Goedenavond.
Op het moment van schrijven, kwart over tien in de avond van 6 december zit ik in het huis van Frans in Schaijk. Ter ere van zijn 75ste verjaardag heeft ie vele mensen uitgenodigd. Er zijn nu nog 10 mensen over, maar een half uurtje geleden zat de hele kamer vol met zeker 20 mensen. Frans zelf is nu gitaar aan het spelen.
Frans en Dick in gesprek.
Harmen.
Alweer een artiest is opgestaan (gaan zitten).
Mijn accordeon werd net ook nog levendig bespeeld door Bert. Ik ben wel blij dat het apparaat weer een beetje in orde is, want vanmorgen thuis bleek dat er verschillende toetsen bleven hangen. Ik nogal in paniek, want zo was er geen spelen aan op het feest. Ondanks dat ik m naast en zelfs op de kachel zette werden de verschijnselen niet minder, eerder erger.
De accordeon op de kachel, die niet zo hard meer brandde.
Ook heb ik een andere accordeon gepakt om mee te nemen in plaats van mijn trouwe instrument. Maar deze had ook dit soort problemen, maar aan de andere kant. Met de nodige moeite heb ik die kunnen verhelpen.
De accordeon uit elkaar gehaald.
Maar op een gegeven moment bleek het eerste instrument het toch weer beter te doen.
Toen was het even kijken welke ik mee zou nemen en dat werd mijn ouwe trouwe.
Ik had er vanmorgen een hard hoofd in om hier heen te gaan. Ik vreesde dat het heel moeilijk zou zijn in zo'n grote groep met mijn gehoorgestoordheid. Maar ik ben toch gegaan. Hoe ik het zou doen wist ik nog niet. Om 5 uur was ik er. Ik wilde kijken hoe lang ik het vol zou houden en dan weer naar huis fietsen. Maar zie, het is nu elf uur en ik ben er nog, zelfs een van de laatsten. Op het moment tel ik nog 8 aanwezigen en ik blijf slapen.
Het is dus redelijk gegaan, hoewel ik in groepsgesprekken er niet bij kon. Maar er waren goede persoonlijke gesprekken en ook muziek verbindt.
Enkele foto's van onderweg:
In de keuken van Frans staat de.......
Spreuk van de dag.
Doei doei....
Tot morgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten