Goedenavond, bonsoir.
Het was een lange dag vandaag, want na afloop van de markt had Wim afgesproken met Jacques. Dat is een man die alles van stenen weet en in zijn huis een waar museum van edelstenen heeft ingericht.
We ontmoetten Jacques eerst al op de markt.
Vanmiddag waren we in zijn tot museum omgebouwde bovenverdieping van zijn huis.
Hier zoekt hij stenen uit waarin Wim geïnteresseerd is om te kopen.
Morgen zal ik er meer over vertellen en er video's van laten zien. Vandaag is er alvast een video van Wim die zijn stenen uitpakt op de markt.
Wim pakt zijn stenen uit.
Wim had vandaag niet zo goed gedraaid. Tja, het is altijd verschillend, je kunt nooit vantevoren zeggen hoe het gaat.
Het optreden van mij ging wel goed. Het is altijd aftasten waar je het beste kunt staan en afwachten of de omringende marktmensen mijn muziek kunnen waarderen. De tweede plek ging heel goed. Toen ik op het eind nog een derde mooie open plek zag stuitte ik op de twee violistes, die ik iets eerder al op de loep genomen had.
Ze stonden goed te spelen en ze gaven me weer materiaal voor op de status van WhatsApp.
François was er ook weer om de mensen te vermaken.
En zo is de status van WhatsApp weer vervuld met muzikale klanken.
En toen bleek dat we na de markt nog naar de afspraak met Jacques moesten, die Wim gemaakt had, en werd het nog een lange dag. Maar na wat gemopper van mijn kant werd het nog wel een gezellige middag. Een hele belevenis om in dat museum van Jacques te komen en hem beter te leren kennen. Om de tijd tot de afspraak te overbruggen hadden we een nuttige bezigheid bedacht.
Hap, hap, hap.
Op het eind van de middag had ik nog de zware opgave om vanaf Lamastre mijn berg op te fietsen. Gelukkig ging de zon op sommige plekken al achter de bomen schuil. 4 geraniums heb ik naar huis mogen nemen.
Een mooie aanwinst.
Uitspraak van de dag.
Het is nooit te vroeg om achter de geraniums te zitten.
.
Tot morgen.
Je kan beter voor dan achter de geraniums gaan zitten.
BeantwoordenVerwijderen