Goedenavond. Op het balkon van Hans zit ik al een paar uurtjes in het zonnetje. Dankzij enkele windvlagen die af en toe doorkomen is het niet te warm, maar ik snap Hans wel dat als het echt zomer is het overdag niet uit te houden is, ook niet met een parasol of luifel.
Niet ver hiervandaan is een weg met veel auto's, waarvan het geluid met deze oostelijke wind hierheen geblazen wordt. Ik stond op het punt om naar binnen te gaan om dit te schrijven toen ik bedacht dat ik mijn oortjes uit kon doen. En nu is het muisstil. Het had waarschijnlijk ook te maken met dat het spitsuur was.
Het zal ongeveer 11 uur geweest zijn dat ik hier aankwam vanmorgen. Vanaf mijn kampeerplek ben ik buiten om Enschede gefietst om in Glanerbrug te komen, het stukje Enschede waar Hans woont.
Onmiddellijk bij binnenkomst viel mij het mooie schilderij weer op dat aan de muur hangt te pronken en mij de neiging geeft om op te stijgen.
Ik werd zeer gastvrij ontvangen. Het begon met koffie en al vrij snel daarna mocht ik al aanschuiven voor het warme eten.
Toen we vanmiddag een beetje bijgepraat waren heb ik mijn breispullen naar boven gehaald en ben verder gegaan met de finishing touch van de laatste mouw. Lekker in het zonnetje.
Hans heeft een rolmaat en na meting bleek dat ik nog 17 rondes te gaan had. Nu inmiddels nog maar 10.
In de Aldi vlak voor Hans' huis had ik nog wat boodschappen gedaan. Daar lagen ook een paar schoenen. Die zijn nu de vervangers van de sandalen die van onder zo glad waren dat het moeilijk was de voeten op de trappers te houden.
Hans kan mooi gitaar spelen en het leek me zo leuk dat hij een stukje wilde spelen voor op de status van WhatsApp. Maar ja, zoiets moet spontaan gaan, je kunt dat niet op bestelling arrangeren. Maar wat gebeurt er nu, terwijl ik zit te schrijven? Hans geeft aan dat ie nu wel inspiratie heeft. En zodoende is mijn wens toch vervuld.
Kijk op de status van WhatsApp.
Op het filmpje komt ook een boek voorbij dat op tafel ligt en waar ik wat in gelezen heb.
Hans heeft voor ons deze.......
Spreuk van de dag
Geven is nemen uit het mandje van God.
Hans heeft ook nog deze uitspraak:
Hardlopers zijn doodlopers, sommigen komen op een doodlopende weg en lopen tegen een muur aan, anderen springen over het muurtje heen en leven nog lang en gelukkig!
Tot morgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten