Goedenavond. Vandaag thuis gebleven om de kachel te bevoorraden en de mouw van dr trui wat langer te krijgen. Een beetje saai voor mij, maar ondertussen was het spannend voor buurman Ton. Die moest vandaag geholpen worden aan zijn oog, waar netvliesloslating was opgetreden. Daartoe moest hij om half negen vanmorgen al in Nijmegen zijn in het Radboudziekenhuis. Een vriend van hem heeft hem erheen gebracht en vanavond half zes was Ton weer terug op het erf. Hij moest dus lang wachten daar op de operatie. Maar het is goed gegaan.
Tegelijkertijd werd Winekes camper in Frankrijk naar de garage gesleept.
De remmen moeten gerepareerd worden. Ze zit nog steeds in Zuid-Frankrijk. Zij is nu ook weer gerustgesteld dat haar rijdende huis in goede handen is. Ik had haar voorgesteld om ook maar met een blog te beginnen met alles wat ze meemaakt.
De laatste W van WOW heb ik uitgetekend vandaag.
Het einde van de mouw is daar waar de tekening ophoudt. Natuurlijk kan ik nog wel van gedachten veranderen.
De nieuwe tekening sluit op deze oude aan.
Buiten is er een staand stuk hout bijgekomen.
Dit geeft meer mogelijkheden om de boel te versieren.
De houtstapel links van het houten trapje slinkt. Op het eind van de winter zal er niet veel meer van over zijn.
Vandaag heb ik weer eens een Spaanstalige test gedaan. Dit keer veel fouten, maar dat is niet erg, daar leer je van. Het brengt ons een interessante .......
Spaanse uitspraak van de dag.
Een waarheid als een koe heet in Spanje E e n w a a r h e i d a l s e e n t e m p e l
Diego, het hondje van Sarita en Kilian, wenst u voor straks ......
Welterusten
.
Woef woef.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten