Vredige laatste dag van 2025.

 Goedenavond. Een bijzondere dag in 2025, maar toch eigenlijk ook weer niet. Wel ga je op in deze tijd een beetje nadenken over hoe je er voorstaat. Ik ga ervan uit dat het geen gemakkelijk jaar zal worden voor mij. Een opgave om goed om te gaan met de auditieve beperkingen die mij in hun greep hebben gekregen. Me nog meer richten op de communicatieve vaardigheden die ik nog wel heb, zoals muziek maken bijvoorbeeld,  maar ook door door te gaan met kleur tonen aan mijn omgeving en aan mezelf. En de gedachte om straks ook weer op de fiets te stappen doet me goed, hoewel dat ook een beetje een vlucht is. Belangrijk is echter dat ik me daar bewust van ben. Zo'n reis zorgt ervoor dat ik wat minder met deze problemen geconfronteerd word en geeft dus ontspanning. 

Van Rosa uit Barcelona kwam vandaag een mooie nieuwjaarsspreuk tot mij. In het Catalaans:

December is de grootvader van het jaar,

Januari de erfgenaam. 

Van Loesje komt de.......

Tip van de dag

Het deed me goed om aan mijn paradijsvogels te werken. Vooral omdat nu de figuren steeds duidelijker worden. De energie van deze bijzondere vogels komt meer en meer tot me. Alsof je een sprookje aan het schrijven bent waarvan je meer en meer deelgenoot wordt.   Heel even kon ik ook weer buiten zitten in het zonnetje,  dat vandaag wat magerder was dan gisteren. 

Binnen was het de hele dag weer lekker warm, behalve in de ochtend bij het opstaan. Toen was het plus 2 graden. Toen de kachel goed en wel aan was was 4 graden al aangenaam,  maar verder is het vandaag rond de 20 geweest.

Met 4 graden al wat warmer.

Toen kwam de zon tevoorschijn. 

8 graden klinkt al beter.

Zoals gewoonlijk doe ik nu verder geen hout meer in de kachel. Na schrijven dezes mag ik weer op tijd naar bed om morgen fris en fit aan de nieuwe dag en het nieuwe jaar te beginnen. Van vuurwerksensaties lig ik niet wakker. Figuurlijk niet en waarschijnlijk ook letterlijk niet, want heel hard knallen doet het hier nooit.

Mijn wens is dat we mogen beseffen dat we ook in 2026 onder de vleugelen van de engelen mogen leven.

Veel oog voor mensen vandaag. Heerlijk gezeten op mijn terras in de zon. Vanmiddag naar audicien in Geldermalsen.

 Goedenavond. Je hebt van die dagen dan kan ik genieten van het zien van mensen. Zoals ik gecharmeerd kan zijn van hondjes, zo ben ik dat dan ook van mensen. Vandaag op weg naar Geldermalsen maakte ik er een sport van om zoveel mogelijk mensen te groeten, vooral voetgangers en fietsers. En dan komen er heel veel dankbare reacties terug. Daarvoor had ik vanmorgen ook al weer vredig gezeten op mijn vlonder voor en genoten van een heerlijk zonnetje dat op die plek niet gehinderd werd door wind, die noordelijk achter de boot schuil ging. 

Binnen was een spin terecht gekomen en die heb ik liefdevol naar buiten getransporteerd, terwijl ie eerst een beetje verloren rondliep op de mouw van mijn trui.

Het was een vurig begin van de dag. 

Dat moest wel, want buiten en binnen was het nog frisjes vanmorgen. 

Vanmiddag vier uur had ik de afspraak met Ellen de audicien in Geldermalsen. Dat het mij nog steeds veel moeite kost om mensen te verstaan hoefde ik haar niet uit te leggen. Ze zag het aan mijn ogen en mijn hele lichaamshouding dat ik ook naar haar toe niet ontspannen was. We gaan het nu proberen met een ander merk hoortoestel. Wordt vervolgd over drie weken.

Geldermalsen en de maan.

Vandaag kreeg ik bericht van Jeroen Appels, de fotograaf van het Brabants Dagblad die bij mij is geweest om foto's te maken behorend bij het artikel in de krant. Op zijn beurt stond er een stukje over hem in de krant waarin hij vertelde dat een van die foto's van mij door hem zijn uitverkoren in zijn persoonlijke top 3 van 2025.

Fotograaf Jeroen.

De door hem uitverkoren foto in zijn persoonlijke top 3.

De twee andere foto's:

De ontmoeting met Jeroen vond ik zelf ook boeiend. Het intrigeert me hoe mensen in elkaar zitten die zulk soort beroepen hebben. 

Spreuk van de dag 

Maak morgen iets moois van de laatste dag van het jaar.

Prettige avond. 

Bezoek van broer en schoonzus. Muziek luisteren met oortjes in......niet zo'n succes.

 Goedenavond. 

Het werd tijd dat we elkaar weer eens zagen. Vandaag kwamen mijn broer Henk en zijn vrouw Grace op bezoek. In september heeft Henk de eerbiedwaardige leeftijd van 70 gekregen. Zijn werkzame leven heeft ie, op enkele klusjes na, gedag gezegd en Grace is ook niet meer gebonden aan een vaste baan. Ze hebben drie kinderen,  die ook weer, tot nu toe, drie kleinkinderen hebben opgeleverd en je begrijpt dat hun tijdsbesteding daar wel gedeeltelijk in gaat zitten. Henk en ik beseffen dat we inmiddels nog de enige familieleden in rechte lijn zijn, daar onze ouders, ooms en tantes nu allemaal overleden zijn. We hadden ook nog een broer John, die overleden is, alweer een aantal jaren geleden. Met hem heb ik heel lang na zijn overlijden nog contact gevoeld. Nu is dat wat minder. Tja, iedereen moet op een gegeven moment zijn eigen weg gaan, ook in het groter geheel. Maar zeker is voor mij dat zijn ziel er nog is, hoewel verder van de aarde. Zo'n soort gevoel heb ik naar hem toe als voor iemand die naar Australië is geëmigreerd en die je waarschijnlijk nooit meer terug ziet. Maar je weet toch dat ie daar zijn leven leidt. Verder hoef je niet alles te weten.

Henk en Grace toen ze de vaste wal weer opgeklommen waren.

Op de veerboot. Doeiiiii.

Het was vandaag geen zonnige dag zoals gisteren, zodat mijn bezigheden zich grotendeels binnen afspeelden, behalve het zagen. Het doet me goed te horen dat mensen het motief van de paradijsvogels in mijn trui mooi vinden. Dat stimuleert mij, want soms moet ik me er toe zetten om te breien. Het belangrijkste is dat ik zelf ook meer gecharmeerd raak van de creatie. De schoonheid van iets trekt je naar boven.

Anderhalf pand is af nu.

De trui begint steeds meer op de tekening te lijken.

Als je van paradijsvogel het voorste stuk weg laat krijg je een vogel die vandaag op bezoek is geweest bij mijn buren.

Een  i j s v o g e l .

Monique heeft hem gefilmd en wist zijn naam  i j s v o g e l .

Een oud spreekwoord zegt......

Spreuk van de dag 

Men kent den vogel aan zijn veren.

Vandaag heb ik constant mijn apparaatjes in mijn oren gehouden om te kijken in hoeverre ik er muziek mee kan luisteren.  Dezer dagen is namelijk de top 2000 op de radio. Nee, de mooie liedjes klinken niet meer zoals ze vroeger klonken. Niet met en niet zonder oortjes. Morgen heb ik weer een afspraak met de audicien in Geldermalsen en dan gaan we alles weer bespreken. Ook zal ik dan vertellen dat gewone gesprekken me veel inspanning kosten......Wordt vervolgd dus. 

Voor nu wens ik een ieder een fijne avond en voor morgen een mooie dag. 

Doeiiiii 

Terrasweer vandaag.

 Goedenavond. 

Vandaag heb ik zoals gisteren de telefoon uit gelaten tot ongeveer 10 uur. Het geeft een ander begin van de dag. Meestal zet ik m terwijl ik in bed lig al aan en dan doe ik onder andere al de spelletjes van Wordfeud. Ook komen er dan al allerhande berichten op me af uit de grote wereld.

Vroeger voor het tijdperk van de smartphone leefde ik altijd in mijn kleine wereld die toch groot was en zich in het hier en nu afspeelde. Hierdoor kon ik me veel meer concentreren op waar ik mee bezig was. De radio en de daaruit voortkomende muziek was wel vaak mijn metgezel.

De drang om dat ding aan te zetten moet ik nu onderdrukken om (even) in dezelfde zijnstoestand te komen. Dat heb ik vandaag weer gedaan. Geen strijd om zoveel mogelijk te scoren in dat spelletje, maar de paradijsvogels in mijn trui steeds meer eruit te laten komen was mijn eerste bezigheid op deze dag.

Toen ik het apparaat wel aangezet had, was de zon zo ver gerezen. 

Monique had kleurrijkere plaatjes:

Onze dagster, zoals ze de zon in het Frans noemen (l'astre du jour) bleef verder de hele dag schijnen. Geen wolkje aan de lucht,  alleen de maan.

Zoek zoek en gij zult vinden de maan!

De wind was uit het noorden en het grote terras aan de voorkant was daarom beschut. In de zon heb ik daar enkele aangename uurtjes vertoefd vandaag.

Na de gedane afwas was het tijd voor koffie. Koffie voor 3. De buren waren echter niet thuis maar kwamen later op de dag in de warme binnenkamer op de uitnodiging af.

Om de afwas te doen moest ik eerst het ijs uit de emmer halen van de vorige afwas.

Is dit nou kunstijs of ijskunst?

Op de status van WhatsApp staat een filmpje. 

De meerkoeten hebben ongetwijfeld ook weer genoten van deze dag.

Deze waterkip leek te aarzelen of hij/zij aan boord zou gaan na zich uitgebreid gewassen te hebben.

Deze bleef lange tijd op het midden van het touw zitten.

Ook van hen zijn beelden te zien op de status van WhatsApp. 

Spreuk van de dag 

Groetjes van jupiter, die met de maan over ons waakt. 

Jupiter is de heldere planeet rechtsonder. 

Tot morgen. 

Jan en José op bezoek mét gerepareerde bijl. Even boodschappen doen in Maasbommel? Winkel was dicht, uur langer onderweg.

 Goedenavond. Vandaag zijn Jan en José op bezoek geweest en ze hadden de bijl meegenomen die Jan voor mij gerepareerd heeft.

Jan is als timmerman expert in houtbewerking en daarom was dit klusje hem wel toevertrouwd. 

Het grootste deel van de oude steel zit er weer aan. Sinds ik hier in de blog schreef dat ik een bijl op zijn Gerts gerepareerd had kreeg ik veel bezorgde reacties. Veel mensen waren bang dat het losschietende ijzer tegen mijn hoofd aan zoi komen. Als ik schreef dat ik mijn hoofd er echt wel bij heb als ik in het hout mep waren de mensen toch nog niet gerustgesteld. Van Andries heb ik vorige week zijn kloofbijl gekregen en sindsdien heb ik uit volle borst al vele stukken klein kunnen meppen, zonder voorzichtig te hebben hoeven zijn. Jan heeft inmiddels een andere afgebroken steel vakkundig verbonden met het ijzer. Dus nu hoeven de mensen voorlopig niet meer ongerust te zijn.

We hebben weer eens een beetje bij kunnen kletsen.

Toen was het weer tijd dat ze vertrokken. Daaaaaaaaag.

Vanmiddag iets na vieren dacht ik even snel wat boodschappen te gaan doen in de buurtsuper van Maasbommel, na even nagekeken te hebben of de winkel daadwerkelijk wel open was in deze dagen. Ja hoor, tot 5 uur, vertelde mijn telefoon me. Maar hij was dicht. Toen werd het een expeditie die anderhalf uur duurde maar wel meer boodschappen opleverde. In Beneden Leeuwen zijn grotere supermarkten. Ook zag ik daar een creatie in het  l i c h t  van de kersttijd die me  aansprak.

Vanwege de maan sprak deze creatie me aan.

En zoals altijd werd er weer heel veel gezwommen in de plas.

Alle eendjes zwemmen in het water, en de meerkoeten ook. Op de status zijn er bewegende beelden. 

Ook heb ik er nog een filmpje op gezet van gisteren, toen een kat interesse toonde voor een accordeon. En ook een filmpje van een hond die meezong.

Spreuk van de dag. 

Als de dagen lengen gaan de winters strengen.

Een mooie zondag is mijn wens.

Eindelijk eens een dagje thuis geweest, maar wel bij buren op de koffie. Drie hondjes en poes heel schattig.

 Goedenavond. Helemaal vertederd was ik vandaag, op bezoek bij de buren Ton en Monique door hun drie schattige honden en een van hun poezen. 

Het is binnen een gezellige beestenbende. Op het dek staat een groot poezenverblijf met een doorgang naar de huiskamer. De poezen en de honden gaan liefdevol met elkaar om. Buiten hangt een spreukenbordje.

Uitspraak van de dag.

Onze honden zijn poeslief. 

Een van de poezen was ook present. Toen ik accordeon aan het spelen was kwam ze nieuwsgierig inspecteren. 

In navolging van haar kwamen ook twee honden poolshoogte nemen. 

Maar niet alle honden kunnen de tonen van muziek verdragen. 

Deze hond had er moeite mee.

Toen ik vanmorgen opstond was het frisjes. Min 2 graden gaf de thermometer aan. Dan is het een dankbare taak om de kachel aan te maken en die kon vandaag de hele dag aanblijven omdat ik voor de verandering eens niet weggegaan ben. De strakke oostenwind is vandaag weggezakt waardoor de temperatuur gemakkelijk op 22 graden bleef. Het was net zelfs even 27 graden nadat ik hem opgestookt had vanwege het eten koken. Ik las een artikel waarin stond dat er steeds meer mensen zijn in Nederland die uit zuinigheidsoverwegingen de verwarming uit laten en met dikke kleren in de kou zitten. Dat vind ik dan heel erg terwijl ik hier af en toe in een sauna zit en zoveel hout heb.

Vandaag heb ik af en toe wat gezaagd en ook weer een paar rondjes gebreid. Zometeen mag ik ook weer lekker gaan slapen. Afgelopen nacht had ik het een beetje frisjes, maar dat zal zich deze nacht niet voordoen. Heb van de buren een zware deken gekregen en die gaat over me heen. Maar wel pas later in de nacht, want nu is het nog 22 graden. Het duurt nog een tijdje totdat het min 2 is.

Van een vriendin in de Ardèche kreeg ik gisteren deze foto.

Als ze de blog leest kan ze ook zien hoe het hier vanmorgen was.

Prettige laatste kerstuurtjes 

wens ik u.

Kerstontbijt overgeslagen, maar wel Piet ontmoet in Oss. Vanmiddag wel naar Carla geweest voor kerstdiner.

 Goedenavond.

Zo, de temperatuur hierbinnen is weer flink opgelopen. Ik was 7 uur thuis en toen was het hier plus 1 graad. De kachel hoefde niet meer aan om er het eten op te koken, maar het creëren van warmte is ook een niet onbelangrijke eigenschap in deze tijd. 

De strakke koude oostenwind was net als gisteren vooral in de zij, dus het fietsen kostte niet meer moeite dan normaal. Kwart over 6 verliet ik het warme en gezellige huis van Carla, waar we met vieren de heerlijke ovenschotel verorberd hadden die Carla voor ons verzorgd had. Ook had ze een groot kleurrijk saladeplateau voor ons dat we als voorafje genuttigd hadden.

Carla draagt haar eetbare kunstwerkje aan.

Met smaak in twee betekenissen verzorgd.

Het kerstontbijt bij Henny, ook in Oss, waarvoor ik zoals ieder jaar uitgenodigd was heb ik vanmorgen na veel wikken en wegen toch overgeslagen. Belangrijkste reden was dat het zijn in een groep erg frustrerend is vanwege het moeizame communiceren. Vind ik wel heel erg en ben er verdrietig over. Na  de  zeer moeizame verjaardag van gisteren zou dit te veel van het moeilijke zijn. Nadat ik vanmorgen het besluit genomen had om alleen maar naar het kerstdiner te gaan kwam er een gevoel van opluchting en blijdschap door me heen, ten teken dat het een goed besluit was.

Piet, die Henny's broer is kwam wel naar het kerstontbijt, maar bij zijn overweging om te komen  gaf de verwachting de doorslag dat ie mij er zou ontmoeten. Hij had een goed plan: Na het ontbijt hebben we afgesproken elkaar In het centrum van Oss te ontmoeten. En dat is gebeurd. Het was prettig te constateren dat Piet en ik elkaar goed konden verstaan. Dat gaf mij troost na het fiasco van gisteren op het feest.

Vanmiddag bij Carla met zijn vieren ging het redelijk.

Carla heeft ook nogal wat spreuken in huis hangen. Een ervan is de.....

Spreuk van de dag. 

Hier zit Carla, een aantal jaren geleden, in het vele korreltjes tellende zand

Van internationale vrienden kreeg ik kerstwensen in vele talen.

In het Spaans.

In het Engels. 

In het frans ( boven) en in het Italiaans( beneden).

Voor de Nederlandse lezers wens ik:

Een gezegende Tweede Kerstdag.

Morgen mag ik die heerlijk in eigen huis vieren.