Het is alweer drie geleden dat we elkaar voor het laatst en voor het eerst in levenden lijve ontmoet hadden: Rémy en Janneke. Vandaag was het weer zo ver. Maar nu was Adem-Mollie erbij, hun zoontje van één jaar en bijna 3 maanden. Zijn kleurrijke ouders met een open geest dragen er zeker aan bij hoe het kind ook spontaan is.
Adem is geobsedeerd door alles wat aan mijn houten muur hangt. Moeder Janneke kijkt toe.
Het kind is ook geïnteresseerd in wat er allemaal zwemt. Rémy vertelt dat er futen zijn.
Dan tilt hij hem op, terwijl ik een liedje voor hem zing.......
Liedje van de dag.
Helikopter, helikopter, ga je met me mee omhoog.
Hoog in de hemel wil ik wonen,
Hoog in de hemel wil ik zijn.
Rémy is kunstschilder. Regelmatig zijn zijn werken te zien op tentoonstellingen. Ik kreeg van hem deze afdruk.
Het siert de tafel en ik ben er nog lang niet op uitgekeken. Er zit een heel verhaal achter.
Misschien is dit ook wel iets om in een trui tevoorschijn te laten komen.
Janneke werkt in de psychiatrie als bezigheidstherapeute. Op een creatieve manier met mensen omgaan is haar opdracht en daar zijn geen vaste regels voor. Het is altijd boeiend en leerzaam. We hadden het erover hoe je je intuïtie kunt laten meebepalen hoe je iets doet. Dat geldt voor mijn leven ook.
Het gezinnetje voelde zich thuis in het beetje mystieke sfeertje dat op en rond mijn boot heerst.
Ze wonen in Utrecht en zijn eerst met de trein naar Tiel gereisd, hebben daar fietsen gehuurd en zo zijn ze hier gekomen.
En zo zijn ze ook weer gegaan.
Janneke met het kind in de buidel, als een kangoeroe.
Het was een stralend begin van de dag.
Grotendeels hadden we buiten gezeten. Maar nu, bijna 9 uur, waait en regent het flink.
Ik mag straks weer lekker vroeg naar bed.
Een goede Goede Week
Is mijn wens.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten