Goedenavond.
Heel laat is het al, al tien over tien.
Wineke en ik zijn terug van weggeweest. Het oorspronkelijke doel was om bij een kennis van Wineke in Helmond iets af te leveren en dat te combineren met mijn optreden in de stad. Maar halverwege gekomen kwam ik tot de ontdekking dat ik mijn accordeon vergeten was.
Ook het bezoek aan die kennis van Wineke kwam te vervallen omdat we zo'n tien kilometer voor Helmond bij een huis aanbelden waar Wineke een paar jaar gewoond heeft, om daar te vragen of er nog post voor haar lag. De mensen die er nu woonden waren er nog maar 3 weken en heel heel toevallig bleek de man van het stel, Chiel, mij te kennen. Een jaar of tien geleden is ie met Jan en José bij mij op bezoek geweest. Jan, José en Chiel kenden elkaar dus ook, maar zijn bezoek aan mij ben ik ongeveer vergeten.
Chiel aan de bar van het vroegere restaurant waar Wineke ook antikraak heeft gewoond.
We hadden dus onverwachts een heel gezellig bezoek aan deze mensen en daardoor werd het te laat om nog naar die kennis te gaan in Helmond, die wij toch nog niet over onze komst ingelicht hadden. Ondertussen hadden we wel al afgesproken met Martijn, die in Hoogeloon woont met zijn vriendin , en dat bleek nog wel een klein uurtje rijden.
Martijn en Tine.
Martijn is iemand die mij kende van de blog en me een maandje geleden is op komen zoeken en daarna nog een keer. Het leek me dat Wineke en hij elkaar wel zouden liggen, en dat klopte. Ook met de mij nog onbekende Tine klikte het prima.
Voor mij stond de dag in het teken van het krantenartikel van Maarten van de Rakt dat vandaag gepubliceerd werd. Aan heel wat mensen had ik het doorgegeven en er kwamen vele positieve reacties.
Tot mijn verrassing staat het verhaal behalve in het Brabants Dagblad ook in de Gelderlander.
Ook stuurde Maarten mij Pdfs van het artikel.
https://tinyurl.com/4459tk5r
Wat ook heel bijzonder was vandaag: In Nistelrode gingen we op de heenweg koffie drinken. Toen we weer bij de auto waren kwam een vrouw op me af: Ze had het artikel net in de krant gelezen en herkende mij meteen. Ze wist te vertellen dat broer ook dingen deed die niet gangbaar waren. Zo is hij bijvoorbeeld naar Cyprus geëmigreerd.
In het café zelf had ik de papieren versie van het verhaal gelezen en Wineke ook.
Maar morgen komt schrijver Maarten van de Rakt himself mij persoonlijk een exemplaar afleveren.
Na ons bezoek in Hoogeloon was het ruim een uur rijden om thuis te komen.
Op de status van WhatsApp heb ik het een en ander verfilmd van deze nachtelijke reis in de camper.
Spreuk van de dag.
Het leven van de bloemen gaat naar de knoppen.
Welterusten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten