Goedenavond.
Vanmorgen heb ik Marlène en Bert weer achter (me) gelaten.
Houdoe en bedankt.....olé olé.....
Op naar Koblenz en omgeving.
Na de regendag van gisteren die ik in het huis van Marlène heb mogen doorbrengen kon ik vandaag weer in mijn trui de wijde wereld in. De fiets had wel de hele dag buiten gestaan en er waren onder andere wat sokken nat geworden. Op een bankje in de zon waar ik mijn lunch nam heb ik het zaakje even uitgestald.
Er kwam een man op een motorfiets langs en die stopte. "Leben Sie auf der Strasse?", was zijn vraag. Zo zag het er inderdaad wel uit toen ik mijn gedoetje van een afstand bekeek. Verder kwamen er meerdere gezellig groetende fietsers langs op dit fietspad waarlangs mijn bankje stond.
Ben dus begonnen met mijn plan uit te voeren om naar Koblenz te koersen en in deze omgeving enkele vrienden te bezoeken. De Duitse grens was al na 4 kilometer bereikt. Al vrij snel zat ik alweer aan de koffie met Kuchen.
Even afgieten die klompen.
En nu heb ik alweer sinds 3 uur een plekje ingenomen op moeder aarde in de buurt van Jüllich.
Een ruime plek.
In een greppeltje kon ik de fiets overeind parkeren.
Geen gevaar voor bosbrand en geen pottenkijkers.
Marlène gaf me nog kippenboutjes mee die nog over waren van gisteren.
Een mooie lucht ook.
Voor ik vertrok vanmorgen had ik nog wat foto's en filmpjes gemaakt van de weelderige tuin van Marlène.
Majestueuze planten waarvan ik de naam niet weet.
Op de status van WhatsApp komt een rondleiding.
De spreuk van de dag staat geschreven bij de voordeur.
Spreuk van de dag.
Tot morgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten