Goedenavond, bonsoir.
Vandaag kwam het boekje van de cryptogrammen in de brievenbus en dat betekende dat ik moest beslissen hoe ik mijn reis aan ga pakken. Die had vandaag meteen al kunnen beginnen. Morgen vrijdag is er namelijk markt in La Voulte en daar zou ik vanmiddag al naartoe kunnen fietsen. Maar als ik langer weg zou blijven, misschien wel een jaar, zou dat vertrek te bruut zijn. Gewoon een toernee maken van 4 dagen en dan weer terug komen had ook nog gekund, maar dan zou ik Sami en Manu in Perpignan niet meer kunnen treffen. Afwegen, afwegen, afwegen, zo verliep de dag ,terwijl ik zoveel mogelijk maatregelen trof om de reis wel lang te laten duren. De koelkast is uitgezet, het bad is leeg ( was gevuld om planten en de vlinderstruik water te geven) en ik heb een wintertrui gerepareerd die mee moet. En de apparatuur voor mijn telefoon( de powerbanks) is opgeladen.
Op misschien wel mijn laatste dag hier kwam er een kat op bezoek. Eerst vanmiddag al, toen hield ie zich op een afstandje. Toen ik vanavond aan het eten was ging ie op mijn uitnodiging in om naderbij te komen en zich te laten aaien. Vervolgens wierp hij zich op de emmer met water. Het beest bleek veel dorst te hebben en bleef zeker een minuut lang drinken.
Hij leek me ook een beetje mager, maar het is me niet gelukt hem met een stuk kaas te verblijden.
Eigenlijk ben ik niet zo gek op katten. Ze zijn vaak brutaal en slimmer dan ik en dan kan ik ze niet aan.
Maar de laatste tijd heb ik betere ervaringen met katten. Die van mijn buren van de boot, Monique en Ton bijvoorbeeld vind ik juist fantastisch en ik laat ze graag bij en op me komen. Bovendien is het zo: een mens verandert. En dat is maar goed ook. Het doet me denken aan wat mijn vroegere partner Marry altijd zei........
Spreuk van de dag.
Wie niet bezig is te veranderen is bezig te sterven.
Hier begon het er allemaal mee vandaag.
Het door Piet opgestuurde boekje is er en vanaf nu kan ik weg. Want het puzzelen moet door kunnen gaan.
Moeten al die powerbanks mee, vroeg ik me af? Ja, en zelfs nog twee die aan het opladen zijn.
Morgen moet het dan toch lukken om weg te komen, al is het voor 4 dagen of voor 10 maanden. Nu richt ik me om te beginnen op de markt van Privas, die zaterdag is. De laatste keer daar is twee jaar geleden, dus mooi om daar weer eens te spelen. 50 kilometer fietsen hoog en laag moet lukken als de aftrap op tijd is.
De bloemkool is vanavond helemaal op gekomen maar de 6 eieren kunnen gekookt en wel mee.
Vandaag is Diny jarig. Ze woont in Drenthe met haar man en krijgt van mij de felicitaties.
De reclame op mijn telefoon bracht dit schattige uiltje.
Doeiiii
Tot morgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten