Bonjour..
Goedenavond...
Je zult het maar in je kop krijgen, maar ...... bij mij is het geval dat ik waarschijnlijk het voorjaar in mijn kop heb! Toen ik wakker werd vanmorgen en naar buiten keek naar de zon die probeerde achter de horizon vandaan te komen kwam een plan in me op voor iets wat in de toekomst wel de bedoeling is, maar waar ik nu nog helemaal niet mee bezig was: de fiets opladen en op reis gaan. Een onlogische gedachte om nu al te vertrekken en nog niet een maandje te wachten. Immers, gisteren had ik nog die bloedprik gehaald, waarvoor ik op 16 april een afspraak heb bij de huisartsenpraktijk. Bovendien komt begin mei pas de nieuwe betaalpas in de brievenbus. Is het dus wel verstandig om nu al te vertrekken, zo waarschuwde een stemmetje in mij. Maar dit soort gekke stappen heb ik in het verleden al wel vaker gedaan. En altijd bleek dat het uiteindelijk toch wel goed kwam als ik op mijn gevoel afging.
Spreuk van de dag.
Het is niet verstandig om altijd je verstand te gebruiken.
Mijn enthousiasme bleek groot bij de gedachte om vandaag al meteen de wijde wereld in te trekken. Gewoon gaan met die banaan, dacht ik, en we lossen onderweg wel de obstakels op. Na een week fietsen kan ik die afspraak met de huisarts gewoon afbellen als ik niet op mijn schreden wil terugkeren, wat natuurlijk altijd nog kan. Maar zoals meestal als ik op reis ben wil ik graag op reis blijven en lonken andere horizonten. En dan het missen van de bankpas....Ik heb toch mijn accordeon bij me! En het is een uitdaging om voor inkomsten te moeten zorgen. Dat heeft ook zijn charme en maakt het reizen extra spannend.
Ik draalde niet lang, sprong mijn bed uit, trok mijn korte broek aan en belaadde mijn ijzeren ros. De routine van de vorige reis, die in oktober eindigde had ik nog wel. Deze fiets is niet veel anders dan diegene waarmee ik afgelopen oktober de Nederlandse bodem weer bereed. Het stuur staat zelfs een beetje lager en dat rijdt prettiger. Daar heeft een vriend pas geleden nog voor gezorgd.
De vraag was, waar gaat de reis naar toe? Bretagne staat al lang op het programma, maar vandaag was mijn blik vooral op het zuiden gericht. Ach, via Parijs naar Bretagne kan ook eventueel. Ik vind het altijd fijn om met de wind in de rug te vertrekken, en die is noordelijk vandaag.
Rond 9 uur was ik startklaar en ik fietste lekker door, zodat ik de eerste dag al tot België ben gekomen. Mijn tent staat midden in een bos en het vuurtje brandt weer als vanouds. Het is bijna etenstijd.
Onderweg werd ik verblijd door het lonkende voorjaar met al zijn bloemenpracht.
Zometeen weer lekker slapen in mijn tentje. Wel zonder toetje, dat ben ik vergeten te kopen.
Au revoir.
Tot ziens.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten