Goedenavond.
Wat zou de dag brengen? Bezoek? Dat verwachtte ik niet. Maar eerder: Hoe zou ik de dag invullen? Het begon al meteen na het ontbijt met de weekafwas. Dat is een beetje traditie geworden op zondag. Nadat de kachel het theewater aan de kook bracht ging er meteen een grote pan met water op. Tegen elf uur was alles aan de kant en ging ik eerst naar de grote houtstapel in de wei om daar wat te zagen en mee te nemen. Daarna twee rondjes breien. Het leek een afwisselend programma te worden en het leek me geschikt om daar het schilderen van de bovenkamer in te lassen. Vrijdag had ik in Druten geschikte groene verf gekocht. Maar nu ging ik even de inventaris van de verven bekijken en bleek dat ik nog een hele grote pot groene verf had staan. En ook nog twee kleinere potten groen.
Ik wist helemaal niet meer dat ik deze pot nog had, waarmee ik 4 jaar geleden de tafel had geschilderd waar de pot nu op staat. Hij was nog voor drie kwart vol en in prima staat.
Met een schuurpapiertje was ik de wanden eerst nog even langs gegaan en onopgemerkt hadden Ton en Monique dat tafereel vastgelegd. Op de status van WhatsApp is dat te zien.
Ijverig ben ik hier het voorwerk aan het doen.
Het begin is er. De kleurencombinatie daaronder zijn de uitstrijkjes van de kwast als ik spreukenbordjes, vlinders of klompen aan het beschilderen ben.
De op het zuiden gerichte wand is groen, behalve de randjes om het raam, die rood of geel worden.
Van beneden af ziet het er zo uit. De roestige ijzeren onderkant is jaloers, maar die krijgt ook een beurt. Plan is dat er daarna een mooie bloem op geschilderd wordt door buurvrouw Karin.
Karin en Marcel kwamen tegen de schemering terug van weggeweest en ze zeiden dat ze aan de overkant van de Maas op de pont zaten te wachten en het hun opviel dat mijn stuurhut er heel anders uitzag. Ze vertellen dit op de status van WhatsApp.
Marcel stapt hier uit de auto en vertelt van de metamorfose die hij zag vamaf de overkant van de Maas.
Er stond weinig wind toen ik de kachel vanavond weer aanmaakte. Daardoor was er even dansende rook te zien onder de lamp.
Wineke is inmiddels met haar camper flink gevorderd in de richting van Nederland. Ze zit nu ook aan de Maas, in het plaatsje Goncourt.
Gisteren zag ik in Wijk bij Duurstede in de etalage van een kunstwinkel deze tekst, die ik toen nog niet doorhad. Lezers gaven mij opheldering.
Uitspraak van de dag
Als koe ging ik hier naar binnen, als karbonade kwam ik eruit.
Eet smakelijk!
Tot morgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten