Goedenavond, bonsoir.
Vandaag ben ik weer thuisgebleven met het plan om morgen weer een markt te bezoeken: die van Le Cheylard. Van de 4 in één dag bereikbare marktplaatsen is dit de op een na verste. Zo'n 3 en een half uur fietsen in totaal. Waar doe je het voor, vraag ik mezelf af, want het is doorgaans ook nog de markt die het minste opbrengt. Maar ja, ik hou van afwisseling en elke keer is het toch anders. Misschien komen er weer enkele leuke ontmoetingen of is er een andere musicus actief. Het fietsen door de hitte ben ik ondertussen gewend, dus dat zal ik wel aankunnen.
Het thuiszijn in de hitte was vandaag ook weer niet zo moeilijk. Lekker in de schaduw zitten breien en af en toe een zonnebad nemen. Dat blijft een hele goede therapie: de zon niet afstoten en hem juist in de armen nemen en zijn energie in je opnemen.
Er waren mooie wolken, die ergens anders waarschijnlijk wel wat nattigheid brachten.
Een buitje in de Alpen misschien?
Een uurtje geleden ben ik naar de bron gelopen over het vorige week gebaande pad door de bramenstruiken. Ik wilde erin kijken en zien of er boomwortels over de bodem liepen. Die moeten weggehouden worden om te zorgen dat de waterloop niet ontspoort en een andere koers gaat nemen. Maar net als een paar jaar geleden zag het er keurig uit daar beneden.
Het water stroomt mooi over de rotsvloer heen richting trappetje. Daar loopt het in een slang die onder de grond verder gaat richting het opvangreservoir van 2000 liter.
Erg zwaar is de deksel die erop ligt.
Het opvangreservoir is dus blijvend gevuld met 2000 liter water.
Het water uit de bronput hoor en zie je hierin vallen als je kijkt op de status van WhatsApp.
Het waterreservoir.
Spreuk van de dag.
Tot morgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten