Goedenavond.
Het feestje in Druten leek niet door te gaan. Ik wilde er gaan spelen op de markt, maar vooral in het aansluitend winkelstraatje. Maar bij aankomst zat daar iemand op mijn plekje te toeteren.
Wat nu? Een beetje rondgedrenteld over het marktje, maar het gevoel om daar te kunnen spelen kwam maar niet, ook niet op andere plekken tegenover de markt. Tja, dan maar meteen naar Karwei om er een nieuwe bijl te komen en eventueel een zaag. Want dat was ook een doel om naar Druten te gaan vandaag. Maar toen bedacht ik om naar de Albert Hein te fietsen en daar wat te spelen. Eigenlijk liever niet voor zo'n supermarkt want dat voelt voor de mensen een beetje als bedelen. Maar ik heb het er wel eens vaker gedaan en alleen in de kersttijd om er kerstliedjes te spelen. Aangekomen bij de winkel die net buiten Druten ligt had ik ook meteen iets van nee, daar heb ik geen zin in en ben boodschappen gaan doen. Toen ik de winkel uitkwam vermande ik me: Kom op, gewoon maar even doen. Met oortjes in ging het helemaal niet, maar toen ik ze eruit had lukte het me een beetje om mijn eerste kerstliedjes van dit jaar ten gehore te brengen en erbij te zingen. Nauwelijks was ik begonnen en een vrouwtje dat haar driewieler pakte die naast mij had gestaan wierp na enige aarzeling een euro in de koffer met daarop de vraag of ik geen geld had. Ja hoor, veel geld.....En dan hoef je toch niet te spelen? Geef mijn muntje maar weer terug..... Ik bukte om het muntje weer eruit te rapen......Nee joh, laat liggen.....Daarop hadden we een goed gesprek. Ik legde uit dat ik het voor mijn plezier deed, om de boel en mezelf te vermaken. Ze bekeek mijn spreukenbordjes en haalde daar uit de........
Spreuk van de dag.
Je verdient niet altijd wat je verdient.
Ze begreep me en werd ook openhartig over zichzelf. Dat ze 86 was kon ik niet vermoeden. Ze mocht geen auto meer rijden en daarom had ze die driewieler. Haar man was met 66 al overleden. Op mijn beurt begreep ik haar ook toen ze zei dat ze nu wel dood wilde. Ze had het leven wel gehad.
Ga nou maar gauw weer spelen, zei ze toen ze wegreed. Dat deed ik, maar niet lang. Een vrouwtje uit de winkel kwam me zeggen: "U mag hier niet spelen, het is privéterrein". Dan ga ik weer, was mijn reactie. En ik besefte dat het wel klopte met mijn gevoel dat hier spelen not done was. Intussen waren er toch al wat euro's in de koffer gerold en tijdens het inpakken kwam er nog nabetaling. Een vrouw gaf me zelfs een briefje van tien. Nou, wat inkomen betreft had ik een kopje koffie toch al wel verdiend en ik fietste terug naar het centrum om in mijn vertrouwde bakkerij koffie met vruchtenflap te verorberen.
Daarna besloot ik om het toch maar even op de markt zelf te proberen. Behoudens een opwekkend begin stond ik daar verder voor aap en na een half uur gaf ik de pijp aan Maarten....
De fiets weer opgezadeld om te vertrekken liep ik naar het straatje waar de toeteraar stond. Doch....hij stond er niet meer.....
Dus haalde ik de accordeon weer tevoorschijn en vanaf vier uur tot in de schemering heb ik er weer ouderwets kunnen spelen en volop in de belangstelling. Dat heeft een artiest toch nodig.
Er was een mooie ontmoeting met de broer van iemand die vroeger in Alphen woonde. Deze had mijn artikel in de Gelderlander gelezen. Daardoor herkende hij mij. De twee broers komen binnenkort mij opzoeken, is de bedoeling.
Om zo laat nog naar Karwei te fietsen onder het motto: "Ik ga voor de bijl", zag ik niet zitten, maar deed het toch. Echter, tot mijn verbazing verkochten ze in deze zo grote zaak geen bijlen. Maar vooral vanwege het laatste half uur was mijn missie toch geslaagd voor vandaag. En ook die twee ontmoetingen gaven een voldaan gevoel aan mijn uitstapje. Vanmorgen thuis was het ook goed om André en Sjaantje nog te zien. Ze zijn nu weer in Oss.
Toen ik bijna thuis was vanavond was er een lichtshow in de wolken aan de gang.
Op de status van WhatsApp staat een filmpje.
Ik houd er niet van om de avondlucht besmet te zien , maar gelukkig was het een tijdelijke zaak. De wolken stralen nu weer vrede uit.
En ik ga zometeen weer lekker in mijn bedje. Morgen ga ik weer ergens spelen. Maar waar....?.....?
Welterusten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten