Bonsoir, goedenavond.
Hoewel het goed toeven was op mijn schaduwplekje vond ik toch dat ik op pad moest gaan naar de verre markt van Vaison la Romaine, wat nog zo'n 90 kilometer fietsen was. Eenmaal op de weg vroeg ik me meteen weer af waar ik aan begonnen was. De zon was al weer veel te warm en het was nog maar tien uur. Gekkenwerk, daar was ik mee bezig. Regelmatig tijdens het fietsen wilde ik het bijltje er bij neergooien en maar afzien van die markt. Maar toch bleef ik met de moed der wanhoop in het zadel. Rond het middaguur vond ik een pizzeria, waar ik terwijl ik at de telefoon wat op kon laden. Ik heb immers maar weinig apparatuur meegenomen dit keer, omdat ik oorspronkelijk maar drie dagen weg zou blijven. Daarna ben ik rond twee uur ergens in het gras gaan liggen voor een middagdutje en ik overwon de verleiding om ook maar meteen de tent op te zetten, hoewel er inmiddels genoeg proviand in de fietstassen zat.
Het einddoel bleef de hele dag een mission impossible, de afstand die ik af te leggen had was gewoon veel te groot. Tegen half zeven sloeg ik zonder erbij na te denken een pad in richting een bosje. Verder wilde ik NIET meer gaan vandaag en een blik op Google maps moest maar uitmaken of ik morgen de markt nog redelijkerwijs kon halen. 23 kilometer! Nou, in principe moest het net kunnen als de fiets om 8 uur rijklaar zou zijn. Maar....verder kijkend en gravend in mijn herinneringen zag ik dat een andere markt slechts 14 kilometer hiervandaan is en bovendien te volgen is door andere markten op woensdag en donderdag die meer in de richting van huis gaan. Ik moet immers vrijdag thuis komen omdat zaterdag Bruno komt maaien. Bovendien wordt de hitte op het eind van de week nóg scherper. Dus kan ik zeggen: "Eind goed, al goed vandaag".
Het eten staat al te wachten om gegeten te worden en de duisternis begint, half negen, al een beetje in te treden. De zon beschijnt niet meer de Mont Ventoux, waar ik tegenover zit te kamperen.
De Mont Ventoux.
Ooit heb ik, samen met Piet deze Mont Ventoux beklommen, vandaag beklom ik een bescheidenere col.
Ik kwam twee mountainbikers tegen en die konden me vertellen dat het keienpad dat Google maps voor me uitgezocht had als " beste route" gelukkig maar hooguit twee kilometer zo was.
Grapje van de dag.
Welterusten
Bonne Nuit.

















































