zondag 27 september 2026

Bij Sami en Manu in hun vakantiewoning. Onderweg op een leuke markt verzeild geraakt. Manu heeft mijn wilde haren gefatsoeneerd.

 Goedenavond, bonsoir. 
Het is gemakkelijk gelukt om de 31 kilometer af te leggen tot de vakantiewoning van Sami en Manu. Ik kon het me zelfs nog permitteren om 13 kilometer voor de bestemming een markt te bezoeken met accordeon. Toen ik kwart voor twee aankwam was Manu bezig met een pan heerlijk riekende ratatouille. Daarnaast stond ook een grote pan met spaghetti gaar te worden. Een hartelijk welkom was het en het kwam mij goed uit om op dit moment van de dag aan te mogen vallen met vork en lepel. De spaghetti was zeer langdradig en het was nogal passen en meten om alles in de mond te krijgen, zodanig dat er niet te veel in snor en baard bleef hangen. Toen ik mijn voornemen uitte om binnenkort een barbier op te zoeken bood Manu aan dat zij het wou doen. Ik hoefde niet bang te zijn, want ze had in het verleden ook al wel eens een kapelaan geknipt. Nee, daar ben ik nooit bang voor. Als iemand wil knippen vind ik dat meteen goed.



En ze is aan de slag gegaan. 







......onder het toeziend oog van Sami. 




Zo was het voorheen.




Zo ziet mijn kop er nu uit.



De spaghetti met lange slierten smaakte geweldig. 




De bijbehorende ratatouille ook.




En wat ze ook gedaan heeft: mijn kleren naar de wasserette nemen. Die konden met de hare ook mee ernaartoe. 



Weer een schoon T-shirt en een schone short. En nu is ze ook nog mijn katoenen gebreide trui aan het wassen.

Uiteraard ben ik zelf ook onder de douche geweest, zelfs twee maal. Dan kan ik me morgen netjes presenteren bij Rosa. Zij woont in Barcelona,  maar omdat haar hele wijk gerenoveerd wordt is ze tijdelijk uitgeweken naar Perpignan. Zojuist heb ik haar laten weten dat ik in de buurt ben, en het komt heel mooi uit, want ze was in Barcelona en gisteren weer thuisgekomen. 
Vanmorgen op de markt waren de mensen ook weer heel aardig voor mij, zelfs met wilde haren.







Ik kreeg een pannenkoek en een flesje water...




........aangeboden vanuit het kraampje dat bij dat winkeltje hoorde.


De straten waren mooi versierd.


Intussen vraagt Sami of ik nu nog iets wil eten. Jaaaah. Mijn buik wil best weer wat hebben.



Spreuk van de dag. 


Een vliegende kraai vangt licht wat.




Tot morgen.

Hasta mañana.





1 opmerking: