Goedenavond, bonsoir.
Vandaag had ik meer last van de hitte dan gisteren. Al heel vroeg ben ik gestopt in een bosje, om twaalf uur al, maar in die enkele uren dat ik fietste ben ik wel weer flink door kunnen rijden met de wind in de rug en op een vlak parkoers.
Overal wordt graan verbouwd.
Ook velden met kool.
En dit was wel heel bijzonder. Zoveel bloemen bij elkaar. De Keukenhof is er niks bij
Het landschap was door en door kaal en daarom was het nog niet zo gek dat ik het enige bosje dat ik tegenkwam als mijn dagverblijf bombardeerde.
Maar toch had ik hier af en toe benauwde momenten, meer dan gisteren. Ook nu, zeven uur in de avond, breekt het zweet me af en toe nog uit.
Ben een beetje aan breien toegekomen.
Spreuk van de dag.
Pierre qui roule n'amasse pas mousse.
(Aan een rollende steen hecht zich geen mos.)
Welterusten
B o n n e N u i t .
Geen opmerkingen:
Een reactie posten