Kamperen aan het kanaal naast een krachtige boom.

 Goedenavond, bonsoir.

Vandaag staat de tent eens een keer niet in een bos, maar aan een water: het kanaal van Brest naar Nantes. 

Ook ben ik een fietspad gaan volgen dat parallel aan dat kanaal loopt. 

Een flink stuk kan ik over dit pad rijden. De bedoeling is dat mijn route via Nantes gaat, waar het kanaal ook uitkomt. 

Het kanaal en ik volgen dezelfde route.

Vanmiddag was ik ook  even vertwijfeld. Hier in de buurt staat een kapelletje en ik wilde mijn fiets naar boven duwen, kijkend of ik daar in de buurt kon kamperen. Het was me zo steil ernaartoe dat ik de fiets nauwelijks kon hanteren en er verstandig aan deed om halverwege de fiets weerom te keren,  wat ook al moeilijk ging. De vaststelling niet genoeg kracht te hebben om met die zware fiets om te gaan maakt onzeker. Toch maar geen accordeon meer mee in de toekomst? Als ik straks een keer de fiets niet meer kan houden ben ik verder van huis. 

Van beneden af gezien was dit het kapelletje, zo leek het me.

Later ben ik zonder fiets naar boven gelopen, niet helemaal tot de kapel. Wel had ik eerbied voor een majestueuze boom.

Deze prachtige boom stond op het terrein van het kapelletje. 

Mooie bloemen waren er ook. 

Maar waar ik nu kampeer aan het water is ook een grote boom mijn buurman.

Vandaag doorgereden tot na vijven. Ik had wat in te halen, want vanmorgen vertrok ik tegen twaalven pas. Het was nog even aangenaam verpozen in het hagershutje, waar ik kon genieten van het zitten op een  s t o e l .

Het plaatsje waar ik koffie dronk was erg toeristisch. In de gelegenheid werd ook gegeten en de bediening had het te druk om vriendelijk te zijn voor een fietser die alleen maar voor de koffie kwam.

Even later in hetzelfde plaatsje zette ik de fiets even tegen een muur om op de telefoon mijn route te bekijken. Kwam een man naar buiten om te zeggen dat de fiets niet tegen de muur mocht staan. Ook toen ik zei dat  dat maar voor enkele seconden was bleef hij doorzeiken. Toen ik wegfietsend achterom keek bleek dat dit toevallig ook een restaurant was......Ach ja, je kunt nou eenmaal niet altijd vriendelijkheid ontmoeten.

Waar ik blij mee ben is dat mijn ogen het weer veel beter doen. De druppeltjes waar Anneke me aan geholpen heeft deden waarschijnlijk hun werk. En ook de sluitende zonnebril die Jean Yve me gaf voorkomt tranende ogen.

Spreuk van de dag. 

Het leven is als op de fiets:

Als je niet fietst val je.

Tot morgen 

À  d e m a i n.

Kamperen bij een jagershut.

 Goedenavond,  bonsoir. 

Het had lang geduurd vanmiddag eer ik tevreden was over de kampeerplek. Ik wilde ergens in een bos, maar de meeste bossen hier zijn slecht toegankelijk, met veel ondergroei zoals bramen. Wel had ik ergens een grote open plek gevonden, die mij aanstond, maar daar lag vers gemaaid gras op. Ik heb mijn lesje geleerd,  want enkele weken geleden stond ik op een dergelijke locatie toen de boer met zijn brede tractor erdoor moest en ik in de weg stond. Een andere plek in een bos vond ik niet prettig, want te veel op privé-terrein. Ik vond mezelf maar wispelturig dat ik alle plekjes afwees 

, maar tenslotte kwam ik hier terecht, waar veel ruimte is en een goede ondergrond. Het is een plek in een bos die gebruikt wordt om gemaaid gras te storten, maar ook liggen er takken verzameld. Ik was dus heel blij dat ik de moeite genomen had om door te zoeken. Ik heb er een dutje gedaan, eten gekookt, gegeten en toen ging ik een wandeling maken om te ontdekken dat het iets verderop helemaal ideaal zou zijn geweest om te kamperen.

Er staat een hutje, waar ik mooi naast had kunnen staan 

In de buurt een watertje en idyllische plantengroei. 

De plek waar de tent nu staat is ongeveer honderd meter hiervandaan.

Veel ruimte,  een goede ondergrond. 

Een veilige plek om te koken.

Het is vandaag lange tijd 31 graden geweest. Gisteren was het al warm, maar vandaag is de hittegolf echt begonnen, met de nodige problemen om het warme eten naar binnen te krijgen. 

Hoewel ik mijn best deed om niet zo veel klaar te maken moest ik toch twee volle borden consumeren. 

Maar het is gelukt.

Op de status van WhatsApp neem ik een kijkje in het interieur van het hagershutje. De deur is niet op slot, dus ik kan zo naar binnen. Daar zit ik inmiddels ook, en op een stoel.

 Bij de tent word ik namelijk lastig gevallen door plakkende vliegen. Er zit onweer aan te komen ook.

Aan de muren hangen oude kalenders en enkele krantenartikelen. 

De jacht op de beverrat is geopend.

Dit is een artikel van december 2021. 30 wilde zwijnen waren aangetroffen in de buurt van huizen. Er staat ook geschreven dat jagers en niet-jagers elkaar vaak niet zo liggen. De jagers hebben daar begrip voor en houden zich strikt aan de regels die bijvoorbeeld over afstanden gaan.

Onderweg ben ik een mooi kerkhofje gepasseerd. 

Een kerkhof met een kapelletje erin.

Ook een onderkomen van kippen.

In Pontivy was markt vandaag, maar ik ben er niet gaan spelen. Mijn geest is meer op fietsen gericht. 

Wel vond ik er de.......

Uitspraak van de dag. 

In het Frans rijmt het:

Vaderdag: een juweeltje en kusjes 

Op deze plek op de aardbol leg ik vannacht mijn oor te ruste.

Bonne  Nuit 

Welterusten  

Vertrokken bij Paul. Kamperen op de "muur van Bretagne ". Afgelopen nacht buikpijn gehad

 Goedenavond, bonsoir.

Zo, het vervolg van de reis is vandaag begonnen. Eerst was er nog koffie bij Paul, daarna fietste ik de  steeds warmer wordende wereld in. Vandaag was het alweer dertig graden, wat de meeste lezers jaloers zal maken

Nu 7 uur is het nog steeds 29 en het is wachten tot het over een paar uur weer aangenamer wordt.

Ik heb wel een prima plekje. De tent staat precies in een bosje en aan de rand ervan, buiten het bos ben ik nu gaan zitten. Hier wat minder muggen en vliegen en een fris windje.

Het is vlakbij een bekende top, le mur de Bretagne, een punt die de Tour de France regelmatig aandoet vanwege de steile helling van 15 procent. 

Remmen op de motor, wordt aangeraden. Ook is er een vluchtstrook van los materiaal waar de auto's op kunnen rijden als het remmen toch niet lukt. 

De "mur de France " ligt in de gemeente Guerledan.

Mijn kampeerplek is een paar honderd meter zuidelijk van deze beroemde top. 

Kamperen met het zicht op oneindig 

Morgen ga ik wel voorzichtig naar beneden. Mijn remmen moeten het ook aankunnen.

Vandaag ontdekt wat die velden met bloemen zijn die ik in Bretagne al regelmatig gepasseerd ben.

Vandaag stond er namelijk een opschrift bij.

Linnen, natuurlijke textiel.

Sarita is gaan Googelen op Bretagne Lin en kwam op het volgende. 

Bretagne Lin is een familiebedrijf, gevestigd in Landivisiau(Finisterre), dat als doel heeft de cultuur van textiellinnen in Bretagne nieuw leven in te blazen!

Een mooi initiatief!

Verder heb ik vandaag rustig gefietst op zijn zondags en onder andere viel mijn oog op dit bloemrijke huisje. 

Afgelopen nacht had ik het even heel moeilijk. Heel veel maagzuur dat samenging met maagpijn. Het kwam door het eten. Ik had niet gekookt zoals gewoonlijk maar volstaan met het opwarmen van een blik chili con carne en een blik linzen. Misschien samen met de hapjes die ik eerder bij Paul kreeg viel dat niet goed. Ik ben dan wel even bang. Stel het blijft zo en je moet hier naar een dokter of een ziekenhuis. Wel was ik al blij dat ik nog in de buurt was van Paul en Anneke. Maar het is weer allemaal genormaliseerd. Met mijn ogen gaat het veel beter sinds ik de druppels gebruik die Anneke en ik in een apotheek vonden. Dus niks staat een grotere reis in de weg.

Mopje van de dag. 

Tot morgen.

À  d e m a i n .

Spontaan balletoptreden in een supermarkt. Gezellig met Paul en zijn buren. Heb beter gemikt dan ik verwachtte.

 Goedenavond,  bonsoir. 

Vanmiddag had Paul zijn buren uitgenodigd om bij hem te komen. Deze hele aardige mensen had ik de vorige keer dat ik hier was ook al ontmoet en het was direct weer heel vertrouwd met hen.

Bruno en Jeanette links, Paul rechts.

Jeannette had een lekkere taart gebakken, die nog warm aangeleverd werd.

0

Een hartige taart met olijven en stukjes ham erin 

Had mijn accordeon weer eens uit de koffer gehaald voor deze gelegenheid. De vraag was hoe zwaar dat ding nou eigenlijk weegt dat ik altijd meesleep. Paul haalde zijn weegschaal voor den dag en nou weet ik het: bijna 5 kilo. De koffer is niet meegerekend. Nu eens een keer iemand vinden die mijn volgepakte fiets kan wegen.

Bruno en Jeannette hadden zich eraan gewaagd om te schieten met het geweer van Paul. 

Bruno mikte niet ver van de roos.

Ook Jeannette deed het beter dan ze verwachtte. En ook ikzelf sprong na mijn schot een gat in de lucht.

Het viel allemaal best mee, want met de verrekijker die op het geweer zit kun je heel goed de roos in het vizier krijgen. 

Niet zo ver van het kruispunt, vind je niet.

Op de status van WhatsApp is een en ander te zien.

Vanmorgen zijn Paul en ik met de camper naar een supermarkt gereden. Die is niet bij de deur hier. Tot mijn aangename verrassing werd er binnenin een heel balletstuk opgevoerd. Gelegenheid voor mij om er het een en ander van op te nemen voor op de status van WhatsApp. 

Een spannend verhaal wordt uitgebeeld met mooie muziek. 

Ik had zo mee kunnen dansen. Ik moest me inhouden.

En ondertussen zat Paul in zijn camper maar te wachten tot ik kwam met mijn boodschappen...

We zijn vandaag nóg een keer in de auto gestapt, want er zou een festival zijn. Toen we er rond twee uur waren was er echter nog niks te doen en onverrichterzake keerden we weer om. Van de tocht heb ik wel een filmpje gemaakt, waaruit onderstaande foto. 

Morgenochtend zien we elkaar nog even onder het genot van koffie, daarna gaan we alle twee onze eigen weg. Mijn richting is dan zuidoost, naar Poitiers en omgeving. 

Wim brengt ons het.........

Mopje van de dag. 

Prettige zondag  

Bon  dimanche. 

Vetrokken bij Anneke, nu op bezoek bij Paul. Kamperen vlakbij zijn huis.

 Goedenavond,  bonsoir.

Vanmorgen was het vertrek bij Anneke. 26 kilometer zuidelijk van haar woont Engelse Paul. Hij wist dat ik zou komen, maar niet wanneer. Ik vond het prettiger om mijn komst niet van tevoren aan te kondigen. Maar goed ook. De toch vrij kleine afstand leek eindeloos en voor mijn gevoel was het ook alsmaar klimmen. Ik wist dat ik ergens in de buurt zou kamperen, want in zijn huis is het klein. Maar een goede plek iets voor het bereiken van zijn huis vond ik niet. Paul wist er een iets verderop en daar sta ik nu met mijn gedoetje. Heb er net eten gekookt op een vuurtje. Paul zelf zorgt nooit voor uitgebreide warme maaltijden en ik wil op reis toch goed eten.

Toen ik aan kwam rijden was Paul buiten zijn geweer aan het prepareren. Zou hij op jacht gaan? Nee hoor, het was een soort kleiduiven schieten wat hij ging doen.

Paul, trots na het raken van de roos.

Paul moet goede ogen hebben.

Paul toont de gaten die hij gemaakt heeft.

Wie regelmatig de blog leest kan zich misschien herinneren dat Paul ook elke winter in Spanje te vinden is met zijn camper op het strand. Zo hebben we elkaar in maart vorig jaar daar ook ontmoet. Frans uit Schaijk was er toen ook bij.

Vanmorgen rond tien uur was mijn vertrek bij Anneke. Het was een goede gezellige week samen en beide vinden we het fijn nu weer onze eigen gang (weg) te gaan.

Au revoir Anneke, au revoir Gerard.

Hier laat ik zien dat het opstappen en mijn been over die hoge stang lichten niet vanzelfsprekend gaat.

Op de status van WhatsApp staat het filmpje dat Anneke gemaakt heeft.

Onderweg tussen Anneke en Paul zag ik onder andere een mooi kapelletje. 

Een groet aan Maria.

Interessant vind ik de taal die in Bretagne gebezigd wordt, in vergelijking met het Frans. 

Museum en mirdi lijken minder op elkaar dan resistentie en rezistañs.

Met Paul praat ik nu weer Engels. Daarom vandaag een Engelstalige.......

Uitspraak van de dag.

I was nowhere but I'm now here. 

( ik was nergens, maar nu ben ik hier)

Morgen trekken Paul en ik een dag samen op. En nu mag ik lekker slapen.

Welterusten. 

B o n n e  N u i t .