Goedenavond. Geen sauna hier in huis, zoals de afgelopen weken 's avonds vaak het geval was, maar wel lekker warm. Buiten is de temperatuur daar ook naar. De veerman raadde mijn gedachte al, toen ik rond vijf uur de pont naar huis nam: straks lekker de kachel weer aanmaken, was mijn voornemen. Het was ook wel weer gezellig met hem, want nu ik beter hoor durf ik weer creatieve gesprekken aan te gaan. Ik stelde hem de vraag of hij vogels gezien had. Ja natuurlijk, maar geen aparte vogels. Waarop ik zei dat ik onderweg kraaien heb bewonderd die tussen de bomen door vlogen. Helaas waren ze allemaal verdwenen toen ik mijn camera klaar had. Maar kort daarna viel mijn oog op een hele bende leuke schapen. Zij gingen niet op de loop voor mijn camera, maar kwamen integendeel naar mij toe en keken hun ogen uit voor deze rare vogel.
Een filmpje is te zien op de status van WhatsApp.
Tussen de bomen zag ik helaas de vogels niet meer.
Onder een creatief gesprek versta ik als ik lukraak op mijn gevoel en zonder er bij na te denken iemand iets vraag, en dan maar kijken wat het antwoord is. Ik kan bijvoorbeeld vragen of iemand kippen heeft rondlopen. Je krijgt vaak de leukste reacties en van het een komt het ander. Hierbij moet je dan ook weer aanvoelen bij wie dat kan. Die veerman die er vanmiddag op stond is zo'n type. Maar ook bij andere mensen kan ik op zo'n manier iets los krijgen. De clou van deze zaak is te verwoorden in de...........
Uitspraak van de dag.
Door over iets oppervlakkigs te beginnen kun je tot diepgang komen.
Er waren vandaag twee ontmoetingen. Toen ik tijdens het spelen pauze wilde gaan houden kwamen Eugène en Judith langs, die me uitnodigden om met hen een café in te gaan. Mijn oortjes had ik tijdens het spelen uit gedaan, maar het rechter toestel deed ik voor de conversatie er weer in. Dat bleek praktisch een goede zet want we zaten in een rechter hoek en de geluiden van de drukke menigte links stoorden minder. Ze hielden rekening met mij door extra duidelijk te praten, maar dat hoefde toch niet echt.
Na de markt ben ik naar Carla gefietst, ook in het kader van ( figuurlijk) achterstallig onderhoud. Carla heeft een zachte stem en daarom was ik sinds ik in Nederland ben nog niet bij haar op bezoek geweest. Nu met die versterkingen in mijn oren klonk haar stem hard genoeg.
Carla is een vrouw met groene vingers. Elk jaar heeft ze een prachtige bloemrijke tuin. Zelfs nu in het najaar moet je voorzichtig lopen om niet te veel die mooie bloemen te raken.
Ze is ook creatief gevoelig. Zo heb ik van haar wol spinnen geleerd. Haar huis is zeer smaakvol ingericht.
Als je door het raam naar buiten kijkt zie je dit.
Morgen komt Wineke voor een paar dagen met haar camper. Ze zal het hierbinnen niet koud hebben.
Welterusten straks.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten