Goedenavond.
De waterleiding bij André was kapotgevroren. Vandaag is buurman Marcel met mij gaan kijken of hij er iets aan kon doen. En ja hoor, snel had ie door hoe hij het probleem gemakkelijk op kon lossen.
Even thuis wat tangen en ander gereedschap halen.
Goed gereedschap is het halve werk.
Werken met een h a m e r tang
Even thuis wat tangen en ander gereedschap halen......
Ter afwisseling van het breien ben ik vandaag een heel dik stuk hout te lijf gegaan met zaag en bijl.
Op het uitsteeksel na heb ik er een deel vanaf gekregen, maar wat er nu van overblijft kun je kunst noemen.Het ijzeren gedeelte van een kloofbijl ben ik erin aan het slaan, maar het hout wil nog niet wijken. Wordt vervolgd. Intussen is het een beetje au au, want met de zware kloofbijl heb ik op de tenen van mijn voet geslagen. De pijn die ik een beetje heb gaat op en neer, maar grote gevolgen lijkt het niet te krijgen. Je moet dus ook met bijlen oppassen. Een ongeluk zit in een klein hoekje.
Marcel was naar me toe gelopen en heeft er een filmpje van gemaakt voor op de status van WhatsApp.
De meeste slagen kwamen op het hout terecht, niet op mijn voet.
Marcel was vanmiddag ook met hout bezig. Behalve dat hij kachelhout zaagde, sjouwde hij ook platen naar binnen.
Dag kapitein.
Twee mensen zwaaiden aan de poort toen ik buiten aan het zagen was. Het was eind van de middag. Van zo'n afstand kon ik niet zien wie het waren, maar omdat ze bleven bewegen besloot ik maar om naar hen toe te lopen. Tot mijn verrassing was het Jessica, die ik goed ken, met een man die Spanjaard bleek te zijn en Antonio heette. Het bleek dat ze al een paar keer gebeld hadden, maar ja, dat hoor ik niet en daar let ik niet op. Er was een hond bij die bang voor me was, zoals ie dat 5 jaar geleden ook was toen Jessica en ik elkaar voor het laatst zagen. Honden hebben een heel sterk emotioneel geheugen. Als ze eenmaal iets negatiefs naar je gevoeld hebben blijft dat.
Dit was helaas de reden dat Jessica zelf niet aan boord wilde komen. Antonio kwam echter wel en hij vond het geweldig. En ik kon weer eens Spaans praten. Twee Spaanstalige spreukenbordjes heb ik hier staan en kon ik hem laten zien.
Een ervan levert de.......
Spreuk van de dag
De Spaanse versie van mijn Nederlandse.......
Het leven is een lied, soms weet je de melodie even niet.
Natuurlijk heb ik ook accordeon voor hem gespeeld: Evviva l'España.
Op de status van WhatsApp komt een liedje dat helemaal fantasie is, ter plekke verzonnen.
Ik ben dus vandaag thuis gebleven, terwijl ik ook open stond voor een reisje naar het westen des lands.Dat wil ik een dezer dagen maken. Vandaag dus nog niet. De andere fiets had ik daarvoor al klaargezet.
Eerst nog weer eens slapen zometeen in mijn eigen bed, met een zere voet. Hopelijk valt het mee.
Welterusten......
Geen opmerkingen:
Een reactie posten