Met Hans naar Gronau gefietst, daarna ook nog naar Epe. Alle 4 de panden op één naald voor de boord.

 Goedenavond. 

De groetjes van Hans vanaf zijn balkon in de zon!

Vandaag zijn Hans en ik naar Gronau gefietst, een stadje in Duitsland op ongeveer 7 kilometer van zijn huis. Ze hadden daar koffie en lekkere Duitse Kuchen. Daarna hebben we het heel luxe gedaan en zijn we in een ander Duits plaatsje, Epe genaamd, gaan eten in een Chinees restaurant.

Eet smakelijk. 

Gronau in de rustige uurtjes, wat mensen betreft, maar wat je niet hoort zijn luidruchtige klokken die twaalf uur slaan. Op de status van WhatsApp zijn ze wel te horen.

Hans woont nu al dertig jaar in dit wijkje en heeft in het begin een boom geplant. Deze dubbele els ziet er nu zo uit:

Op de status van WhatsApp laat ik meer van de omgeving zien.

Na thuiskomst heb ik weer het zonnige balkon van Hans opgezocht. Vanmorgen was ik daar ook al gespannen bezig geweest met het op één naald zetten van alle vier de panden van de trui en nu ben ik met het laatste onderdeel, de hals, bezig gegaan.

Onderweg bij de tent kan ik dat nu gemakkelijk voortzetten. 

Een vliegtuig zette een streep in de lucht. 

Zie verder de status van WhatsApp. 

Morgen gaat mijn tocht weer verder, zuidwaarts richting mensen die nog niet van mijn plannen om hen te bezoeken afweten.

Hans deed vandaag deze........

Uitspraak van de dag. 

Ons leven op aarde is een proeftijd. 

We zijn er om te leren.

Maar uiteraard is er ook ruimte om te genieten

Tot morgen.

 

Bij Hans in Enschede.

 Goedenavond. Op het balkon van Hans zit ik al een paar uurtjes in het zonnetje. Dankzij enkele windvlagen die af en toe doorkomen is het niet te warm, maar ik snap Hans wel dat als het echt zomer is het overdag niet uit te houden is, ook niet met een parasol of luifel.

Niet ver hiervandaan is een weg met veel auto's, waarvan het geluid met deze oostelijke wind hierheen geblazen wordt. Ik stond op het punt om naar binnen te gaan om dit te schrijven toen ik bedacht dat ik mijn oortjes uit kon doen. En nu is het muisstil. Het had waarschijnlijk ook te maken met dat het spitsuur was.

Het zal ongeveer 11 uur geweest zijn dat ik hier aankwam vanmorgen. Vanaf mijn kampeerplek ben ik buiten om Enschede gefietst om in Glanerbrug te komen, het stukje Enschede waar Hans woont.

Onmiddellijk bij binnenkomst viel mij het mooie schilderij weer op dat aan de muur hangt te pronken en mij de neiging geeft om op te stijgen. 

Ik werd zeer gastvrij ontvangen. Het begon met koffie en al vrij snel daarna mocht ik al aanschuiven voor het warme eten.

Toen we vanmiddag een beetje bijgepraat waren heb ik mijn breispullen naar boven gehaald en ben verder gegaan met de finishing touch van de laatste mouw. Lekker in het zonnetje. 

Hans heeft een rolmaat en na meting bleek dat ik nog 17 rondes te gaan had. Nu inmiddels nog maar 10.

In de Aldi vlak voor Hans' huis had ik nog wat boodschappen gedaan. Daar lagen ook een paar schoenen. Die zijn nu de vervangers van de sandalen die van onder zo glad waren dat het moeilijk was de voeten op de trappers te houden.

Hans kan mooi gitaar spelen en het leek me zo leuk dat hij een stukje wilde spelen voor op de status van WhatsApp. Maar ja, zoiets moet spontaan gaan, je kunt dat niet op bestelling arrangeren. Maar wat gebeurt er nu,  terwijl ik zit te schrijven? Hans geeft aan dat ie nu wel inspiratie heeft. En zodoende is mijn wens toch vervuld. 

Kijk op de status van WhatsApp. 

Op het filmpje komt ook een boek voorbij dat op tafel ligt en waar ik wat in gelezen heb.

Hans heeft voor ons deze.......

Spreuk van de dag 

Geven is nemen uit het mandje van God.

Hans heeft ook nog deze uitspraak:

Hardlopers zijn doodlopers, sommigen komen op een doodlopende weg en lopen tegen een muur aan, anderen springen over het muurtje heen en leven nog lang en gelukkig!

Tot morgen. 

Bij Harry in Hengelo op bezoek geweest. Kamperen iets voor Enschede.

 Goedenavond. Nou ja, avond, het is pas tien over vijf. Mijn kampeerplek is tussen Hengelo en Enschede. In Hengelo woont Harry, die ik vandaag bezocht, en in Enschede ben ik morgen welkom bij Hans. In het bos waar ik sta met mijn tent ben ik weer een beetje voorzichtig. Geen vuurtje gemaakt om eten op te koken. Maar het kamperen op zich zal waarschijnlijk geen problemen opleveren door kritische voorbijgangers. 

Koken op een gasje.

Een mooi wandelpad vlakbij.

De fiets heeft een goede leuning.

Vanmorgen kwam ik onverwachts bij Harry aan. Ik was een beetje gespannen of het wel uit zou komen,  maar het was ongewild goed getimed. Hij had net de pedicure naar buiten gewerkt. Zij kwam een uur eerder dan normaal. Dus maar goed dat ik niet een uur eerder kwam en onderweg nog heerlijk op een terrasje aan de koffie had gezeten. Na enkele uurtjes gekletst te hebben ging ik weer, met in mijn achterhoofd de mogelijkheid dat we elkaar later deze week nog een keer zullen ontmoeten. Harry en Hans kennen elkaar namelijk. 

Onderweg stond een richtingaanwijzer.

Gaat mijn reis oostwaarts of in westelijke richting?

Zoals mijn gedachten ee nu voor staan kan het eerst oost en later west worden. 

Bij de Rijn bij Koblenz wonen vrienden die ik wil bezoeken,  maar in Bretagne woont Anneke. Het lijkt me een mooie tocht om vanaf Koblenz westwaarts te gaan, onder Parijs langs naar Bretagne. Maar zover is het nog niet of komt het ook niet. Een spreuk die hier van toepassing is luidt: ........

Spreuk van de dag. 

Wie niet weet waar hij heen gaat komt er altijd.

Voor morgen weet ik het wel. Hans verwacht me in Enschede.

Fijne avond. 

Samen met Narda weggefietst uit Wesepe. Festiviteiten in Holten, Rijssen en Enter. Vanavond weer kamperen en vuur maken onbevangen zoals ik het gewend ben.

 Goedenavond. 

Hè hè, voor het eerst deze reis heb ik een kampeerplek waar ik me helemaal vrij voel, ook met vuurtje stoken. Het is in de buurt van het Twentekanaal. Tot Hengelo is het nog 12 kilometer en daar woont Harry die ik morgen wil bezoeken, mits het uitkomt.

Zijn zus Narda heeft me vanmorgen uitgeleide gedaan  en samen zijn we bij leuke mensen aan een kanaal koffie wezen drinken, alvorens onze wegen zich scheidden.

De koffieplek die we toevallig ontdekten. Grote

 zaken waren vanmorgen gesloten maar hier was het gezellig met de eigenaren.

Ze verhuurden onder andere kajaks.

Ook brommers kon je huren en de man verzamelde antieke radio's.

Voordat we weggingen kon ik nog even genieten van de vele vogels die bij Narda rondvliegen en komen eten en drinken. 

Een duif op een paaltje, meesjes en vinken in de seringenboom.

Het was vandaag koningsdag en dat werd gevierd in elk dorp waar ik doorheen kwam.

Holten, waar touwtrekken uitgeoefend werd.

Ook heb ik daar als lunch lekkere pizza gegeten.

Daarna kwam ik door Rijssen, waar vurig gezongen werd.

Ook in Enter was er een luidruchtige show.

Toen ik van de fiets afstapte en met de camera erop af ging werd mij gevraagd waar ik vandaan kwam. Ik wilde zeggen, van de ooievaar, maar vertelde van mijn reis tot nu toe en de verdere plannen. 

De opnames worden vandaag uitgezonden op de status van WhatsApp. 

Op straat zag ik een vlaggetje en nu doe ik ook mee met de viering van deze gedenkwaardige dag.

Voor een beetje folklore ben ik altijd in. Bovendien heb ik respect voor Willem Alexander. Hij is een goed mens.

Kamperen in vrijheid. Hier durf ik weer mezelf te zijn.

Ook het vuur mag hier vrij branden.

Wel had ik de hele dag weer tranende ogen. Lastig. Daardoor mis ik overzicht.

In Holten zag ik deze........

Spreuk van de dag 

Tot morgen.

Narda getroffen in Gaia, daarna samen via een omweg naar haar huis in Wesepe.

 Goedenavond. Het is 6 uur en nog steeds lekker warm op de binnenplaats van Narda's huis. Ik kan lekker mijn eigen gang gaan en dat doet Narda ook. Die zit binnen tv te kijken.

We hadden afgesproken elkaar te ontmoeten in Gaia, een gelegenheid op 19 kilometer afstand van mijn kampeerplek. Ik was er al  rond 9 uur, terwijl Narda iets na tienen verscheen.

Narda had een prachtige ontmoetingsplek uitgekozen, die zij goed kende omdat ze er al vele malen geweest is.

Met Narda aan de koffie op het wijdse terras. 

Daar ben ik weer.

Waar komt de term Gaia vandaan? Binnen in het grote gebouw wordt het uitgelegd. 

Oorspronkelijk was het gebouw een kasteelachtig iets, nu is het een hotel met horeca. 

Op het weggetje ernaartoe trof ik een hele verzameling spreuken uit het dagboek van een vrouw in 1942.

Nadat we uitgebreid genoten hadden van de goede sfeer, de koffie en het gebak zijn we met een omweg naar Narda's huis in Wesepe gefietst. Narda kende een plekje waar we op een bankje konden zitten en wat eten en puzzelen, in mijn geval. 

Van haar binnenplaats heeft Narda een vogelparadijs gemaakt. Een duif is hier vaste klant en ook kleinere vogels vliegen af en aan. Ze worden natuurlijk een beetje gevoerd en ook heeft ze op verschillende plaatsen waterbakken staan.

Twee vogels lossen elkaar af bij de voederbal. 

Een duif drinkt water.

Deze duif durft niet naar de graankorreltjes vanwege mijn spullen die in de weg liggen.

Morgen fiets ik weer verder oostwaarts. In Hengelo en Enschede wonen vrienden die ik komende week wil bezoeken.

Janny stuurde mij de........

Spreuk van de dag 

Ik wens u morgen  een mooie koningsdag. 

Bert kan mooi piano spelen. Rond 11 uur weer vertrokken. Weinig belangstelling voor mij in Zutphen. Kamperen in bos zonder vuur..

 Goedenavond.

Ben vanmorgen weer vertrokken vanaf Bert. Narda in Wesepe is het volgende doel. Morgenochtend spreken we eerst in de buurt van Deventer al af alvorens samen naar haar huis te fietsen. In Zutphen heb ik de accordeon ter hand genomen, maar het was er al gezellig genoeg zonder mij. Ik miste de belangstelling voor mij zoals ik die gewend ben in minder toeristische plaatsen.

Over muziek gesproken, Bert heeft vanmorgen zijn huis vervuld met mooie klanken op de piano. Op de status van WhatsApp komen er een paar filmpjes. 

Musicus Bert achter de piano.

Intussen dat hij speelde ben ik met de camera door zijn huis gegaan.

Het huis ademt de sfeer uit van zijn drie jaar geleden overleden vriendin Marjolein. De meeste kunstwerken komen van haar hand. Ook buiten is haar creatieve aanwezigheid merkbaar. 

Marjoleins creativiteit aangevuld met die van Bert 

Een hoekje met stenen.

Spelen in Zutphen was niet mijn hoofddoel. In de Hema heb ik uitgebreid de krant gelezen en rond half drie heb ik mijn reis weer hervat om bijtijds te stoppen voor de nacht in een bos. En zo ben ik neergestreken in de buurt van Gorssel.

Bij de blauwe pijl is het. Morgen nog 19 kilometer tot Wesepe.

Heb het eten dit keer gekookt op mijn gasje. 

Er kwam namelijk een onvriendelijke vrouw langsgewandeld met haar lieve hond toen ik boontjes aan het klaarmaken was. Het was allemaal verboden wat ik deed en ik zat midden op het pad en ik moest alles opruimen als ik ging. Zelfs viel ze, figuurlijk,  over de mandarijnenschillen. Het was duidelijk iemand die de blog niet leest, anders wist ze wel dat ik alles netjes achter laat altijd. Maar ja, dan had ze ook geweten dat ik altijd op houtvuur kook als het effen kan. Ze zei namelijk ook nog extra dat ik geen vuurtje mocht maken en dat heb ik dit keer dus ook niet gedaan.

Het blijft inderdaad toch ook uitkijken in Nederland. Commentaar krijg je gemakkelijk en ze zijn ook in staat om de politie te bellen.

Maar vannacht zal ik hier vast wel weer lekker slapen in dit bos. Ik neem aan geen vervelende nensen meer te treffen en ook geen jager.......

Mopje van de dag. 

Twee jagers troffen elkaar in een bos. Beide dood. 

Welterusten. 

Tot morgen.