Goedenavond.
Het is erg laat geworden. Half elf al nu ik met schrijven begin. Het is ook een beetje mijn eigen schuld, want ik heb ratatouille gemaakt vanavond, wat nogal bewerkelijk is. En we waren laat thuis van ons bezoekje aan Frans in Schaijk. Ik had het idee dat Frans en Christ elkaar wel zouden liggen en het werd inderdaad een interessante ontmoeting. Beide hebben ze ongeveer eenzelfde achtergrond met hun studie antropologie. Beide zijn het ook mensen met een veelzijdige interesse en ze willen altijd vernieuwend bezig zijn. Frans kan kleuren van chakra's zien en er iets over vertellen. En zo mocht Christ even plaatsnemen op een voor die waarneming gunstige plek.
Christ wordt bekeken door Frans. Een lichte achtergrond is belangrijk.
Frans heeft apparaten voor krachtspieroefeningen en daar zijn we ook mee bezig geweest.
Frans kan nu niet meer wat hij 2 jaar geleden nog wel kon: dat ding helemaal doorbuigen.
Christ is ook niet zo sterk in zijn armen, maar dit lichtere apparaatje kreeg ie wel gemakkelijk gebogen.
Mij lukte het redelijk.
Op de status van WhatsApp staat een filmpje.
Christ heeft afgelopen nacht in zijn busje geslapen dat aan de Brabantse kant van de Maas geparkeerd stond.
Dat roodwitte busje was zijn slaapkamer.
Hij is er de hele morgen gebleven, terwijl ik op de boot genoten heb van een heerlijk zonnetje en een aardig stukje gebreid heb. Ook deed ik buiten een dutje.
Mijn buitenbedje ligt gespreid.
Ondertussen ben ik flink aan het hooien geweest met de gisteren gewassen slaapzak. Die is nu inmiddels bijna droog.
Toen we vanavond terug waren ben ik meteen begonnen met het bereiden van de ratatouille. Een en ander werd uitvoerig gefilmd door Christ, waarbij hij de prachtige kleuren van de door de ondergaande zon beschenen avondlucht erin meenam.
Hier ben ik bezig met het schuiven van houtjes om de pan wat rechter op het vuur te krijgen.
Even de deksel optillen om te kijken hoe de stand is.
Wat ik hier aan het prutsen ben weet ik niet meer.
Spreuk van de dag.
Wie maar blijft staren naar de plek waar de zon ooit onder is gegaan zal hem nooit meer op zien komen.
Welterusten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten