Goedenavond.
Veel animo om van huis te gaan heb ik niet de laatste tijd. De nieuwe ketting van mijn nieuwe fiets geef ik niet graag een zoutbad en bovendien: het gevaar om te vallen is reëel.
Ik zie beren op de weg.
Monique en Ton waren met de auto weggeweest en wisten te melden dat de wegen verre van schoon waren. Dat vertelden ze toen ik net opgestaan was van een val op het dek. Tja, één moment van onbedachtzaamheid kan fataal zijn, terwijl ik toch doorgaans heel voorzichtig ben en op mijn passen pas. Ben een flink aantal keren naar en van de wal gelopen, want er moesten natuurlijk nog meer woorden gevormd worden in de sneeuw. Dat ging vandaag toch wel beduidend moeilijker dan gisteren. De vannacht bevroren sneeuw was niet zo soepel meer en had bovendien minder structuur. Maar het lukte me onder andere ook om mijn Franse vriendin Jacqueline te begroeten.
Gelukkig Nieuwjaar 2026.
Bonjour.
L
Jacqueline woont bij mij in de buurt in de Ardèche en zij laat op haar beurt zien hoe mooi het bij haar is.
Een filmpje van haar staat op de status van WhatsApp.
Vandaag heb ik veel blije hondjes gezien, die zichtbaar van de witte wereld genieten.
Catootje van Jan en José.
Hondje, gevonden op de telefoon.
Idem.
Vanmiddag heb ik van de houtstapel beneden, die ik aan het vormen ben, al een derde afgehaald en boven de kachel gelegd.
Zo was het.
Zo is het nu. Over enkele weken of al eerder zal het hout naast de kachel opgestookt zijn en dan is het bovenste droog om op zijn beurt als brandstof te dienen.
Zo mooi opgestapeld, maar de stapel is weer voor een derde geslonken.
Toon kwam zojuist met deze mededeling:
Uitspraak van de dag.
Er ligt hier al meer dan een meter sneeuw!
Tot morgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten