Zaterdag-speeldag. Naar Uden. Daar Kilian en Sarita ontmoet.

 Goedenavond. 

Teruggekomen van het uitstapje Uden doe ik vanavond uitermate simpel. Geen kachel aangemaakt en geen warme maaltijd. Heb een bakje druiven gegeten. Ik neem aan dat mijn lijf daar wel een keertje tegen kan. Het krijgt straks in ieder geval weer een lekker lange rust. Veel honger heb ik ook niet. Toen ik iets na vijven uit Uden vertrok had ik eerst nog een bakje gebakken vis opgepeuzeld dat iemand mij bij het scheiden der markten in de handen geduwd had. Ook had ik vanmiddag een bak friet op. Ook nog een Chinees hapje waarvan ik de naam niet ken. Dat kreeg ik weer van Sarita die met haar man Kilian speciaal om mij te ontmoeten naar Uden was gekomen.

Kilian en Sarita. 

Sarita had een filmpje gemaakt toen ze mij naderden. Dat staat op de status van WhatsApp. 

Toen ze bij me waren stond toevallig ook een vrouw mijn spreukenbordjes te bekijken.

Ooit bracht mijn Franse buurman Yvon mij op het idee om enkele spreukenbordjes te etaleren als ik ergens muziek sta te maken. Dat blijkt een gouden tip. Het brengt mij extra aandacht van het publiek.

Vandaag was er ook weer iemand die een spreukenbordje wilde kopen. Maar ik verkoop liever niet. Het is relatief veel werk om een bordje te maken en vaak zijn ze aan beide kanten beschreven, de bordjes die ik meeneem: de ene kant in het Nederlands,  de andere kant in het Frans. Toch had ik weer een beetje spijt. De man kende mij van het artikel in het Brabants Dagblad en het plezier dat ik hem ermee had gedaan door het te geven was mij wel een uurtje werk waard. Dat besefte ik nog niet toen ik zei: "Nee, ik verkoop de bordjes niet. Ik heb ze nodig bij het spelen". Het gaat om het blauwe bordje.

Spreuk van de dag 

Het leven is een lied, soms weet je de melodie even niet.

Deze foto had Sarita ook nog gemaakt. 

Onderweg kwam ik een levensgrote advertentie tegen. Er werd een collega gezocht voor Tom.

Laten we inderdaad maar blijven lachen. 

Ik ga nu lekker onder de wol en daar nog het een en ander doen op de telefoon,  waaronder voetbal kijken. Fijne avond en voor morgen:

Fijne zondag.

Naar Kerkdriel. Spelen met koude vingers was afzien, maar ik wist toch de boel te animeren.

 Goedenavond. Het was niet de eerste keer dat ik in Kerkdriel aankwam en me afvroeg: wat kom ik hier in vredesnaam doen? In de passage waar ik pleeg te spelen liepen een of twee mensen, er waaide een frisse wind doorheen en ik had koude handen. Ik had helemaal geen zin om hier te gaan staan met de accordeon. Er is wel een gezellige binnenwereld waar ook bankjes staan en daar ben ik even gaan zitten. Mijn handen werden maar langzaam wat warmer, maar met een beetje moed die ik verzameld had waagde ik het erop om de handen uit de mouwen te steken. Al gauw bleek dat de koude wind die door de passage blies mijn vingers kouder maakte. Iets wat ik deze winter nog niet meegemaakt heb. Gelukkig werden er al gauw muntjes in de koffer gegooid, en veel ook zelfs. Dat stimuleerde om zo lang mogelijk door te gaan en de pauze uit te stellen tot de vingers de toetsen bijna niet meer konden vinden. 

In de overdekte passage is een bakkerij waar je koffie kunt drinken met veel lekkers erbij. Daarop had ik me al verheugd thuis nog toen ik nog niet vertrokken was. Helaas bleek het appelgebak op te zijn toen ik bestelde, maar de appelflap, een glaasje met slagroom en een glaasje water dat ik kreeg straalden toch uit wat mijn hart en mijn maag verwarmde.

Daarna waren mijn handen warmer dan ze tot dan toe waren en ik heb er ruim een uur mee kunnen spelen en heb, zoals gewoonlijk, de zaak weer flink kunnen animeren. Het deed me goed te voelen om van een dooie boel iets gezelligs te hebben kunnen maken, zoals dat op te maken viel uit veel enthousiaste reacties van het publiek. Na slechts twee uur in totaal gespeeld te hebben vertrok ik kwart over vier weer, om tegen zes uur weer thuis te zijn, met boodschappen, onderweg gedaan.

Er stond boven op een heuvel ergens triomfantelijk een pony op de uitkijk. Reden voor mij om het beest onder de loep te nemen.

Langs de Waal was het weer een drukte van jewelste van de ganzen. 

In de hut was het bij aankomst berekoud. Gelukkig verandert dat heel snel zodra de kachel aan is. Ik begin naast de kachel met een trui aan en ik eindig ver van de kachel in een T-shirt.  Wat eten betreft heb ik het er weer flink van genomen. Stamppot andijvie met uitgebakken spekjes. Met deze maaltijd in zicht liet ik onderweg de frietkramen ongemoeid. 

Uitbakkende spekjes op de kachel.

Njam njam njam. 

Hier nog even de koffietafel in de bakkerij in Kerkdriel. 

En het plaatje van de dooie boel die ik wilde animeren:

De markt zelf is in twee jaar tijd de helft kleiner geworden. Als ik mag kiezen dan speel ik in dat gebiedje van de bovenste foto veel liever. 

Op de radio hoorde ik vandaag de.......

Spreuk van de dag. 

Verwachting is de kraamkamer van teleurstelling. 

Op de status van WhatsApp heb ik vandaag een volksliedje uit de Ardèche gespeeld,  genaamd: Polka piqué.

En ook staat er een filmpje van de pony op de uitkijkpost en een van de ganzen aan de Waal.

Prettig weekend. 

Beetje ongedurig vandaag maar...."Zo heerlijk rustig", op de accordeon gespeeld.,

 Goedenavond. 

Een beetje wispelturig was ik vandaag. Verschillende activiteiten heb ik door elkaar gehaald. Maar het resultaat is wel dat ik nu een schema gemaakt heb op papier van hoe de mouw naar de trui toe kan groeien. Vooruitzien is niet iets wat ik graag doe maar soms is het nodig om rust in de geest te krijgen. En als ik eenmaal aan het rekenen en tekenen ben vind ik het doorgaans prettig om te doen. Ziehier het voorlopige resultaat. 

W o w, het belooft een mooie mouw te worden.

Ik ben ook met technische problemen bezig geweest. Ik heb op reis zes powerbanks bij me om de telefoon op te laden, maar nu moeten ook mijn hoorapparaatjes opgeladen worden en er is er maar één van de zes die dat doet. 

5 van de 6 grote powerbanks die doorgaans meegaan op reis.

Maar ik heb ook kleinere powerbanks die ik doorgaans niet meeneem. Één ervan blijkt het nu wel te doen met de hoorapparaatjes. 

Het was vandaag weer een witte wereld en die gaf mooie plaatjes en een filmpje op de status van WhatsApp. 

Voetstappen in de sneeuw. 

Voorzichtig over de loopplank lopen is vereist.

Het is alweer bijna avond.....

Mijn buren gingen boodschappen doen en vroegen of ze iets voor me mee konden brengen. Sperziebonen,  was mijn antwoord. Hoewel ik ook nog wel zuurkool in huis heb ging mijn voorkeur toch uit naar dit. Niet veel later besloot ik om de maaltijd al te bereiden.

Half vier etenstijd vandaag. 

Dit gaf ook al een ander leefschema dan gewend, want vanavond ging ik nog hout sorteren. Nodig, want er gaat veel doorheen de laatste tijd. 

Boven het raam hangt een spreukenbordje met de.......

                          Spreuk van de dag 

                     Klokken zijn tijdloos.

Morgen zal ik wat minder stoken waarschijnlijk, want het is weer eens tijd om erop uit te trekken. Boodschappen en muziek. Ik denk dat het Kerkdriel wordt, dat is een middagmarkt. Dan hoef ik niet zo vroeg weg. Vandaag heb ik wel weer iets opgenomen voor de status van WhatsApp: het liedje " Zo heerlijk rustig". In het Frans bestaat het ook. Dan heet het "En bicyclette" (op de fiets). 

Ik wens u een prettige avond in de wetenschap.......

.........Het voorjaar is op komst.

Veel binnen en een beetje buiten.

 Goedenavond. Het is alweer donker,  maar de dagen worden wel steeds langer. Handwerken doe ik alleen in het daglicht. Dus ik krijg steeds meer tijd. Ook vandaag ben ik niet echt de deur uit geweest, behalve door af en toe een stuk hout af te zagen en gekloofd naar binnen te nemen. De kachel moet constant gevoed worden, want ver boven het vriespunt is het buiten niet. Af en toe nam ik een accordeon ter hand en ik heb een paar carnavalsliedjes geoefend, waarvan er een straks op de status van WhatsApp te beluisteren is. Een heel oud lied, dat waarschijnlijk niet elke kijker zal kennen. De titel is........

Lied van de dag 

Wat heb je gedaan Daan.

Op de status van WhatsApp is ook een vogel te zien die parmantig op de gelukkig nog niet door mij omgekapte boom plaatsnam en daar allerhande handelingen verrichtte. 

Terwijl ik voorlopig de boompjes voor mij met rust laat denken de bevers er anders over.

Hun werk wordt ook belicht op een filmpje op de status van WhatsApp. 

Mandarijntjes zijn goed voor de vitaminen. 

Maar ze kunnen door hun kleur ook inspireren bij mijn breiwerk. 

Ja, dacht ik even, oranje katoen kan nu mooi ingebreid worden op de plaats waar het stukje mandarijn ligt.

Toch is dat nog niet het geval. Ben weer even van gedachten veranderd.

Vandaag zag ik dit plaatje en deze fietser voorbij komen op de telefoon. Grappig, ik zie zoiets in het echt ook wel eens. Maar voorlopig ben ik nog niet op reis en zijn er geen plannen,  vanwege afspraken bij de audicien. Maar het is ook niet het weer dat me lokt om de wijde wereld in te trekken. Ook op één plek kun je avonturen beleven. Ik wens u ......

Een donderdag met veel inspiratie 

Rustig dagje. Puzzelen aan de trui.

 Goedenavond. 

Vandaag een typisch winterdagje. Terwijl het buiten grijs en kil is zit ik warm in een kleurrijke binnenwereld. Het is puzzelend zoeken naar de juiste kleuren en motieven die de mouw enerzijds zo mooi mogelijk maken en tegelijkertijd bij de panden doen passen.

Steeds weer de vraag: past de mouw in het sfeertje van de panden?

Onderwijl een paar keer van gedachten en van plan veranderd. Het is ook een soort reis waarvan je niet weet waar die uitkomt.

Tussendoor ben ik ter afwisseling weer met het hout bezig geweest.

Gisteravond had ik niet gekookt, alleen maar een blik goulashsoep warm gemaakt. Vandaag heb ik die achterstand weer ingehaald en de snijbonenschotel werd om 4 uur al opgediend.

Na lange tijd kreeg ik vandaag weer eens bericht van mijn oom die op de Filippijnen woont. Hij is de laatste der Mohicanen, de jongste broer van mijn vader, die dus nog in leven is, zo is vandaag gebleken. Hij was altijd van de grapjes en is dat nog steeds, want zie hier zijn........

Grapje van de dag 

Aannemend dat de meeste lezers dit Engelse geschrift wel kunnen ontcijferen.

Intussen is het nu aan het regenen. De zondag gewassen kleren die nog buiten aan de lijn hingen zijn nu boven de kachel verder droog gestoomd.

Ik wens eenieder nog een prettige avond en voor morgen......

Een mooie woensdag.

Monique jarig. Onder de indruk van zoveel dierenliefde daar.

 Goedenavond. 

Vandaag is buurvrouw Monique jarig en ik werd uitgenodigd om daar gebak met slagroom  te nuttigen, en koffie natuurlijk. 

De drie honden stoven al op me af toen ik de loopplank opliep. Binnen gekomen was ik  helemaal vertederd, want ook de katten liepen er rond of deden daar hun siësta. Alles in vrede met elkaar. Geen hond die vervelende intenties had voor een kat.  Er hangt een spreukenbordje met de tekst.......

Uitspraak van de dag. 

Onze honden zijn poeslief. 

De beestenfamilie was ook naar mij toe heel vriendelijk. 

Er ontbreekt nog een papegaai op mijn schouder. 

Behalve Monique is vandaag ook de vader van buurman Marcel jarig. Voor hem hebben we gezamenlijk het lang zal hij leven voorgedragen.

Hond Tygo is niet van me af te slaan, wil de hele tijd wel geknuffeld worden.

De gisteren gewassen kleren hingen vandaag een groot deel van de dag roerloos aan de lijn.

Vriesdrogen wordt zoiets wel genoemd. Tegen de avond heb ik bovenstaande broeken en nóg één naar binnen genomen en boven de kachel zijn ze heel snel zo goed als droog geworden. 

Verder was het vandaag puzzelen over hoe de mouw zal worden. Deze moet in grote lijnen de kleuren van de panden krijgen, maar ik wil ook veel vrije expressie inbouwen.

Dit is het begin. Elke keer als er een naald af is weeg ik weer af: hoe gaat het verder? Welke kleuren, welke motieven. Heeft iemand een suggestie dan neem ik die mee......

Vanavond heb ik niet gekookt. Een blik goulashsoep heb ik gegeten. Zal het genoeg zijn voor deze veelvraat?  Een beetje trek heb ik al wel.

Een fijne avond en een goede dinsdag

zijn mijn wensen.

Wasdag-afwasdag vandaag. En breien natuurlijk. En kijken naar de reiger.

 Goedenavond. 

Na de bewogen dagen van gisteren en eergisteren was het vandaag zondag/ rustdag. Na ja, gewoon rustig thuis op het water dobberen is ook wel eens fijn met onder andere    de meditatieve bezigheid van de afwas. Ook heb ik heel wat kleren in de wasteil gedaan. De kachel zorgde voor het warme water. 

Ondertussen hangen de kleren in de vrieskou. Zullen ze morgenvroeg verstijfd zijn?

Al dit spul ging de teil in.

Afwassen met radio aan. Daar kan ik met die oortjes in weer beter naar luisteren terwijl ik iets aan het doen ben. 

Een reiger kwam in het vizier. 

Gauw naar buiten en een opname gemaakt.

In vogelvlucht heb ik de vogel gefilmd. 

De vogel was gevlogen richting een plek in het struikgewas tegenover.

Zie de status van WhatsApp. 

De vergane glorie van mijn uitgebloeide hyacinten is nu buiten te zien. In het najaar kunnen ze de grond in.

In plaats ervan staan er nu andere planten die het naderende voorjaar laten zien. 

In de hoek tussen de planten staat te lezen de.....

Spreuk van de dag 

Doe wat je niet laten kan,

En laat wat je niet doen kan.

Tot morgen. 

In Schijndel heerlijk vrij kunnen spelen. Varkentjes hoeven niet gewassen te worden.

 Goedenavond. 

Ik vond dat ik vandaag maar eens naar Schijndel moest gaan om daar te spelen. Daar is op zaterdag de hele dag markt. De laatste keer, twee jaar geleden ging het me daar niet naar tevredenheid af. Nu ging ik er weer vanuit dat het niet zo'n succes zou worden: veel moeite voor weinig resultaat. Maar ik vind het een uitdaging om ook van minder lucratieve gelegenheden iets te maken.

Nou, die verwachting kwam niet uit. Het was er heel gezellig en druk en het lukte me, net als gisteren in Druten,  om er een feestje van te maken. Het liep allemaal fantastisch,  ik was heel soepel in de geest. Het spelen verging me alsof ik vrij aan het dansen was. Heerlijk om zo los te kunnen zijn en te merken hoeveel mensen erin meegingen. Zo verbaasd als kinderen naar mij keken, zo verbaasd was ik zelf ook over wat er uit mijn accordeon kwam.

Wat meespeelt is dat al een hele poos mijn oren niet meer tegenwerken. Ik hoor mezelf zuiverder en ik kan ook meer erbij zingen.

Onderweg ben ik weer gestopt bij de varkens die flink aan het aanmodderen waren.

We hadden wederzijdse belangstelling voor elkaar.

Even later kwam de hele kudde op me af.

Een gezellige boel,  die varkensgemeenschap. Op de status van WhatsApp is het allemaal te bekijken. 

Nog steeds staat er een in verval geraakt huis.

Zoiets kom je in Spanje in veelvoud tegen en daar ga ik wel eens in logeren. Maar hier in Nederland is het een uniek verschijnsel. Op hetzelfde erf staat een bewoond huis, en ik hoorde zelfs een hond blaffen....Niet uitnodigend om er een kijkje te gaan nemen.

Op de voordeur staat de........

Waarschuwing van de dag.

Wat ermee bedoeld wordt zal mij een raadsel wezen.

Op hetzelfde erf zijn tekenen van bewoning. 

Toen de zon bijna onder ging had ik nog anderhalf uur te fietsen.

Maar ik ben thuis sinds 7 uur en had meteen de kachel aangemaakt. 

Een blik erwtensoep en het restant van het eten van gisteren werden erop verwarmd. 

En nu mag ik weer naar mijn bedje. Mijn wens is.....

Een mooie zondag.