dit keer klonk om drie uur weer het eindsignaal van de etappe. Ik ben gezeteld tussen wat brokstukken van muren, die vroeger een binnenplaats moesten omsingelen volgens mij.

Gisteravond was het nog even spannend bij het schrijven van de blog. Het internet viel uit precies op het moment dat mijn verhaal klaar was om verzonden te worden. Ik was weggefietst op zoek naar een plek met bereik, maar vond die niet. Het had dus gekund dat er geen blog te lezen was. Toen kwam ik op het idee de telefoon uit en aan te doen en daarna was het bereik er weer wel. Het verhaal bleek nog niet verdwenen en toen kon ik het alsnog versturen. Het is altijd nog goed gegaan, maar stel dat er een dag geen blog is, maakt u zich dan geen zorgen. Wel als er de volgende dag nog niks is.

Groetjes vanaf de blauwe cirkel op de aardbol.