Goedenavond. Het is alweer een tijdje geleden dat ik mijn verfspullen aangeraakt heb. Dat kwam vooral omdat ik haast wilde maken van het verwerken van de berg hout die ik hierheen gesleept heb. Het is nog niet helemaal zoals ik het wil hebben, maar ik voel nu toch weer de rust om ook met andere dingen bezig te gaan. Behalve de creativiteit van het breien is het goed ook andere kunstzinnige bezigheden in het dagpatroon te vermengen. Het schilderen is een bezigheid die sneller resultaat geeft dan breien. Ton zag gisteren bijvoorbeeld al geen vooruitgang in het patroon van de paradijsvogels terwijl ik in een week tijd toch al heel wat steken gedaan had. Vandaag heb ik een heel moeilijke passage ingebreid. De oogjes van de paradijsvogels moesten erin. Dit vereist heel minutieus te werk gaan en het is ook maar de vraag of het gelukt is. Dat zie ik iets verderop in het breiwerk.
Al sinds enkele dagen dacht ik eraan om de kwast weer eens ter hand te nemen en vandaag gebeurde dat spontaan bij het zien van een versleten ster die ik hier zag hangen.
De ster op tafel gelegd. Zoals deze en dan telkens met verschillende kleuren puntjes en streepjes heb ik al een hele serie gemaakt. De meeste ervan zijn (ge)vervallen.
Drie van dit soort plankjes had ik enkele weken geleden opgeraapt naast een vuilnisbak. Drie sterren wil ik eruit halen.
De eerste ster is geboren uit het plankje.
Het uitzagen gebeurde binnen. Buiten te nat en te guur.
Alle drie in de grondverf.
De tussenstand is nu zo.
Vanmorgen kreeg ik bezoek van iemand die ik al jaren niet meer gezien had. We hadden gezellig koffie gedronken en wat bijgekletst, terwijl buiten de sneeuwvlokken af en toe enthousiast naar beneden dwarrelden.
Zo kun je engelen in de sneeuw uit laten komen.
Mijn gast herinnerde zich een spreuk van mij, die ik weer eens op ga schrijven.
Spreuk van de dag.
Als ik doodga wil ik sterven van geluk.
Terwijl een hagelbui klettert op het dak besluit ik mijn verhaal van vandaag.
T o t M o r g e n .
Geen opmerkingen:
Een reactie posten