Goedenavond, bonsoir.
Ik was wel heel streng voor mezelf om te doen wat ik voelde wat ik moest doen: alweer de berg afdalen naar Lamastre om 7 kilometer verderop het Middeleeuwse feest in Désaignes te bezoeken. Dat betekende dat ik vanmiddag wéér de lange hete weg moest beklimmen terug naar huis, wat gisteren zo moeizaam ging. Maar nu moest het veel gemakkelijker zijn met alleen maar de accordeon in de fietstassen en niet al die boodschappen van gisteren. Dat was het inderdaad ook. Maar de heenweg was wel zwaarder dan ik dacht. De 7 kilometer van Lamastre naar Désaignes die lichtelijk omhoog gaan legde ik al puffend met het zweet op mijn gezicht af. Toen ik eindelijk het dorp bereikte bracht de levendigheid daar mij meteen in andere sferen.
Direct in Middeleeuwse sferen
Ik kon direct mijn telefoon pakken en gaan filmen. In feite was dat de hoofdreden voor mij geweest om te gaan: mijn journalistieke aspiraties.
Dat ik daarnaast ook nog wat accordeon kon gaan spelen kwam op de tweede plaats, alleen als ik inspiratie zou krijgen.
En die kwam wel, meteen toen ik koffie op had.
Ik ging er een uur lang vol tegenaan en de energie stroomde goed. Alleen al het feit dat zoveel mensen mijn bordjes op de foto zetten gaf mij veel voldoening. Ik was in ieder geval niet voor niets begonnen aan deze onderneming. Hierbij staat onder andere de...
Spreuk van de dag.
Mijn spel werd onderbroken toen een heftig toneelstuk door het straatje trok. Ze poseerden vlak naast mij. Zo verruilde ik de accordeon even voor mijn telefoon en dat gaf een videootje dat straks op de status van WhatsApp komt.
Op het eind loopt de vrouw in het zwart het straatje uit, gevolgd door de hele meute.
En dan heb ik natuurlijk binnengegluurd in de vele creatieve winkeltjes van het dorp.
De pottenbakker aan het werk.
Er was ook een demonstratie van wol spinnen met een spinnewiel uit de dertiende eeuw.
Een spinnewiel met een reuzenrad. Het rad moet bediend worden met de ene arm, terwijl de andere ( bij haar de linkse) de wol moet begeleiden. Dan heb ik het nu met mijn 21ste-eeuwse spinnewiel gemakkelijker. De voeten laten het rad draaien en ik heb beide handen om het begeleidende werk te doen.( Ooit heb ik trouwens met mijn spinnewiel ook op een dergelijk evenement gestaan).
De demonstratie was onderdeel van een standje van Ardelaine. Dat is een wolmuseum gelegen in het hartje van de Ardèche.
Via dit schrijven wordt u uitgenodigd het museum eens te bezoeken. Wineke en ik zijn er vorig jaar geweest.
Tot slot nog enkele plaatjes die ik geschoten heb.
Creativiteit ten top in dit dorp.
Ik wens u een prettige avond en een goede week. Morgen blijf ik thuis. Wim gaat nog wel naar Saint-Agrève. Vandaag in Romans is het hem zoals gewoonlijk daar weer goed vergaan.
Toedeloe
Geen opmerkingen:
Een reactie posten