Goedenavond.
Het werd tijd dat we elkaar weer eens zagen. Vandaag kwamen mijn broer Henk en zijn vrouw Grace op bezoek. In september heeft Henk de eerbiedwaardige leeftijd van 70 gekregen. Zijn werkzame leven heeft ie, op enkele klusjes na, gedag gezegd en Grace is ook niet meer gebonden aan een vaste baan. Ze hebben drie kinderen, die ook weer, tot nu toe, drie kleinkinderen hebben opgeleverd en je begrijpt dat hun tijdsbesteding daar wel gedeeltelijk in gaat zitten. Henk en ik beseffen dat we inmiddels nog de enige familieleden in rechte lijn zijn, daar onze ouders, ooms en tantes nu allemaal overleden zijn. We hadden ook nog een broer John, die overleden is, alweer een aantal jaren geleden. Met hem heb ik heel lang na zijn overlijden nog contact gevoeld. Nu is dat wat minder. Tja, iedereen moet op een gegeven moment zijn eigen weg gaan, ook in het groter geheel. Maar zeker is voor mij dat zijn ziel er nog is, hoewel verder van de aarde. Zo'n soort gevoel heb ik naar hem toe als voor iemand die naar Australië is geëmigreerd en die je waarschijnlijk nooit meer terug ziet. Maar je weet toch dat ie daar zijn leven leidt. Verder hoef je niet alles te weten.
Henk en Grace toen ze de vaste wal weer opgeklommen waren.
Op de veerboot. Doeiiiii.
Het was vandaag geen zonnige dag zoals gisteren, zodat mijn bezigheden zich grotendeels binnen afspeelden, behalve het zagen. Het doet me goed te horen dat mensen het motief van de paradijsvogels in mijn trui mooi vinden. Dat stimuleert mij, want soms moet ik me er toe zetten om te breien. Het belangrijkste is dat ik zelf ook meer gecharmeerd raak van de creatie. De schoonheid van iets trekt je naar boven.
Anderhalf pand is af nu.
De trui begint steeds meer op de tekening te lijken.
Als je van paradijsvogel het voorste stuk weg laat krijg je een vogel die vandaag op bezoek is geweest bij mijn buren.
Een i j s v o g e l .
Monique heeft hem gefilmd en wist zijn naam i j s v o g e l .
Een oud spreekwoord zegt......
Spreuk van de dag
Men kent den vogel aan zijn veren.
Vandaag heb ik constant mijn apparaatjes in mijn oren gehouden om te kijken in hoeverre ik er muziek mee kan luisteren. Dezer dagen is namelijk de top 2000 op de radio. Nee, de mooie liedjes klinken niet meer zoals ze vroeger klonken. Niet met en niet zonder oortjes. Morgen heb ik weer een afspraak met de audicien in Geldermalsen en dan gaan we alles weer bespreken. Ook zal ik dan vertellen dat gewone gesprekken me veel inspanning kosten......Wordt vervolgd dus.
Voor nu wens ik een ieder een fijne avond en voor morgen een mooie dag.
Doeiiiii
Geen opmerkingen:
Een reactie posten