Goedenavond. Vanmorgen vijf voor acht reed ik onder de kerkklok van Maasbommel door. Op tijd dus voor de afspraak met de praktijkondersteuner van de huisartsen. Het was nog even spannend want toen ik weg wilde rijden thuis was de voorband helemaal plat. Even onverwachts als onbegrijpelijk. Het lukte me om snel even een andere fiets tevoorschijn te toveren die bij André onder het afdakje stond.
De uitslag van de bloedprik en de urine zorgde voor niks verontrustends, behalve dat er iets te veel suiker in het bloed zat en de cholesterol was iets te veel. Maar de dienstdoende vrouw was dik tevreden. Het bleek dat ze me opgeroepen had doordat in het patiëntendossier mijn naam nog blanco was. Nu weet ze hoe ik ervoor sta en over een paar jaar nodigt ze me weer een keer uit.
Wel mag ik over een tijdje op hun adres nog een keer een prik gaan halen om te kijken hoe dan de glucosestand in het bloed is. Mogelijk is dat niet binnenkort, want ik wil op reis, zoals de plannen zijn.
Ik weet dat ik in koffie en thee veel suiker gebruik en dat ga ik in ieder geval minderen. Daar begon ik al mee toen ik vanmorgen met Marcel koffie dronk in Beneden Leeuwen, na er boodschappen gedaan te hebben én twee nieuwe binnenbanden te hebben gekocht. Normaal vraag ik in een café standaard een extra zakje suiker, nu volstond ik met het aangebodene ene zakje.
Onderweg naar Beneden Leeuwen hadden we genoten van de geel en groen gekleurde velden.
Hoe heten deze bloemen nou weer eens? Ik kom niet zo gauw op hun naam. KOOLZAAD, lees ik zojuist, Karin wist het te vertellen.
Vanmorgen op de terugweg van de dokter zag ik ooieaars op hun nest.
Vanmiddag thuis heb ik eerst een nieuwe binnenband op het voorwiel gelegd en daarna heb ik het weer rustig aan gedaan. Marcel was intussen bezig met de finishing touch van de entree van zijn boot. Ik ben daar weer even gaan kijken vanwege mijn journalistieke aspiraties. Op de status van WhatsApp staat een gesprekje met hem.
Toen ik een foto wilde maken van een bordje dat bij hen staat vertoonde mijn camera weer de bibberziekte, die hij een jaar geleden ook had.
Hieruit kan ik nog wel halen de.....
Spreuk van de dag.
Het verschil tussen bloemen en onkruid is een oordeel.
Ik ben blij dat mijn toestel nu moeilijk is gaan doen nu ik nog niet op reis ben. Als straks het bibberen niet meer ophoudt kan ik geen fatsoenlijke filmpjes en foto's meer maken en moet ik aan een nieuwe smartphone. Hier heb ik Piet die mij erbij helpt. Vooral dat alles opnieuw instellen laat ik graag aan hem over.
Bibberfoto's hebben ook wel hun charme:
Het toetje straks gebruik ik met minder jam dan gewoonlijk in de yoghurt.
Morgen vrijdag is het weer speeldag ergens. Ik denk in Kerkdriel. De roos die ik daar een maandje geleden van iemand kreeg staat hier nog steeds.
Tot morgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten