Goedenavond.
Frans heeft me vandaag met een bezoek vereerd. Hij is komen fietsen uit Schaijk.
Naar zijn zeggen is hij geen enkele fietser tegengekomen op deze tot nu toe koudste dag van deze winter. Hij was gepakt en gezakt alsof hij een grote reis aan het maken was.
Hij had rekening gehouden met een eventuele overnachting tijdens de koudste nacht van het jaar. Daarom had ie twee slaapzakken meegenomen.
Dat had wat mij betreft wel gekund met wat aanpassingen: Hij boven slapen bij de warme kachel en ik beneden in de vrieskou. Daar had ik wel tegengekund met ook twee of zelfs drie slaapzakken. Uiteindelijk gaf hij er de voorkeur aan om na het eten toch weer huiswaarts te fietsen.
Frans is na de hoofdmaaltijd bezig aan zijn toetje. Daar heb ik pas recht op na het schrijven van de blog.
Frans is een harde voor zichzelf. Hij vertelde dat hij drie keer per week een wisselbad neemt. Dit houdt in dat hij 5 minuten in een ijskoud bad afwisselt met een kwartier in een bad van 45 graden. Dit drie keer herhalen. Ik begrijp dat dit een goede werking op je gesteldheid geeft maar ook wel een bepaalde dapperheid vereist om het aan te gaan. Ik hoef dit van mezelf niet. Maar doe ook wel dappere dingen.
Voordat Frans kwam heb ik breien afgewisseld met hout zagen. Ben een paar keer naar de grote stapel gelopen en heb er nog wat stukken vanaf gekregen.
Behalve er hapklare brokken voor de kachel van te maken is het ook mogelijk iets creatiefs met de blokken te doen. Het begin is gemaakt.
Het weer groen geworden gras is hier bezaaid met zwarte stippen.
Nu het maagdelijke wit voorlopig niet meer buiten te vinden is ga ik het maar inbreien in mijn trui.
Maar een heel dun laagje sneeuw is vanmorgen hier nog neergedaald. Genoeg om enkele warme groeten uit te delen.
Spreuk van de dag.
Ik droomde dat het werkelijkheid was, maar in werkelijkheid was het een droom.
Droom zacht.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten