Goedenavond.
Jippie, heb mijn plan kunnen uitvoeren om bij een open kerststal het liedje "De herdertjes lagen bij nachte" te zingen. Het liedje heeft 4 coupletten en het eerste zong ik gisteren bij een wei waar schapen stonden, in de buurt van Rhenen. In Rhenen zelf hoopte ik een kerststal te vinden om het liedje uit te zingen, maar dat was daar niet. Vandaag hoopte ik zo'n open kerststal wel in Nistelrode te vinden. Van andere jaren herinner ik me dat daar op het pleintje altijd zo'n kerststal stond. Google gaf geen uitsluitsel, maar ik waagde het er op om in Nistelrode mijn geluk te beproeven. In ieder geval, kerststal of geen kerststal kon ik daarna of naar Uden om daar te spelen of terug naar Heesch om daar mensen te bezoeken.
Maar de kerststal stond er.
.Foto, vanavond op de terugweg genomen.
Dit was wat ik zocht. Ik kon rustig, niet gestoord door bezoekers zoals je dat bij besloten kerststallen kunt verwachten, mijn liedje zingen en de drie coupletten staan inmiddels op de status van WhatsApp.
Toen kwam er een straal uit de ogen van de herders en viel op het kindeke neer.
Maria zij bloosde van weelde, van ootmoed en lieflijke vreugde.
De goede Sint Jozef hij streelde het kindje der mensen geneugt.
Toen ik mijn missie had vervuld besloot ik door te rijden naar Uden. Dat is na Nistelrode nog een kilometer of 7. Heel gemotiveerd om te spelen was ik eigenlijk niet. Maar, eenmaal de accordeon in de handen, kwam ik heel snel in de goede spirit, ook omdat het er zeer druk was. Ik voelde dat hier mijn kerstmuziek wel in paste. En dat bleek. Er was veel vuur in mijn spel en mijn oren sputterden niet tegen. Evenals gisteren deed het lied: "He's got the whole world in his hand" het fantastisch. Geen kerstlied, maar het heeft toch alles met Christus te maken. En de inhoud ervan doet me goed om dat te weten: dat uiteindelijk de machthebbers hier de wereld toch uit handen moeten geven. Want het is wel belabberd wat de heren er hier van terecht brouwen.
Op de terugweg ging er iets mis: ik moest, bij lage snelheid een scherpe bocht maken om een auto uit te wijken, toen viel ik van de fiets en kwam in een heg terecht. Ik maakte een keurige salto en even later stond ik weer. Enkele auto's stopten met bezorgde chauffeurs, maar er was verder niks aan de hand en ik kon gewoon weer doorrijden.
Uiting van vertrouwen voor de dag van morgen.
We shall overcome one day.
Doeiiiii.




Geen opmerkingen:
Een reactie posten