Bonsoir, goedenavond.
Ik was het met mezelf niet eens toen ik na het eten in de Flunch van Romans niet naar huis fietste, maar begon aan de overbrugging van 140 kilometer om dinsdag de markt te bereiken in Vaison la Romaine. De hele week staat namelijk in het teken van de hitte van 30plus, met voor vrijdag zelfs 37 graden in het vooruitzicht. Fietsen, kamperen en spelen in deze omstandigheden is eigenlijk gekkenwerk en het zou verstandiger geweest zijn om dan thuis te zijn, waar het bovendien een drietal graden koeler is vanwege de grotere hoogte. Maar nu ben ik dan toch aan het proberen om deze markt überhaupt te halen. En daarna zijn er dan nog 3 andere markten die vandaaruit gemakkelijker te befietsen zijn.
Morgen heb ik dan de hele dag om pakweg 80 kilometer af te leggen, want ik vond wel tegen vier uur een zeer geschikte kampeerplek, met bovendien veel bereik.
Wel was ik het vanmorgen met mezelf eens dat ik niet vriendelijk gedaan heb tegenover een bedelaarster op de markt. Ze zat erg irritant te schooien en iedereen en ook mij zeer overdreven het bekertje voor de neus te houden. Aan mijn in het Nederlands geuite reactie liet ik al blijken dat ik het niks vond toen ik voor het eerst langs haar liep.
Tegen het eind van de markt ging ze ook nog eens pontificaal schuin tegenover mij zitten, waarna ze opnieuw iedereen die voorbij kwam aanhield. Toen ik dan maar ging inpakken kwam ze tot mijn verbazing zelfs nog met haar bekertje aan voor mijn neus. Ik sprak toen heel duidelijk uit dat ik haar echt niks wilde geven en dat ik het ongepast vond dat ze zo dicht bij me ging zitten.....
Daarenbij was er een andere bedelaar die ik ken van andere markten en naar wie ik veel sympathie koester. Hij keek een beetje sip vandaag en bij navraag zei hij dat hij een lichamelijk probleem heeft.
Hem wilde ik spontaan tien euro geven, maar dat ging niet door omdat hij later niet meer voorbij kwam. Een volgend keertje dan maar.
Er was ook een gitarist. We hebben elkaar eerder ontmoet en gesproken op deze zelfde markt. Hem vroeg ik of ik een videootje van hem mocht maken, hetgeen hij een beetje aarzelend toeliet. Een volgende keer zal ik uitleggen dat het voor de blog is.
Speciaal voor mij deed hij dit liedje. Zie status van WhatsApp.
Deze bewonderaarster vond het ook mooi.
En Wim was er natuurlijk ook. Hij was tevreden over zijn markt vandaag en had tevens een goed gesprek met een vrouw, dat zeker een half uur duurde, zo ik het kon waarnemen vanaf mijn speelplaats.
Volop belangstelling voor zijn stenen. Hij heeft de laatste tijd een heel mooi plaatsje toegewezen gekregen in de schaduw. Zo hoeft hij zijn parasol niet op te zetten. Scheelt een hoop gesjouw en is ook best zwaar.
Wim houdt van grapjes en speciaal voor de foto poseerde hij zo:
Waarop ik concludeerde.........
Uitspraak van de dag.
Hier te staan en niet te verkopen
Daar kan de schoorsteen niet van lopen.
In Romans is er ook een restaurant Flunch, behorend bij een grote supermarkt, waar je voor weinig geld naar hartelust kunt eten. Daar ben ik na afloop naartoe gegaan, net als zondag een week geleden. Toen in een andere, grotere Flunch.
Hier had je niet zoveel tijd om te eten. Al voor twee uur werden de stoelen al op de tafels gezet.
Maar vandaag hoefde ik niet zoals vorige week nog een uur te fietsen, dus ik had net tijd genoeg om twee volle borden naar binnen te werken, gevolgd door een kop koffie.
Ook is er gratis water naar hartelust en daar had ik wel trek in.
Vanmorgen was ik weer vroeg de tent uit. De zon maakte mooie schaduwen.
De bergen van de Alpen steken parmantig hun nek uit.
Morgen dus ook weer vroeg op als ik dan nog steeds die 80 kilometer wil afleggen. Maar niets hoeft. Het moet leuk blijven. Ik wens u een prettige avond en een goed begin van de nieuwe week.
Doeiiiiii.
Au revoirrrrrrrr.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten