Goedenavond, bonsoir.
Mijn voornemen uitgevoerd om vandaag op marktdag Lamastre te bezoeken. Wineke had dat voornemen ook, en zo hebben we elkaar getroffen.
Ik moest me wel een beetje losrukken van thuis, maar ik wist dat het tussen de mensen zijn voor de balans in mezelf goed zou zijn. Bovendien speel ik goed de laatste tijd. Ik durfde het daarom ook aan om op de meest centrale plek van Lamastre te beginnen, daar waar iedereen zo'n beetje voorbij komt.
Het deed me goed dat er weer veel foto's gemaakt werden van mijn bordjes. Een ervan herbergt de......
Spreuk van de dag.
De muziek van de stilte is even mooi als het schilderij van het onzichtbare.
Omgekeerd zie ik dan ook vele mensen, die vaak even schattig zijn als de hondjes, die ook van de partij waren.
Enkele goede gesprekken waren er ook met mensen die ik lang niet meer gezien had. Een van hen had ik net zo goed niet meer kunnen treffen, want ze vertelde dat ze afgelopen winter bijna overleden was.
Er was ook Rosy, een vrouw die lang in de Ardèche heeft gewoond en gewerkt en nu al een jaar of vijf in een andere streek woont. Ze logeert nu bij kennissen een paar weken. Toen we elkaar een paar jaar geleden hier ook ontmoetten had ik haar een trui geschonken, een wens van haar die ze al lange tijd gekoesterd had. Ze sprak me aan doordat ze heel veel innerlijke vrede uitstraalde, in harmonie met de geesteswereld. Maar juist deze mens heeft een hele moeilijke test te doorstaan gekregen: Een zoon van haar is een paar jaar geleden gestorven. Het was heel moeilijk maar ze zegt nu juist door hem heel veel energie te krijgen.
En er was ook nog een gesprek met een vrouw die ik al heel lang ken en in de Ardèche nog steeds woont. Ze was een mooie vrouw toen ze jong was, maar met haar grijze haar straalde ze nu een volwassen schoonheid uit.
Ook sprak ik groente verkopende marktmensen voor het eerst sinds ik hier weer ben, wat ook heel hartelijk ging.
Het was heel druk op de markt. Het was voor Wineke heel moeilijk om haar camper een plaatsje te geven. Ze is er een half uur mee bezig geweest. Daar heb ik bewondering voor. Een fiets parkeren is stukken eenvoudiger.
Na de markt mocht ik naast haar in de camper plaatsnemen en zijn we naar de supermarkt gereden, die twee kilometer buiten Lamastre is.
Zo heb ik weer de nodige voorraad om het in ieder geval morgen weer thuis uit te houden.
De terugtocht daarna met de boodschappen naar huis verliep dit keer heel gemakkelijk. Het was namelijk bewolkt, en dat scheelt een hoop.
Gisteren vermeldde ik in de blog dat de mieren zo chaotisch over de waslijnen liepen. Een ervan vervoerde iets dat ik niet kon thuisbrengen.
Lezeres Stefanie heeft het een en ander uitgezocht.
De mieren zijn dus in feite erg in de war en duidelijk van het padje af.
Morgen is voor mij weer een thuisdag. Om tien uur verwacht ik buurman Michel.
Prettige avond en een goede week gewenst.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten