Bonsoir, goedenavond.
Het was een lange dag vandaag. Wetende dat we pas om zes uur vanavond weg konden zag ik er wel wat tegenop. Ook tegen het vroege opstaan. Het was nog pikke donker toen ik tegen kwart voor zes vanmorgen aanfietste en ik moest heel voorzichtig fietsen met al die bochten op de smalle wegen.
Eigenlijk kwam pas op de tweede plaats dat ik gedreven was om een beetje accordeon te spelen op deze zeer goed bezochte happening in het met 1100 meter hoog gelegen plaatsje Lalouvesc. Dat ging het eerste uur erg goed qua publieke belangstelling. Opvallend was het dat de muntstukjes die vielen bijna allemaal 2 euro waren.
Na de koffiepauze ging het wat minder en tegen twaalf uur wilde ik het wel voor gezien houden voor deze dag. Bij Wim ging ik wat meegenomen brood eten en daarna een siësta ergens onder de bomen. Het was een hele ongedwongen sfeer daar, want er werd driftig gepicknickt in het gras en kinderen speelden er.
Ik had het wel gemakkelijker dan Wim, die moest bij zijn stand blijven. Hij was uiteindelijk gematigd tevreden vandaag. Vorig jaar was het voor hem veel beter verlopen.
Na mijn siësta moest ik me tot zes uur zien te vermaken. Lopend door het dorp hoorde en zag ik een accordeoniste die waarschijnlijk ingehuurd was door de gemeente.
Op de status van WhatsApp is meer te zien.
Na nog op een terrasje gezeten te hebben leek het mij de beste manier om de tijd door te komen om nog accordeon te spelen. Ik vond weer een plaatsje in de schaduw en het liep weer heel goed, net als vanmorgen. Toen ik tegen kwart voor zes terug liep naar Wim zag ik dat ie zijn auto alweer helemaal ingepakt had. Ik blij, hoefde ik niet meer te helpen. Na wat georganiseer konden we het plein verlaten. Als eersten zo'n beetje. Wim kan namelijk goed sturen en zo zijn auto tussen de nog aanwezige kramen heen manoeuvreren.
De wereld was weer heel anders dan vanmorgen, toen we in het halfdonker het plaatsje in kwamen rijden.
Zo zag de wereld er uit toen we er bijna waren.
We werden in het dorp opgevangen door een hele horde begeiders per fiets.
Het was hun taak om de marktmensen hun staanplaats aan te wijzen door voor hen uit te fietsen naar de vastgestelde plek.
Deze auto van een marktman volgt de fietser in het oranje.
Wim heeft zich ook van tevoren thuis aan moeten melden. Deze accordeonist heeft het dus wel gemakkelijker.
Zoals gewoonlijk hadden Wim en ik ook weer veel lol samen.
Hier ziet Wim een stoel staan die wel geschikt is voor mij.
Ook liep hij met zijn klapstoel om me heen. Wat dat is? Stoelgang!
Ik zag een ansichtkaart met daarop de.......
Uitspraak van de dag
Dit is de reden waarom ik geen (bron)water drink.
Tijd om te rusten na deze lange dag. Morgen komt er bezoek uit Nederland op de koffie.
Welterusten.
Bonne Nuit.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten