Goedenavond, bonsoir.
De dag begon met onweer en ook een uurtje geleden donderde en regende het wat. Vanmorgen was het extra welkom omdat, toen Michel volgens afspraak om tien uur kwam, het daardoor nog niet volop zonnig was.
Klokslag 10 uur kwam Michel eraan met de ruit.
Michel bezig met het stofvrij maken van het kader.
Een minutieus werkje
Het duurde lang voordat Michel tevreden was.
De klus van het inzetten van het andere raam duurde echter veel langer dan we verwachtten en de zon was na een half uur alweer volop aan het huishouden, zodat het toch nog even afzien werd. Maar toen het raam er eenmaal in stond en we zouden beginnen met het uitsmeren van de stopverf langs de randen kwam ik met het voorstel dat ik dat karwei zelf wel af zou maken als het koeler werd. Voordat Michel of ik een zonnesteek op konden lopen hebben we daarna het chantier gelaten voor wat het was en bij het chalet het lommer van de bomen opgezocht. Toen Michel weg was, was daar naar mijn zin ook al te weinig schaduw en zelfs boven in het dichte bos was het onaangenaam warm.
Toen ben ik binnen in het bad gaan zitten dat ik de afgelopen dagen emmer voor emmer had gevuld.
Wel vier keer heb ik daarin vanmiddag een zitje genomen. Uiteindelijk gebruik ik dat water straks weer voor mijn geraniums en mijn vlinderstruik.
Mijn tuinhuisje heeft dus weer een helder uitzicht.
Maar het is wel de.......
Spreuk van de dag.
Op de top van ons geweten is het altijd erg zweten.
Morgen zaterdag blijf ik in principe ook thuis. Wineke komt dan mij helpen met het verorberen van de ratatouille die ik net gemaakt heb.
Groetjes van de regenboog.
Doeiiiii.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten