Goedenavond. Rond zes uur kwam ik aan bij Piet in Breugel, terwijl ik kwart voor drie vertrok thuis. De tegenwind viel mee. Heel vaak ben ik het traject al gefietst, sinds Piet en ik elkaar kennen. En dat is al 40 jaar. Wel gaat het allemaal wat moeizamer. Onderweg in Oss in een frietzaak gestopt voor de lunch en in Veghel heb ik koffie gedronken. Wij leerden elkaar goed kennen toen we in 1986 samen een fietstocht gemaakt hadden waarin we onder andere de Gotthard zijn overgestoken. Zijn zus Henny, die ik langer kende had ons met elkaar verbonden. Het fietsen is Piet blijven doen, maar hij had niet zoveel vrijheid als ik. Zo had hij een vaste baan op school. De laatste jaren was hij intensief mantelzorger voor zijn vrouw Jet. Zij is in oktober overleden. Maar hij heeft een oplossing gevonden om zelfs thuis grote fietstochten te maken. Vandaag heb ik even over zijn schouder mee mogen kijken hoe hij in Oostenrijk de Grossglockner beklom en daarna aan de afdaling begon.
Piet bezig met de beklimming van de Grossglockner.
Bijna de col bereikt.
De afdaling is ingezet. Het deed ons denken aan de Gotthard, die wij in 1986 bedwongen.
Vanavond heeft Piet een chilimaaltijd voor ons bereid en daarmee is mijn buikje goed gevuld, na vanmiddag dus ook een grote bord friet naar binnen te hebben gewerkt.
Friet plus kroket.
Morgen is het de bedoeling om naar Helmond te gaan en daar de boel en mezelf te vermaken.
Spreuk van de dag (van Borg)
Voer eendjes in plaats van oorlog.
Prettig weekend.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten