Goedenavond.
Ik ben weer thuis. Zeven uur was vandaag de aankomst. Vanmorgen wist ik nog niet waar ik naar toe zou gaan om accordeon te spelen, hoewel Veenendaal het meest in mijn hoofd zat. Het beloofde een mooie zonnige dag te worden en eigenlijk zou ik ook heerlijk thuis op mijn terras in de zon de dag door willen brengen. Maar ja, het was zaterdag en de meest geschikte dag om ergens op een markt de bloemetjes buiten te zetten en morgen zondag zal het zeker ook nog wel een mooie dag zijn, zo was mijn redenering. Dus vertrok ik. Richting noorden, dus Brabant of Wijchen werden het niet. Al spoedig ontdekte ik hoe moe ik was. Misschien nog niet goed uitgerust van die 75 kilometer van gisteren? Toen was ik trouwens fietsend ook al vrij moe.
Het was vandaag zo erg dat ik toen ik ruim over de helft was speelde met de gedachte om maar weer terug te fietsen. Toen bedacht ik een tussenoplossing: ik ga in Rhenen spelen, wat 10 kilometer voor Veenendaal ligt. Het zou een zwaktebod zijn. Vergeleken met Veenendaal is daar bijna niks te doen en bovendien was ik daar een maand geleden nog en één keer per jaar spelen is voor zo'n plaats wel genoeg. Maar het zou toch wel 20 kilometer fietsen schelen.
Rhenen, idyllisch gelegen aan de Lek.
Echter, precies op het punt waar ik af zou slaan richting Rhenen kwam de moed in me om toch rechtdoor te gaan. En vanaf toen zag ik er niet meer tegenop en ervaarde ik het als een nieuw plan om naar Veenendaal af te reizen. Die tien kilometer met de weinige wind in de rug gingen ook vrij vlot.
In Veenendaal sloeg de goede energie die daar heerst meteen bij mij binnen en ik beleefde een ouderwets gezellige middag met veel bekijks, zoals ik het daar gewend ben.
Een gezellige drukte, de hele middag door.
Ik speelde goed en ik kreeg loon naar werken.
Spreuk van de dag.
Dit keer verdiende ik wel wat ik verdiende, niet meer en niet minder.
Rond vier uur ben ik weer op de fiets gestapt voor weer 35 kilometer tot thuis. En ik besefte opnieuw hoe moe ik was. In mijn achterhoofd zat de mogelijkheid om in Rhenen een hotel te nemen, maar dat gebeurde niet. Naarmate de tocht vorderde fietste ik ontspannener en de opdracht is nu dus weer volbracht, zeker nu ook de blog weer ongeveer geschreven is. De kachel heb ik net als gisteren niet meer aangemaakt en het warme eten was het andere blik biologische erwtensoep dat ik gisteren in Nijmegen van iemand kreeg.
Tot slot nog een foto van de ondergaande zon vanaf de brug bij Rhenen......
Fijne avond.
Mooie zondag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten