Goedenavond,
Bonsoir.
Zo, ik heb nu mijn eigen eten weer op na gisteravond bij de buren te zijn uitgenodigd.
Het zijn mensen van intellectuele komaf. Deze boekenkast bijvoorbeeld is vol met de verzamelde werken van Proust.
Ik dacht eerst, dat is een uitgebreide encyclopedie, maar nee.
De vader van Michel heb ik ook gekend. Hij was generaal in het leger ergens. En we noemden hem " Le Général ". Als ik daar op bezoek ging was dat bij deftige mensen in een deftjg huis en er werd geconverseerd. En op een gegeven moment kreeg je te horen dat ze het heel gezellig vonden dat je geweest was. Met andere woorden: het werd tijd om op te krassen.
Maar gisteravond was ik het zelf die aankondigde dat ik naar huis wilde. Het was voor mijn doen al erg laat toen het eten achter de rug was.
Vanavond heb ik op mijn eigen manier weer gegeten en dat vind ik toch prettiger. Ik kreeg een groot stuk nogal taai vlees op mijn bord en het was een hele opdracht om dat fijn te bijten en ook nog een gesprek te voeren en goed te luisteren, hoewel Michel en Annie duidelijk en hard praten. Ze weten van mijn problemen en zijn bovendien vroeger leraar en lerares geweest.
Vanmorgen heb ik tot lekker lang in bed gelegen, want was pas tegen acht uur wakker. Toen wist ik nog niet dat dat morgenochtend anders is. Wim meldde namelijk dat hij morgen toch naar de hoogvlakte wilde en vroeg of ik meeging. Het is een jaarmarkt op grote afstand en ik moet dan half zes al in Lamastre zijn.
Ik heb er de hele dag over nagedacht en tenslotte heb ik een uur geleden het jawoord gegeven. Wineke had/heeft ook interesse om ernaartoe te gaan, maar zij gaat pas tien uur van huis, als ze gaat. Met haar kan ik dus ook eventueel meerijden, maar om zo laat op de markt te zijn is voor mij het andere uiterste. Het is vanaf Lamastre namelijk zeker anderhalf uur rijden met de auto.
Dus binnenkort is het alweer tijd voor mij om te gaan slapen. 7uur kinderbedtijd!
Het was vandaag de eerste dag na de lange hittegolf. De zon scheen een beetje en er waren veel wolken. Af en toe een licht buitje.(op dit .moment jaagt zo'n buitje mij ook naar binnen)
Een buitje valt.
De geraniums met de mooiste bloesem schuilen onder de tafel.
Ik kon overal op het terrein gaan zitten zonder het te warm te krijgen. Heerlijk.
Op de status van WhatsApp komt vanavond behalve de bui van nu ........
........ook een filmpje dat José en Jan gisteren gemaakt hebben op hun vakantie in België.
Terwijl ik dit allemaal zat te schrijven is er iets mis gegaan. De bui was namelijk zo enorm dat ik te laat was om de ramen goed dicht te doen, die hier wekenlang wagenwijd open stonden. Veel wol is nat geregend.
Lag allemaal in deze hoek.
Spreuk van de dag.
Welterusten
Bonne Nuit.
.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten