Onverwachts bezoek van Tom, op doorreis naar Frankrijk.

 Goedenavond.

Tom is de vriend die mensen instrueert hoe ze van strobalen en leem hun eigen huis kunnen bouwen. Hij heeft nu een terrein in het westen van Frankrijk en daar is nu zijn eigen huis in wording. Afgelopen zomer, op weg van de Ardèche naar Nederland ben ik daar geweest en heb gezien hoe de eerste wanden van zijn  huis gemaakt en geplaatst zijn. Sindsdien heb ik niks meer van hem gehoord, maar vandaag is Tom onverwachts gekomen. Hij is op doorreis naar zijn in aanbouw zijnde huis beladen met vele spullen die hij in Nederland had in een huisje op een volkstuinencomplex in Amsterdam. 

Tom is gearriveerd. 

Elke keer als we elkaar zien begroeten we elkaar met een lied, dat we bij onze eerste ontmoeting,  40 jaar geleden in Schotland opgedaan hebben.

We live one day at a time......

We dream one dream at a time.

Yesterday is gone....

.....and tomorrow is blind....

.

Normaal als Tom op reis is, is zijn camper er helemaal op ingericht om te overnachten, maar nu het even een verhuiswagen is geworden was werd het even improviseren hoe hij zijn bed zou maken. Hij besloot dat op de voorstoelen te doen.

Zo heeft ie het georganiseerd .

Op de status van WhatsApp staat dit te zien en ook hoe hij het terrein op kwam gereden en ik hem tegemoet trad.

Ik had net het buitenvuurtje aan waar de bloemkool op stond.

Voor het eerst na de winter dat ik op deze manier het eten klaargemaakt heb. Zodoende werd het binnen niet te warm, daar de kachel niet meer aanging.

Voor het voorraam van Toms auto staat te lezen de........

Spreuk van de dag 

Verder heb ik vandaag de was weer eens gedaan. 

Vanavond ging de zon onder in het westen, maar door spiegeling krijg je het omgekeerde te zien.

De echte zonsondergang is deze.

Mensen, ik ga sluiten. Tom heeft zijn toetje al op en ik ga het nu tot me nemen.

Tot morgen.