Goedenavond.
Het plan voor vandaag was om bezoekjes af te leggen, in de blijdschap dat communicatie nu beter gaat nu ik die oortjes heb, en dat in combinatie met spelen op de markt van Grave.
Toen ik net mijn accordeon uit de koffer gehaald had begon het te miezeren. Dat zou eigenlijk pas rond twaalf uur zijn. Het zag er naar uit dat de expeditie Grave wat muziek betreft op niks uit zou lopen, en dat ik al vroeg naar de mensen in Escharen zou gaan, twee kilometer verderop. Maar ik bleef toch spelen en liet de accordeon iets natter worden dan goed voor hem is. De leuke reacties van het publiek verwarmden me en mijn matige verwachtingen werden zeer overtroffen. Ik kreeg weer het fijne gevoel iets neer te zetten in Grave wat erg geapprecieerd werd. Toen ik na de koffiepauze weer naar mijn plekje liep kwam een aardige man op me af. Het speet hem zo dat ie zijn fototoestel niet bij zich had, hij had graag wat foto's van me gemaakt. Maar toen ik goed en wel weer in actie was kwam hij er toch aan met zijn camera en terwijl ik speelde kon hij zijn gang gaan. Jammer dat ik niet op mijn beurt een foto van hem had genomen, maar mijn telefoon zat in het tasje en met dat miezerweer trok het me niet aan om hem tevoorschijn te halen.
Door die leuke markt was mijn dag dus al geslaagd, maar de beoogde ontmoeting met Mientje en Maricus in Escharen kwam er niet, ze waren niet thuis. Tien kilometer verder ligt Schaijk en daar woont Frans. Hij was ook niet thuis, maar de friettent daar was wel open. Tenslotte trof ik in Oss wel Erik. Hij was nog net niet thuis toen ik bij hem op de stoep stond, maar zijn buitentelefoon nodigde uit om hem voor de grap te bellen. Het filmpje is te zien op de status van WhatsApp.
Toevallig kwam Erik 5 minuten na mijn komst thuis. Helaas was de communicatie weer moeilijk: de gehoorapparaatjes stonden beide op tilt. Die hielden vanmorgen al vrij snel op toen ik net op de fiets zat, maar ik dacht ze tijdens mijn bezoekjes wel aan de gang te kunnen krijgen. Niet dus.
Mijn vrolijke stemming veranderde in verdriet. Ik kon wel janken. Moet ik nou zo drie weken lang blijven emmeren tot de volgende afspraak in Geldermalsen. Morgen wil ik weer ergens gaan spelen en ik overwoog al om dat in Geldermalsen te doen, waar ik dan ook die audicien kon raadplegen.
Maar.....thuisgekomen heb ik het voor mekaar gekregen om de apparaatjes aan de praat te krijgen. De details bespaar ik hier.
Erik had van een vriend een mutsje gekregen, die hij aan mij weer doorgaf.
Hoofddeksels staan mij altijd goed.
Erik is ook graag met taal bezig en in zijn huis trof ik een wand met spreukenbordjes.
Schuttingtaal, zoals hij het zelf benaamt.
In het koffiecafé in Grave staat de.......
Uitspraak van de dag.
Mooie met bloemen beplante bermen passeerde ik vandaag.
Niet helemaal langs de berm, maar wel in de buurt.
Fietsend langs een dode arm van de Maas tussen Niftrik en Grave.
Beide filmpjes staan op de status van WhatsApp.
En nu mag ik weer lekker gaan rusten. Misschien is er nog voetbal op tv?
Tot morgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten