Zie de maan schijnt door de bomen. Naar Uden geweest om te spelen.

 Goedenavond. 

De maan scheen door de bomen toen ik vanavond het laatste stuk aflegde van het traject Uden-Alphen. Het was een passende sfeer op deze sinterklaasavond en voor mij reden om even af te stappen om het liedje te verfilmen voor de status van WhatsApp. 

"Zie de maan schijnt door de bomen". Te zien en te horen op de status van WhatsApp 

Maar de maan scheen ook boven de bomen vandaag.

En boven de huizen van Oss.

Ja zelfs scheen hij boven de Maas, toen ik op de pont stond.

Veerman Peter maakte op zijn beurt weer een filmpje van mij.

Het is allemaal te zien op de status van WhatsApp. 

Ik was naar Uden getogen om daar voor het laatst dit jaar sinterklaasliedjes te spelen. Dat liep op zich redelijk, maar er was verder weinig  van Sinterklaas te merken in de stad, evenmin als dat gisteren in Wijchen was of eergisteren in Wijk bij Duurstede of dinsdag in Oss.

Vandaag heb ik met de apparaatjes in mijn oren gespeeld. Het leek me dat dat dan veel te hard zou klinken,  daarom deed ik ze tot nu toe altijd uit. De hardheid van het geluid voel mee, spelend meest in de laagste stand, maar over het algemeen was het behelpen. Ik kon nu ook niet lekker vrij de liedjes uitdragen en maakte ook veel speelfouten. Maar het was niet zo slecht als gisteren. Ook werd ik meer beloond. Meer dan ik verdiende? Of minder?

Spreuk van de dag. 

Je verdient niet altijd wat je verdient. 

Op weg naar Uden wilde ik in Heesch op de koffie gaan bij Tjeerd, een oude vriend, letterlijk en figuurlijk. Hij was of niet thuis of hij lag nog op bed. Alles zag er dicht uit. 

Op het briefje aan de deur staat geschreven dat je aan de koeienbel moet trekken om binnen te komen. Dat deed ik, maar er werd niet op gereageerd. 

Een paar kunstwerken van ceramiek hangen aan de muur.

Tjeerd is een man met groene handen en in zijn serre kweekt ie weelderige exotische planten. Van buitenaf heb ik er een foto van gemaakt. 

Binnenkort hoop ik nog eens terug te komen om de bijzondere leefwereld van Tjeerd van binnen te laten zien.

Verder verliep de heenweg naar Uden moeizaam tegen een kille wind in. Eenmaal Uden binnen rijdend kwam ik weer meer tot leven, de menselijke sfeer verwarmde mijn kille innerlijk. De koffie die ik er dronk verwarmde vervolgens ook mijn handen, zodat ik kon spelen. 

Fijne avond nog en een ........

Prettig weekend.