Goedenavond. Terwijl Marcel vanmiddag bezig was met het zagen van pijpen met een daarvoor geschikt apparaatje was ik met de beugelzaag bezig met brandhout klein maken, wat ik al vanaf dat ik hier terug ben doe. De grote hoeveelheid hout die ik verzameld had begint nu toch aardig te slinken, zodat ik straks met een gerust hart de zaak hier kan verlaten om de wijde wereld in te trekken. Tenminste, dat is het plan, maar je weet toch nooit met mij hoe de toekomst gaat verlopen.
Eens even kijken hoe mijn buurman aan het werk is.....
Het zijn buizen die een vlot moeten vormen. Door ze rond af te zagen en er doppen op te lijmen moeten ze waterdicht worden.
Deze onderste is klaar, voorzien van een nieuwe passende dop.
Op de status van WhatsApp komt er nader uitleg.
Zelf was ik op dat moment in verwoed gevecht met een blok hout dat te dik was voor de kachel, maar zo knoestig dat ik er met de kloofbijl en spieën niet doorheen kwam. Het probleem voorgelegd aan Marcel en hij kwam ook een poging wagen, en een gelukte zelfs.
Het blok wordt op het schavot gezet, maar daar bleef het niet op staan.
Één keer meppen.
Twee keer meppen.....
Alle goeie dingen in drieën, het blok bezweek.
Intussen is mijn houtstapel buiten al aardig geslonken.
Af en toe wat zagen, afgewisseld met breien en tekenen, dat waren mijn bezigheden vandaag.
De twee laatste letters van m o o i zijn ingebreid in de tweede mouw.
De tekening is nu zo ver. Wanneer is ie af? Elke tussenstand kan een eindstand zijn.
De meerkoet kwam ook even voorbij gezwommen met een takje in zijn bek.
Hierbij hoort een Franstalige spreuk:
Spreuk van de dag.
Petit à petit l'oiseau fait son nid.
(Beetje voor beetje bouwt de vogel zijn nest)
Tot morgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten